Szkoła Podstawowa Nr 7 w Przemyślu

Sygnatura
56/331/0
Daty skrajne
1895-1896, 1908-1965
Liczba serii
5
Liczba skanów
0

Zawartość:

Szkoła Ludowa IV-klasowa im. św. Stanisława Kostki w Przemyślu (katalog klasyfikacyjny na rok 1908/09), 1908-1909, sygn. 1; Szkoła Wydziałowa III-klasowa Męska im. św. Stanisława Kostki w Przemyślu (katalog klasowy na rok szkolny 1912/13), 1912-1913, sygn. 2; Szkoła Powszechna VII-klasowa Męska im. św. Stanisława Kostki w Przemyślu (księga ocen sprawowania się i postępów w nauce uczniów klasy I-VII), 1936-1937, sygn. 3; Publiczna Szkoła Powszechna Męska i Szkoła Podstawowa nr 7 im. św. Stanisława Kostki w Przemyślu (księga ocen, arkusze ocen), 1944-1950, sygn. 4-10; Szkoła Podstawowa nr 7 im. Juliana Marchlewskiego w Przemyślu, 1951-1965, sygn. 11-46, (księga zarządzeń dyrektora, 1953-1960, sygn. 11; księgi protokołów Rady Pedagogicznej, 1954-1965, sygn. 12-17; sprawozdanie kierownika szkoły za rok szkolny 1963/64, 1964, sygn. 18; księga protokołów Komitetu Rodzicielskiego, 1954-1960, sygn. 19; kronika szkolna, 1956-1965, sygn. 20; księgi uczniów, 1951-1965, sygn. 21-24; ewidencja uczniów na rok szkolny 1964/65, 1964, sygn. 25 arkusze ocen, 1949-1965, sygn. 26-43; kroniki konkursów czytelniczych, 1953-1955, sygn. 44-46).

Dzieje twórcy:

W ramach autonomii przyznanej Galicji, szkoły ludowe zostały w 1867 roku spolszczone. Na podstawie przepisów Ustawy z dnia 22 VI 1867 roku o języku wykładowym w szkołach ludowych i średnich Królestw Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim, język niemiecki był obowiązkowym przedmiotem nauczania dopiero od klasy trzeciej szkoły ludowej. W 1869 roku przeprowadzono reformę szkolnictwa ludowego w Austrii. Na terenie Galicji reformy tej dokonano opartą na ogólnopaństwowej, krajową Ustawą z dnia 2 V 1873 roku o zakładaniu i utrzymywaniu publicznych szkół ludowych i posyłaniu do nich dzieci, która została następnie zmieniona ustawą z dnia 23 V 1895 roku. Utworzone na podstawie powyższych przepisów szkoły ludowe dzieliły się na pospolite i wydziałowe. Pełny cykl nauki w szkole pospolitej trwał sześć lat. Istniały szkoły pospolite jedno-, dwu-, trzy-, cztero-, pięcio- i sześcioklasowe. Na wsi galicyjskiej zdecydowaną większość stanowiły szkoły jedno- i dwuklasowe. Trzyletnia szkoła wydziałowa, przygotowująca uczniów do przyszłego zawodu nie wymagającego ukończenia szkoły średniej, była oparta na podbudowie czterech klas szkoły pospolitej. W szkołach wydziałowych żeńskich nauka mogła być przedłużona o dwa lub trzy lata. Szkoły wydziałowe łączono pod jedną dyrekcję ze szkołami pospolitymi. W oparciu o przepisy wspomnianej wyżej ustawy z dnia 22 VI 1867 roku, w szkołach ludowych w Galicji Wschodniej na terenach zamieszkałych przez ludność ukraińską umożliwiono uczniom tej narodowości naukę języka ojczystego. W przypadku jeśli część uczniów uczęszczających do danej szkoły posługiwała się językiem polskim, a część ukraińskim, język nie będący językiem wykładowym był obowiązkowym przedmiotem nauczania. Pierwszym aktem prawnym, który uregulował organizację szkolnictwa w niepodległym państwie polskim był Dekret Naczelnika Państwa z dnia 7 II 1919 roku, o obowiązku szkolnym. Wprowadzał on obowiązek szkolny w zakresie siedmiu klas szkoły powszechnej. W przypadku braku w danej miejscowości pełnej szkoły powszechnej siedmioklasowej obowiązek ten miał być realizowany w szkołach cztero- lub pięcioklasowych z trzyletnią lub dwuletnią nauką uzupełniającą. Faktycznie w szkołach niżej zorganizowanych na terenie byłego zaboru austriackiego realizowano program siedmiu lub sześciu klas szkoły powszechnej poprzez naukę w klasach łączonych. Unifikację szkół powszechnych w II Rzeczypospolitej przeprowadziła Ustawa z dnia 11 III 1932 roku, o ustroju szkolnictwa. Jako podstawę organizacyjną i programową ustroju szkolnego przyjęto siedmioklasową szkołę powszechną najwyżej zorganizowaną (III stopnia). Obok szkół III stopnia miały również istnieć niżej zorganizowane szkoły II stopnia (sześcioklasowe) i I stopnia (czteroklasowe). Program szkoły powszechnej dzielił się na trzy szczeble programowe. Tylko szkoły III stopnia realizowały w pełni wszystkie trzy szczeble programowe. Absolwenci szkół I stopnia w celu uzyskania przyjęcia do szkoły średniej musieli kontynuować naukę w szkołach wyższego stopnia. Prawo mniejszości narodowych do uczenia się we własnym języku w szkołach państwowych regulowała Ustawa z dnia 31 VII 1924 roku, zawierająca niektóre postanowienia o organizacji szkolnictwa. W szkołach powszechnych położonych w miejscowościach posiadających co najmniej 25% ludności danej mniejszości narodowej, na urzędowo stwierdzone żądanie rodziców 40 dzieci tej mniejszości, wprowadzano jej narodowy język wykładowy. W przeciwnym wypadku obowiązywał język państwowy tj. polski. W czasie II wojny światowej szkoły powszechne w okupowanym obszarze Generalnego Gubernatorstwa zostały otwarte w październiku 1940 roku. Podstawą prawną do uruchomienia szkół stanowiło Rozporządzenie o szkolnictwie w Generalnym Gubernatorstwie z dnia 31 X 1939 roku. Nauczania. Natomiast na ziemiach polskich znajdujących się w latach 1939-1941 pod okupacją sowiecką wprowadzono organizację szkolnictwa obowiązującą w Związku Sowieckim. Po zajęciu przez Niemców Małopolski Wschodniej w 1941 roku i utworzeniu Dystryktu Galicja, szkoły typu sowieckiego zlikwidowano i rozciągnięto na ten teren system szkolnictwa istniejący w Generalnym Gubernatorstwie. Organizacja szkolnictwa powszechnego w Polsce w latach 1944-1948 opierała się na przepisach ustawy z dnia 11 III 1932 roku. Innowację w stosunku do niej stanowiło zlikwidowanie w 1944 roku odrębności programowej szkół poszczególnych stopni i wprowadzenie realizacji przez wszystkie szkoły powszechne jednakowego programu nauczania. Dzieci starsze z rejonu szkół niepełnych miały uczęszczać do wyższych klas najbliższej szkoły siedmioletniej zwanej wtedy szkoła zbiorczą. Natomiast Instrukcja z dnia 16 VII 1945 roku w sprawie organizacji roku szkolnego 1945/46 w średnich szkołach ogólnokształcących przedłużyła o klasę VII naukę uczniów szkół powszechnych zamierzających się ubiegać o przyjęcie do szkoły średniej. Istotna zmiana w szkolnictwie nastąpiła z początkiem roku szkolnego 1948/49, kiedy część szkół powszechnych została połączona z państwowymi gimnazjami i liceami ogólnokształcącymi w jednolite jedenastoletnie szkoły ogólnokształcące stopnia podstawowego i licealnego. Nowo powstałe szkoły realizowały program siedmiu klas szkoły podstawowej i czterech klas liceum ogólnokształcącego. Pozostałe szkoły powszechne działały odtąd jako szkoły ogólnokształcące stopnia podstawowego. Niezależnie od posiadanej organizacji (pełne siedmioklasowe lub niepełne sześcio- i czteroklasowe) realizowały one jednakowy program nauczania. Okres działalności szkół podstawowych siedmioklasowych zamyka wprowadzenie w życie Ustawy z dnia 15 VII 1961 roku o rozwoju systemu oświaty i wychowania, przyjmującej za podstawę organizacyjną i programową systemu kształcenia i wychowania ośmioletnią szkołę podstawową. Szkoła Podstawowa nr 7 w Przemyślu powstała w 1948 roku w wyniku przekształcenia funkcjonującej od 1944 roku Szkoły Powszechnej Męskiej nr 7 im. Św. Stanisława Kostki. Wybrany na patrona placówki szkolnej utworzonej po II wojnie światowej św. Stanisław Kostka patronował wcześniej przemyskim szkołom istniejącym w okresie autonomii galicyjskiej i II Rzeczypospolitej. Pierwszą z nich była wzmiankowana w roku 1894 szkoła etatowa męska VI-klasowa im. Św. Stanisława, funkcjonująca następnie w roku 1901 jako Szkoła Wydziałowa Męska im. Św. Stanisława Kostki połączona ze szkołą ludową pospolitą. Szkoła ta w pierwszych latach działalności miała swoją siedzibę przy ul. Ratuszowej 1, a po roku 1903 przeniesiono ją do budynku przy ul. Wodnej 11. Nazwy, jakie nosiła placówka to: – Szkoła Wydziałowa III-klasowa Męska im. Św. Stanisława Kostki połączona ze Szkołą Ludową IV-klasową (od roku 1901), – Szkoła Powszechna VII-klasowa Męska im. Św. Stanisława Kostki w Przemyślu (w okresie II Rzeczypospolitej), – Publiczna Szkoła Powszechna Męska nr 7 im. Św. Stanisława Kostki w Przemyślu (lata 1944-1948), – Szkoła Podstawowa nr 7 im. Św. Stanisława Kostki (lata 1948-1950), – Szkoła Podstawowa nr 7 im. Juliana Marchlewskiego w Przemyślu (lata 1950-1965). Siedzibą szkoły był do 1939 roku budynek przy ul. Wodnej 11. Po II wojnie światowej szkoła mieściła się przy ul. Borelowskiego 12, a także posiadała oddział przy ul. Krasińskiego 37. Ze względu na złe warunki, w 1958 roku siedzibę szkoły przeniesiono do budynku przy ul. 3 Maja 38a. Rejon działalności szkoły w 1965 roku obejmował ulice: Cichą, Chłopickiego, Czwartaków, Daleką, Dwernickiego, Jastrzębią, Kazanowską, Kazanów, Kochanowskiego, Lelewela, Ludową, Mokrą, 3 Maja (numery parzyste), Orkana, Ostrołęcką, Owocową, Popielów, Prądzyńskiego, Pułaskiego, Sobieskiego, Studencką, Sułkowskiego, Tetmajera, Żwirki i Wigury. W dniu 8 IX 1965 roku Szkołę Podstawową nr 7 przyłączono do Szkoły Podstawowej nr 2, mającej swoją siedzibę w sąsiednim budynku przy ul. 3 Maja 38.

Daty skrajne:

1895-1896, 1908-1965

Klasyfikacja:

Nazwa twórcy:

Daty:

1895-1896, 1895-1896, 1895-1896, 1908-1909, 1908-1909, 1908-1909, 1912-1913, 1912-1913, 1912-1913, 1922-1923, 1922-1923, 1922-1923, 1926-1927, 1926-1927, 1926-1927, 1936-1937, 1936-1937, 1936-1937, 1944-1965, 1944-1965, 1944-1965.

Nazwa dawna:

Publiczna Szkoła Powszechna Męska i Szkoła Podstawowa nr 7 im. św. Stanisława Kostki w Przemyślu; Szkoła Ludowa IV-klasowa im. św. Stanisława Kostki w Przemyślu; Szkoła Powszechna VII-klasowa Męska im. św. Stanisława Kostki w Przemyślu; Szkoła Wydziałowa III-klasowa Męska im. św. Stanisława Kostki w Przemyślu

Nazwa obcojęzyczna:

Języki:

Dostępność:

Ogółem jednostek archiwalnych:

55

Ogółem opracowanych jednostek archiwalnych:

46

Ogółem jednostek archiwalnych bez ewidencji:

0

Ogółem metrów bieżących

1.0

Ogółem opracowanych metrów bieżących

0.5

Ogółem metrów bieżących bez ewidencji

0.0

Ogółem jednostek archiwalnych:

0.0

Ogółem metrów bieżących:

0.0

Daty skrajne dokumentacji niearchiwalnej:

Nazwa Inwentarz skarbowy Uwagi
inwentarz książkowy zatwierdzony Tak
przewodnik po zespole Nie
spis roboczy Tak
inwentarz książkowy zatwierdzony Tak
przewodnik po zespole Nie
spis roboczy Tak
inwentarz książkowy zatwierdzony Tak
przewodnik po zespole Nie
spis roboczy Tak