Akta miasta Łeby

Sygnatura
65/205/0
Daty skrajne
[1313] 1483-1899
Liczba serii
19
Liczba skanów
0

Zawartość:

1. Zbiór dokumentów, odpisów dokumentów i wartościowych akt [1313] 1535-1861; sygn. 1-9; 9 j.a. - streszczenia księgi miejskiej, przywileje oraz odpisy przywilejów otrzymanych przez miasto. 2. Administracja samorządowa i majątek miejski 1829-1853; sygn. 10-12; 3 j.a. - uchwały i wnioski rady, posiadłości ziemskie. 3. Zmiany własności ziemskiej 1802-1881; sygn. 13-16; 4 j.a. - obciążenia podatkowe ziemi, separacje, regulacja podatków, pomiary i podział gruntów. 4. Budownictwo 1827-1873; sygn. 17-19; 3 j.a. - umowy budowlane, budowa domów. 5. Melioracje 1829-1876; sygn. 20-24; 5 j.a. - karczowanie i przygotowanie ziemi pod uprawę, rowy melioracyjne, wartość i rozmiary plonów. 6. Leśnictwo i rybołówstwo 1639-1875; sygn. 25-28; 4 j.a. - spory o rybołówstwo na jeziorze Sarbsko (Sarbsker See), solenie śledzi i szprotów, zarządzenia w sprawie lasów. 7. Jurysdykcja 1833-1877; sygn. 29-33; 5 j.a. - zarządzenia dotyczące opłat sądowych, spory i kary. 8. Gastronomia i lokale rozrywkowe 1835-1874; sygn. 34-36; 3 j.a. - gospody, szynki, lokale taneczne, resursa. 9. Kąpieliska 1743-1854; sygn. 37-40; 4 j.a. - sprawy brzegowe, wypadki na morzu i wyrzucenia na brzeg statków, żegluga. 10. Emigracja 1850-1879; sygn. 41-44; 4 j.a. - wyjazdy i paszporty. 11. Żydzi i dysydenci 1818-1875; sygn. 45-47; 3 j.a. - sprawy miejscowych Żydów, listy urodzin i zgonów innowierców. 12. Komunikacja 1825-1884; sygn. 48-52, 55; 6 j.a. - budowa dróg, szosa Łeba–Lębork (Lauenburg), odszkodowania, policja drogowa, kolej. 13. Żegluga 1822-1880; sygn. 53-54, 56-57; 4 j.a. - sprawy ogólne żeglugi, ratownictwo przybrzeżne, nauka żeglarstwa w miejscowej szkole, kutry torpedowe na Jez. Łebsko (Leba See). 14. Sprawy przeciwpożarowe i klęski żywiołowe 1720-1872; sygn. 58-73; 16 j.a. - pożary w mieście, likwidacja szkód po pożarowych, inne klęski. 15. Przemysł i rzemiosło 1798-1899; sygn. 74-78; 5 j.a. - tabele statystyczne rzemiosła, kasa zapomogowa, reorganizacja cechów, stolarze, bednarze, tokarze, kołodzieje. 16. Kościół 1685-1884; sygn. 79-86; 8 j.a. - budowa i remonty kościoła oraz zabudowań przykościelnych, cmentarz, dzwony kościelne, religia. 17. Szkolnictwo 1840-1881; sygn. 87-90; 4 j.a. - przepisy szkolne, szkoły w dobrach miejskich, instalacje nauczycieli. 18. Gmina Czernowsko (Scharnhorst) 1851-1868; sygn. 91; 1 j.a. - wiadomości o gminie. 19. Księgi Miejskie 1483–1775; sygn. 92; 1 j.a.

Dzieje twórcy:

Pierwsza wzmianka o Łebie, jako osadzie rybackiej położonej na mierzei oddzielającej wody Bałtyku od Jeziora Łebsko, pochodzi z 1286r. Od 1309 r. Stara Łeba wraz z całym Pomorzem Gdańskim przeszła w ręce Krzyżaków. Lokacja miasta na prawie lubeckim miała tu miejsce na początku drugiej połowy XIV w. (w 1357 lub 1362 r.). W początkowym okresie na czele miasteczka stał sołtys. Burmistrz i rada miejska pojawiły się dopiero w XV w. W 1454 r. miejscowość wróciła do Polski, ale już w 1455 r. wraz z całą ziemią lęborską weszła jako lenno w skład Pomorza. W drugiej połowie XVI w. warunki naturalne na mierzei pogorszyły się do tego stopnia (wędrujące wydmy, wylewy rzeki, sztormy itp.), że mieszkańcy założyli w latach 1560–1572 nową osadę położoną o 2 km na południowy-wschód od Starej Łeby. W 1575 r. Nowa Łeba (zwana później Łebą) otrzymała od księcia Jana Fryderyka chełmińskie prawo miejskie. W drugiej połowie XVI i XVII w. występuje tu dwóch burmistrzów i rada złożona z ośmiu rajców. Po wymarciu dynastii Gryfitów (1637 r.) Łeba wraz z całą ziemią lęborską znalazła się w granicach Polski, a następnie na mocy traktatów welawsko-bydgoskich (1657 r.) przeszła pod władzę elektorów brandenburskich. Przez cały czas podstawą bytu miejscowej ludności było rybołówstwo w tym połów łososi, a także rolnictwo, eksploatacja lasów oraz handel drewnem i zbożem (drogą morską). W 1808 r. nowa ordynacja miejska doprowadziła do wyboru w Łebie dwudziestoczteroosobowej rady miejskiej oraz wyłonienia magistratu (burmistrz, skarbnik, czterech rajców). W drugiej połowie XIX i na początku XX w. zauważamy w miejscowości wyraźne ożywienie gospodarcze. Uregulowano wówczas i umocniono brzegi rzeki Łeby, wzniesiono falochrony ochraniające wejście do portu, wykopano niewielki basen, rozwinięto przetwórstwo rybne (wędzarnie, sieciarnie, wytwórnia lodu, chłodnie, wytwórnia konserw). W 1899 r. miasto otrzymało połączenie kolejowe z Lęborkiem. Od początku XX w. Łeba stała się także kąpieliskiem morskim. Rozwój ekonomiczny przyczynił się w znacznym stopniu do wzrostu ludności miasteczka wynoszącej: w 1812 r. 701 osób, w 1831 r. 806 osób, w 1852 r. 1093 osoby, w 1880 r. 1333 osoby, w 1910 r. 1920 osób, w 1939 r. 2849 osób. Akta miast Łeby trafiły do archiwum szczecińskiego w kilku akcesach w latach 1881,1936, 1941 i 1943. Po 1943 r. zespół ewakuowano do Ralswick, skąd ocalałe materiały przekazano do Greifswaldu. W 1961 r. archiwalia rewindykowano z ówczesnej NRD.

Daty skrajne:

[1313] 1483-1899

Klasyfikacja:

Nazwa twórcy:

Daty:

1313-1482, 1483-1899.

Nazwa dawna:

Nazwa obcojęzyczna:

Magistrat Leba

Języki:

Dostępność:

Ogółem jednostek archiwalnych:

92

Ogółem opracowanych jednostek archiwalnych:

92

Ogółem jednostek archiwalnych bez ewidencji:

0

Ogółem metrów bieżących

1.0

Ogółem opracowanych metrów bieżących

1.2

Ogółem metrów bieżących bez ewidencji

0.0

Ogółem jednostek archiwalnych:

0.0

Ogółem metrów bieżących:

0.0

Daty skrajne dokumentacji niearchiwalnej:

Nazwa Inwentarz skarbowy Uwagi
inwentarz książkowy zatwierdzony Tak

W Landesarchiv w Greifswaldzie, Rep. 2, 38bU Leba, 6 j.a., z lat 1500–1693.