Strona główna

Szukaj w Archiwach to zbiory
archiwalne on-line

Znajdziesz tu akta, metryki, mapy, zdjęcia, kolekcje,
dokumentację techniczną i wiele innych

Spróbuj inaczej

Wyszukiwanie zaawansowane Przeglądaj kolekcje

Wyszukiwanie akt metrykalnych

Jak szukać?

Szukaj w archiwach to:

122 instytucje udostępniające archiwalia

122 instytucje udostępniające archiwalia
85 milionów skanów i materiałów

85623185 skanów i materiałów
17 milionów opisów materiałów archiwalnych

17058777 opisów materiałów archiwalnych

Zawody Challenge - sukcesy polskich pilotów

W dwudziestoleciu międzywojennym Międzynarodowa Federacja Lotnicza (FAI) organizowała Międzynarodowe Zawody Samolotów Turystycznych.Pomysłodawcą imprezy był Aeroklub Francji. Od francuskiej nazwy - Challenge International de Tourisme – zawody nazywane były w skrócie Challengem. Ich stałym punktem był lot okrężny dookoła Europy, na którego trasie znajdowała się m.in. Warszawa. Ocenie podlegał też poziom techniczny konstrukcji startujących w zawodach samolotów. Ponadto przeprowadzano próby zużycia paliwa, szybkiego uruchomienia silnika, oceniano czas i sposób składania i rozkładania skrzydeł. Odbyły się cztery edycje tej imprezy – w latach 1929, 1930, 1932 i 1934. W zawodach brały także udział panie. Polscy lotnicy zadebiutowali podczas zawodów w roku 1930. Była to druga pod względem liczebności ekipa (12 załóg), startująca wyłącznie na samolotach polskiej konstrukcji. W Challenge’u z roku 1932 wzięło udział pięć polskich załóg, a zwycięstwo odnieśli Franciszek Żwirko i Stanisław Wigura na RWD-6. Tym samym Polsce przypadła organizacja kolejnej odsłony zawodów. Zorganizowany przez Aeroklub Polski konkurs w roku 1934 zakończył się wygraną załogi w składzie Jerzy Bajan i Gustaw Pokrzywka. Jednak ze względu na koszty Polska wycofała się z udziału i organizacji imprezy w 1936 roku. Inne kraje, zaangażowane w rozwój lotnictwa wojskowego w związku z przewidywana wojną, nie przejęły roli gospodarza zawodów, których już nie reaktywowano.

Zobacz

Obraz 1 z kolekcji "Zawody Challenge - sukcesy polskich pilotów"

Obraz 2 z kolekcji "Zawody Challenge - sukcesy polskich pilotów"

Obraz 3 z kolekcji "Zawody Challenge - sukcesy polskich pilotów"

Obraz 4 z kolekcji "Zawody Challenge - sukcesy polskich pilotów"

Obraz 5 z kolekcji "Zawody Challenge - sukcesy polskich pilotów"

Obraz 6 z kolekcji "Zawody Challenge - sukcesy polskich pilotów"

„Przewodnik do oznaczania roślin w Polsce dziko rosnących”

„Przewodnik do oznaczania roślin w Polsce dziko rosnących” Józefa Rostafińskiego to klasyczny i wielokrotnie wznawiany klucz botaniczny. Publikacja ta zawiera opisy około 900 pospolitych gatunków oraz liczne ryciny, służące pomocą w nauce rozpoznawania rodzimej flory. Przeznaczony był dla początkujących botaników, uczniów, studentów i miłośników przyrody.

Zobacz

Obraz 1 z kolekcji "„Przewodnik do oznaczania roślin w Polsce dziko rosnących”"

Obraz 2 z kolekcji "„Przewodnik do oznaczania roślin w Polsce dziko rosnących”"

Obraz 3 z kolekcji "„Przewodnik do oznaczania roślin w Polsce dziko rosnących”"

Obraz 4 z kolekcji "„Przewodnik do oznaczania roślin w Polsce dziko rosnących”"

Obraz 5 z kolekcji "„Przewodnik do oznaczania roślin w Polsce dziko rosnących”"

Obraz 6 z kolekcji "„Przewodnik do oznaczania roślin w Polsce dziko rosnących”"

Roboty publiczne w międzywojennym Lublinie.

Powyższy album z zespołu Akta miasta Lublina, seria 7, sygnatura 4148 ilustruje roboty publiczne w 1939 r. finansowane przez Fundusz Pracy w Lublinie. Funduszu Pracy był instytucją która w okresie II Rzeczypospolitej podejmowały działania na rzecz walki z bezrobociem. Dnia 16 stycznia 1919 r. powstało Ministerstwo Robót Publicznych. Pierwsze prace w Lublinie, obejmujące regulację dróg, m.in. ulicy Łęczyńskiej oraz terenów na Czechowie, z udziałem około 800 robotników, rozpoczęły się wiosną 1919 roku. W latach 20. XX w. bezrobotnych zatrudniano m.in. przy naprawie bruków, wyrobie płyt chodnikowych, budowie kanałów na Kośminku i Czwartku, czyszczeniu koryt rzek Czerniejówki i Czechówki oraz regulacji Alei Racławickich. W ramach robót publicznych w Lublinie w 1931 r. zatrudniano 941 bezrobotnych, a w 1932 r. – 768 osób. Z kolei 1 kwietnia 1933 r., na mocy ustawy z dnia 16 marca 1933 r., powołano instytucję pod nazwą Fundusz Pracy. W następnych latach Zarząd Miejski m. Lublina otrzymywał z Funduszu Pracy pożyczki przeznaczone na budowę kilkunastu ulic, regulację rzeki Bystrzycy oraz inne inwestycje. Liczba zatrudnionych bezrobotnych w mieście dochodziła wówczas do 1640 osób (lipiec 1936 r.). Fundusz Pracy określał system zatrudnienia oraz stawki wynagrodzeń w zależności od kwalifikacji pracowników. Wspomniana instytucja, jak również wcześniejsze „roboty publiczne” przyczyniały się do poprawy warunków życia pozostających bez pracy lublinian oraz do łagodzenia skutków kryzysu gospodarczego okresu międzywojennego.

Zobacz

Obraz 1 z kolekcji "Roboty publiczne w międzywojennym Lublinie."

Obraz 2 z kolekcji "Roboty publiczne w międzywojennym Lublinie."

Obraz 3 z kolekcji "Roboty publiczne w międzywojennym Lublinie."

Obraz 4 z kolekcji "Roboty publiczne w międzywojennym Lublinie."

Obraz 5 z kolekcji "Roboty publiczne w międzywojennym Lublinie."

Obraz 6 z kolekcji "Roboty publiczne w międzywojennym Lublinie."

Polecane

Aktualizacje

Twoje wyszukiwania

Najczęściej szukane

Obraz z jednostki "Mestwin II (Misciuuius) książę pomorski zwalnia dobra Trzęsacz, Żukowo (Włóki) i Dobrcz w kasztelanii wyszogrodzkiej, należące do klasztoru cystersów w"

Mestwin II (Misciuuius) książę pomorski zwalnia dobra Trzęsacz, Żukowo (Włóki) i Dobrcz w kasztelanii wyszogrodzkiej, należące do klasztoru cystersów w

1286. 20.III.in Bissovia(Byszewo) MD.CC.LXXXVI in vigilia b.Benedicti abbatos.

Zespół: Klasztor Cystersów w Koronowie, pow. Bydgoszcz

Archiwum: Archiwum Państwowe w Bydgoszczy

Gwiazdka