1. Akta organizacyjne, statuty, schematy organizacyjne, księgi służb, regulaminy organizacyjne, regulaminy wewnętrzne, pisma okólne sygn. 16, 106, 107, 108, , 165, 244, 245, 246, 247, 327 2. Zarządzenia wewnętrzne, sygn. 8, 9, 11, 12, 13, 14, 15, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 112, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, 121, 122, 123, 145, 249, 250, 251, 252, 253 3. Protokoły z obrad, narad sygn. 109, 110, 111, 299, 300, 301, 302, 303, 304, 305, 306, 307, 308, 328, 357, 358, 359, 363, 365 4. Polecenia służbowe sygn. 131, 132, 133, 134, 135, 136, 137, 138, 263, 264, 265, 266, 267, 268, 269, 270, 271, 272, 360, 361, 362 5. Pisma okólne sygn. 124, 125, 126, 127, 128, 129, 130, 254, 255, 256, 257, 258, 259, 260, 261, 262 6. Plany gospodarcze, Plany rozwoju zdolności produkcyjnych sygn. 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 42, 157, 158, 159, 160, 161, 162, 163, 309, 310, 311 7. Plany finansowe sygn. 43, 44, 45, 46, 47, 156 8. Plany techniczno-ekonomiczne sygn. 47, 48, 49, 50, 51 9. Wykonanie planów produkcji, rozliczenia kosztów sygn. 174, 317, 318, 319, 364 10. Bilanse sygn. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 76, 77, 78, 79, 80, 81, 82, 83, 84, 85, 86, 87, 88, 89, 90, 91, 92, 93, 94, 95, 96, 97, 186, 187, 188, 189, 190, 191, 192, 193, 194, 195, 196, 197, 198, 199, 200, 201, 202, 203, 204, 205, 206, 207, 208, 209, 210, 211, 212, 213, 214, 215, 216, 326, 329 11. Sprawozdania sygn. 52, 53, 54, 55, 56, 57, 58, 59, 60, 61, 62, 63, 64, 65, 66, 67, 166, 167, 168, 169, 170, 171, 172, 173, 313, 316 12. Analizy sygn. 68, 69, 70, 71, 175, 176, 177, 178, 179, 180, 181, 182, 183, 320, 321, 322, 323, 324, 325 13. Postęp techniczny, udoskonalenia, projekty racjonalizatorskie, świadectwa ochronne sygn. 10, 72, 73, 74, 75, 164, 184, 312 14. Kontrole, rewizje sygn. 98, 99, 100, 101, 102, 217, 218, 219, 220, 221, 222, 223, 224, 225, 226, 227, 228, 229, 230, 231, 232, 233, 234, 235, 236, 237, 238, 239, 240, 241, 242, 314, 315, 331, 332, 333, 334, 335, 336, 337, 338, 339,340, 341, 342, 343, 344, 345, 346, 347, 348, 349, 350, 351, 352, 353, 354, 355 15. Obsadzanie stanowisk i zasady wynagradzania sygn. 248 16. Nieruchomości należące do fabryki sygn. Sygn. 40, 41 17. Bezpieczeństwo i higiena pracy sygn. 356 18. Samorząd Robotniczy, Rada Robotnicza, Rada Zakładowa sygn. 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 103, 104, 105, 139, 140, 141, 142, 143, 144, 146, 147, 148, 149, 150, 151, 152, 153, 154, 155, 273, 274, 275, 276, 277, 278, 279, 280, 281, 282, 283, 284, 285, 286, 287, 288, 289, 290, 291, 292, 293, 294, 295, 296, 297 19. Skargi, wnioski sygn. 71, 185, 330 W j.a. zawierających świadectwa ochronne na wzory użytkowe lub zdobnicze dołączono rysunki wzorów zdobniczych, a także fotografie. Są to sygnatury 184 i 312.

Historia fabryki Gerlacha sięga XVIII wieku kiedy to przybyły do Warszawy Samuel Gerlach założył małą fabryczkę produkującą noże. Po jego śmierci fabryką przez sześć lat zarządzała jego żona Marianna z Kościelskich. W 1846 roku po śmierci Marianny Gerlach kierownictwo przejął długoletni pracownik fabryki August Kobylański. Poślubił on najstarszą córkę Samulea Gerlach, Emilę Zofię i razem prowadzili zakład, który w rękach Kobylańskich działał z przerwami do 1943 roku. Aby zmniejszyć koszty przeniesiono fabrykę oraz pracowników do Drzewicy w 1893 roku. Przed I Wojną Światową była wiodącym producentem instrumentów chirurgicznych, narzędzi tnących oraz nakryć stołowych na obszarze Królestwa. W latach 30-tych zakład „Bracia Kobylańscy Spółka Akcyjna dla Przemysłu i Handlu Wyrobami Stalowymi Kuźnice Drzewieckie” przeszedł reorganizację. Kazimierz Kobylański – kierownik spółki uruchomił kilka nowych działów i zelektryfikował fabrykę. Podstawowym asortymentem były nakrycia stołowe, noże kuchenne, rzeźnicze, nożyce, scyzoryki oraz żyletki. Tonaż produkcji wynosił 115 ton. Szybki rozwój przerwał wybuch II Wojny Światowej. W 1943 roku do Drzewicy przyjechał niemiecki przemysłowiec Krystian L. Longert, który zlikwidował zakład a maszyny i pracowników przewiózł do Guben w Niemczech. W 1945 roku zrabowane maszyny udało się odzyskać i można było wznowić produkcję. W 1946 roku przedsiębiorstwo zostało znacjonalizowane i funkcjonowało pod nazwą Bracia Kobylańscy Spółka Akcyjna pod Zarządem Państwowym w Drzewicy”. W planie trzyletnim 1947-1949 zatrudniał 635 osób a tonaż produkcji wynosił 143 tony. Formalne przekazanie pod zarząd państwowy nastąpiło 15 września 1948 roku. Wówczas to zakład działał pod nazwą Fabryka Narzędzi Tnących Drzewica. W 1951 roku zmieniono nazwę na Fabryka Wyrobów Nożowniczych „Gerlach” zatrudniał 1783 osoby. Rozrastający się zakład potrzebował więcej powierzchni dlatego w latach 60-tych zaczęto rozbudowę. Powstały wydziały Półfabrykatów, Nakryć Stołowych a także stacja trafo i magazyny. 1 października 1975 roku zarządzeniem Ministra Przemysłu Ciężkiego utworzono Kombinat Wyrobów Nożowniczych i Nakryć Stołowych „Gerlach” z siedzibą w Drzewicy. W skład kombinatu oprócz Fabryki Wyrobów Nożowniczych i Nakryć Stołowych „Gerlach” w Drzewicy , który był zakładem wiodącym, wchodziły: Zakłady Wytwórcze Nakryć Stołowych „Minal-Domgos” z siedzibą w Stojadłach, w Legnicka Fabryka Nakryć Stołowych „Lefan –Domgos” z siedzibą w Legnicy i w Wytwórnia Nakryć Stołowych „Polwid-Domgos” z siedzibą w Cieszynie. Dyrektor Kombinatu był tez dyrektorem zakładu w Drzewicy, zarządzał jednoosobowo przy pomocy swoich zastępców , dyrektorów zakładów i głównego księgowego. Powoływany był przez Ministra Przemysłu Ciężkiego. Zarządzenie Ministra Przemysłu Ciężkiego z dnia 5 czerwca 1978 roku została zmieniona nazwa kombinatu na Kombinat Nakryć Stołowych „Gerlach”. Kombinat nie spełnił swojego zadania i 1 lipca 1982 roku utworzono samodzielne przedsiębiorstwo pod nazwą Fabryka Nakryć Stołowych „Gerlach”. Fabryka podlegała pod Ministerstwo Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego. W wyniku transformacji ustrojowej fabryka został przekształcona w Jednoosobową Spółkę Skarbu Państwa. 8 września 1995 roku uchwałą Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy i rozporządzeniem Ministra Przekształceń Własnościowych stała się Spółką Akcyjną.