Akta władz, 1911-1939, 3 j.a. Materiały dotyczące plantacji, 1910-1941, 14 j.a. Materiały dotyczące produkcji, 1931-1940, 18 j.a. Materiały finansowo-księgowe, 1894-1948, 91 j.a. Projekt kolejek wąskotorowych, 1924-1927, 2 j.a.

Towarzystwo udziałowe Cukrowni „Lublin” założone zostało na okres 25 lat aktem notarialnym sporządzonym 13 kwietnia 1894 r. w Sądzie Okręgowym w Lublinie. Zgodnie z umowa założycielską władze Towarzystwa stanowiły: Zebranie Ogólne Udziałowców, Zarząd i Komisja Rewizyjna. Członkami pierwszego Zarządu zostali: Eustachy Świeżawski – prezes Gubernialnej Dyrekcji Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Lublinie, August Vetter – lubelski przemysłowiec oraz Władysław Graf – właściciel majątku Tatary. Wskładzie pierwszej Komisji rewizyjnej znaleźli się: Edward Krausse, Ludwik Popławski i Franciszek Popławski. Umowa założycielska zobowiązywała Zarząd do zakupu placu pod budowę cukrowni w pobliżu miasta Lublina. Biorąc pod uwagę różne czynniki, tak geotechniczne jak i komunikacyjne, jako lokalizacje wybrano południowe przedmieścia miasta w pobliżu trasy Nadwislańskiej Kolei Żelaznej i koryta Bystrzycy. Dnia 10 października 1895 r. nastąpiła uroczystość przekazania fabryki do użytku. W 1906 r. powiększono fabrykę o rafinerię. W 1910 r. przekształcono dotychczasowe Towarzystwo Udziałowe Cukrowni „Lublin” na Towarzystwo Akcyjne Cukrowni i Rafinerii „Lublin”. W dniu 14 sierpnia 1906 r. lubelska fabryka przystąpiła do Związku Zawodowego Cukrowni Królestwa Polskiego. Głównymi akcjonariuszami Spółki byli właściciele ziemscy i finansiści lubelscy (Władysław Horodyski, Władysław Graf, Juliusz Vetter). Cukrownia „Lublin” prowadziła sprzedaż komisową i hurtową, będąc jednym z najważniejszych tego typu zakładów na terenie Królestwa Polskiego. W 1944 r. Cukrownia przeszła pod zarząd państwa, a w 1949 r. nastąpiło jej upaństwowienie.