1. Sąd ławniczy 1412-1642 (sygn. 29/40/1-31). 2. Sąd wójtowski 1451-1688 (sygn. 29/40/32-41). 3. Sąd wójtowsko-ławniczy 1540-1794 (sygn. 29/40/42-71). 4. Akta różne 1633-1794 (sygn. 29/40/72-75).

Garbary, jurydyka miejska, największe przedmieście Krakowa, leżące przed bramą Szewską, powstała na terenie, na którym w XIV w. były osady królewskie: Czarna Wieś, Czarna Ulica, Podbrzezie. W 1363 r. król Kazimierz Wielki sprzedał Krakowowi prawo sądowe w wymienionych posiadłościach, sobie zatrzymując prawo ściągania podatków. Na przełomie XIV i XV w. krakowska rada miejska zorganizowała dla tego terenu urząd wójtowsko-ławniczy, którego siedzibą był ratusz (jedyna jurydyka posiadająca ratusz). W ciągu XV w. ukształtowało się tam przedmieście, ściśle związane z Krakowem, mające charakter wybitnie przemysłowy (większość stanowili garbarze oraz garncarze i krupnicy), znajdowały się tu królewski młyny, folusz, szlifiernię, oraz miejskie folusz, topnia srebra i łaźnia. Z czasem Kraków uzależnił Garbary także w dziedzinie administracyjnej i ściągania podatków. W 1587 r. przedmieście zostało spalone, dalszym zniszczeniom uległo w czasie oblężenia szwedzkiego w 1655 r. Formalnie jurydyka została zlikwidowana i włączona do Krakowa na mocy prawa o miastach z 1791 r., faktycznie nastąpiło to w 1800 r.