1. Akta metrykalne oraz korespondencja w sprawach metrykalnych (księgi ochrzczonych, zaślubionych i pogrzebanych w miejscowości Rzepnik i Pietrusza Wola; zapowiedzi; protokoły przedślubne; prośby o wydanie świadectw moralności, świadectwa moralności; świadectwa dotyczące rodzin Niemiec i Złotek; pismo proboszcza w sprawie wydawania dokumentów; korespondencja w sprawach metrykalnych oraz zezwolenia na zawarcie małżeństwa, świadectwa moralności, świadectwa chrztu; karta zgonu Paraski Juskowskiej), 1766-1780, 1780-1785, 1833-1843, 1880-1937, sygn. 1-13; 2. Spisy parafian, 1820-1910, sygn. 14-18; 3. Akta z okresu staropolskiego (Elżbieta Nowicka, żona Aleksandra Nowickiego, siostra Franciszka Leszczyńskiego daruje część swoich dóbr we wsi Rzepnik Stefanowi popowi i Jerzemu Bentkowskim; dekret pomiędzy Janem Bentkowskim, prezbiterem rzepnickim a Iwanem i Hryciem Bentkowskimi; wyrok Klemensa z Uniehowa Ustrzyckiego, właściciela Rzepnika w sprawie synów popa rzepnickiego Hrycia i Iwana Bentkowskich i ich dziedziczenia; dekret pomiędzy braćmi Janem Bentkowskim, parochem rzepnickim a Szymonem Bentkowskim w sprawie gruntu; kontrakt między plebanem rzepnickim Danielem Hlebnickim a Marianną Domaradzką, miecznikową dobrzyńską; kontrakt roczny arendowny plebanii rzepnickiej puszczonej roku 1773; prezenta księdza Bazylego Paryłowskiego na beneficjum parafii rzepnickiej wystawiona przez Adama Pełkę; Klemens z Uniehowa Ustrzycki potwierdza nadania dla parafii rzepnickiej) 1687, 1701, 1726, 1755, 1760, 1774, 1779, sygn. 19-27; 4. Sprawy liturgii i teologii (druki - zarządzenia, listy pasterskie; polecenie biskupa Jana Stupnickego dla dziekana krośnieńskiego; ustanowienie prestołu jako uprzywilejowanego w modlitwie za zmarłych przy cerkwi św. Paraskewii w Rzepniku; ustanowienie bractwa trzeźwości przy cerkwi św. Paraskewii w Rzepniku; fragmenty dzieła teologicznego; druki - kopie odzew, listów uczestników synodów diecezji lwowskiej i przemyskiej), 1881-1882, 1887, 1902, 1904-1905, 1925-1926, sygn. 28-33; 5. Sprawy majątkowe i finansowe, 1794, 1797-1798, 1804, 1808, 1811, 1816, 1820, 1829-1830, 1834, 1843-1844, 1849, 1872, 1881-1885, 1887-1930, sygn. 34-55, 6. Sprawy remontów i budowy budynków parafii, 1824, 1879-1914, 1917, 1927-1928, 1930, 1937, sygn. 56-65, 7. Korespondencja z urzędami i instytucjami świeckimi, 1796, 1866, 1874, 1880-1882, 1887, 1893-1894, 1899, 1901-1902, 1913, 1931, 1933, sygn. 66-75; 8. Korespondencja z urzędami i instytucjami kościelnymi, 1840, 1887, 1894, sygn. 76-78; 9. Sprawy kancelaryjne (liber odrinationum scholasticarum ex parochia Rzepnik tom II per Joannem Humiecki; nakazy konsystorza od 1888; ukaz haseł układu kancelaryjnego; acta parochialia przy cerkwi rzepnickiej znajdujące się spisane dnia 16 lutego 1834; dziennik podawczy; księga urzędowa parafii Rzepnik od 21 XII 1880; protokół podawczy greckokatolickiego urzędu parafialnego w Rzepniku od 1.01.1902, tom III), 1823, 1826, 1829-1846, 1862-1874, 1880-1932, sygn. 79-84.

Miejscowość Rzepnik leży obecnie w powiecie krośnieńskim, w województwie podkarpackim. Wiadomo, że właścicielami Rzepnika między 1578-1581 byli Wojciech Jan i Stanisław Kamienieccy. Następnie dobra te przeszły w ręce rodu Firlejów. Po wygaśnięciu męskiej linii tego rodu Rzepnik odziedziczyli Ustrzyccy, a następnie Adam Pełka. Około 1815 roku miejscowość zakupił Jan Anaklet Spaventi. W roku 1856 Rzepnik i Pietrusza Wola przeszły na własność Józefa Sulimirskiego. Pod koniec XIX wieku właścicielem Rzepnika został dr Modest Iwanowicz Humiecki, lekarz z Krosna, piastujący urząd burmistrza krośnieńskiego w latach 1883-1887. Parafia obrządku wschodniego w Rzepniku została erygowana dokumentem wydanym 24 stycznia 1581 roku we Lwowie, w którym właściciele wsi – bracia Wojciech Jan i Stanisław Kamienieccy zezwolili ruskiemu popowi Damianowi Bańkowskiemu na zakup jednego łana pola. W 1699 roku (3 IX) Klemens z Uniehowa Ustrzycki, stolnik zakroczymski, właściciel Rzepnika potwierdził nadania dla parafii rzepnickiej. W roku 1687 (12 V) Elżbieta Nowicka, żona Aleksandra Nowickiego, siostra Franciszka Leszczyńskiego darowała część swoich dóbr i pożytków we wsi Rzepnik Stefanowi popowi i Jerzemu Bentkowskim. W latach 1695-1733 proboszczami byli przedstawiciele rodu Bętkowskich (Bentkowskich). W latach 1760-1773 proboszczem parafii był Daniel Stebnicki, zaś po jego śmierci parafię objął Bazyli Paryłowski. Jeszcze w 1816 roku oryginalny dokument fundacyjny cerkwi był przechowywany w dworze w Łączkach. Drewniana cerkiew pw. św. Paraskewii została wybudowana w 1701 roku. Następnie była reperowana w 1813 roku, natomiast w roku 1824 zbierano fundusze na remont dzwonnicy. Budynek plebanii został postawiony w 1786 roku. Ze względu na jego bardzo zły stan w roku 1879 komitet cerkiewny podjął decyzję o budowie nowej plebanii oraz naprawie budynków gospodarczych, budowie piwnicy i naprawie studni. W roku 1912 wzniesiono nową murowaną cerkiew. Część funduszy na jej budowę pokryły datki otrzymywane od parafian, którzy wyemigrowali do Ameryki (duża część z nich osiedliła się w Salem w stanie Massachusetts). W latach 30. XX wieku kopułę cerkwi pokryto blachą. Granice parafii obejmowały Rzepnik, Pietruszą Wolę i Wólkę Bratkowską – przysiółek wsi Bratkówka. W XIX w. parafia była częścią dekanatu dukielskiego, natomiast po 1842 r. – krośnieńskiego. W 1934 roku została włączona do Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny. W 1840 roku w parafii żyło 1 340 grekokatolików. W roku 1936 teren parafii zamieszkiwało 1 548 osób wyznania greckokatolickiego, 61 rzymskokatolików oraz 7 Żydów. Ludność Rzepnika i okolic była zaliczana pod względem etnograficznym do grupy tzw. Zamieszańców. Była to społeczność stanowiąca ruską enklawę, licząca około 7 tysięcy osób zamieszkująca w całości lub w przeważającej większości wsie: Bliźnianka, Bonarówka, Czarnorzeki, Gwoździanka, Krasna, Oparówka, Pietrusza Wola, Rzepnik, Węglówka. W 1817 roku w Rzepniku istniała szkoła parafialna. W latach 30. XX wieku we wsi funkcjonowała czytelnia im. Kaczkowskiego. II wojna światowa i wydarzenia powojenne zadecydowały o likwidacji Kościoła greckokatolickiego w Polsce i Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny. W wyniku przesiedleń i migracji wiele parafii zostało wyludnionych, a cerkwie przejęte przez państwo w większości popadły w ruinę bądź zostały zniszczone. Cerkiew w Rzepniku po 1945 została przejęta i użytkowana jako rzymskokatolicki kościół filialny pw. św. Teresy parafii w Łączkach Jagiellońskich. W 1945 roku z Rzepnika wyjechało do USRR 71 rodzin (350 osób). Metryki wyznaniowe to dokumenty bieżącej rejestracji statystycznej, najstarsze wśród źródeł demograficznych. Zapisy metrykalne już w XVIII wieku zaczęły uzyskiwać moc aktu prawnego (odnosiło się to do wszystkich wyznań, jednak zasady prowadzenia ksiąg najszerzej były omawiane w normatywach Kościoła katolickiego i dzięki temu rozpowszechniły się w całej Europie). Pierwszą próbą reformy w tej dziedzinie na terenie zaboru austriackiego było wprowadzenie w 1776 roku jednolitego formularza tabelarycznego dla wpisów metrykalnych prowadzonych przez urzędy parafialne. Ta zmiana jednak nie przyniosła pożądanych efektów, m.in. wskutek niedostatecznego poinformowania duchownych prowadzących księgi. Większość akt metrykalnych poszczególnych parafii rozpoczyna się w 1784 roku. Wówczas wprowadzono kolejną reformę, na mocy której metryki otrzymały rangę dokumentów stanu cywilnego, a prowadzący je duchowni – status urzędników państwowych, natomiast księża rzymsko- i grekokatoliccy otrzymali wzory ksiąg urodzeń, ślubów i zgonów. Nakazano także proboszczom, by na koniec każdego roku kalendarzowego sporządzali ekstrakty i wpisywali dane do tabeli rocznej, która była dołączana na początek księgi. Wypełniona tabela miała być wysyłana do Urzędu Cyrkularnego. 1 września 1787 roku weszła w życie nowa instrukcja kancelaryjna regulująca obieg pism i tok ich załatwiania. Według niej proboszczowie poszczególnych parafii byli zobowiązani do sporządzania kopii ksiąg oryginalnych i przekazywania ich do archiwum konsystorza. Zalecenie to jednak nie było realizowane w praktyce, dlatego w latach 30-tych XIX wieku rozpoczęto w przemyskim greckokatolickim konsystorzu biskupim akcję zbiorczego przepisywania metryk – w sierpniu 1835 roku ukazały się dekret C.K. Gubernium oraz zarządzenie greckokatolickiego konsystorza biskupiego w Przemyślu dotyczące sporządzania kopii ksiąg metrykalnych. Nadzorowaniem pracy księży w trakcie przepisywania metryk miały zajmować się urzędy dekanalne, następnie kopie wysyłano do konsystorza biskupiego. W lipcu 1835 roku wezwano urzędy dekanalne do zwrócenia uwagi na sposób przechowywania i zabezpieczania ksiąg. Księgi metrykalne przechowywane obecnie w Archiwum Państwowym w Przemyślu to w znacznej części kopie sporządzane dla greckokatolickiego konsystorza biskupiego. Zostały one zgromadzone głównie w zespole nr 142 Archiwum Biskupstwa Greckokatolickiego w Przemyślu. Akta stanu cywilnego parafii greckokatolickiej w Rzepniku w tym zespole oznaczone są sygnaturami 7122-7122. Są to akta urodzeń, małżeństw i zgonów z lat 1784-1862, 1864-1871 będące kopiami oryginalnych ksiąg metrykalnych, przesyłane do konsystorza biskupiego w Przemyślu. W zespole nr 142 znajduje się także pismo Jana Humnickiego, proboszcza w Rzepniku kierowane do cesarza Ferdynanda I z 1868 roku (sygn. 444a). Źródła i opracowania: Archiwum Państwowe w Przemyślu, Parafia Greckokatolicka w Rzepniku, sygn. 19, 23, 26-27, 39, 56-57, 59, 66. S. Nabywaniec, M. Lipnowski, Stan greckokatolickiej diecezji przemyskiej – w pozostałej w granicach Polski jej części – według danych z 10 III 1946 roku, w: Kościół na drogach historii. Księga jubileuszowa dedykowana ks. Tadeuszowi Śliwie, pod red. J. Wólczańskiego, Lwów – Kraków 1999. H. Olszański, Zamieszańcy. Studium etnograficzne, Sanok 2007. S. Pomprowicz, Z dziejów wsi w gminie Wojaszówka woj. krośnieńskie, Krosno 1997.

Zespół utworzony w wyniku podziału na zespoły proste zbioru nr 147 - Parafie greckokatolickie byłego województwa rzeszowskiego - zbiór szczątków zespołów decyzją Komisji Metodycznej z dnia 23.04.2008 r. Zespół zmikrofilmowany - nr mkrf. P-616