Ewidencja uczniów, wyciągi z księgi ocen, katalog uczniów, akta egzaminów dojrzałości, księga protokołów Rady Pedagogicznej

Podstawowym warunkiem upowszechniania oświaty na ziemiach polskich w drugiej Połowie XIX w. była rozbudowa szkolnictwa ludowego /elementarnego/ W Królestwie Polskim rządy carskie świadomie utrudniały jego rozwój. Analfabetyzm w kraju był zjawiskiem powszechnym. Po upadku powstania styczniowego w kraju oficjalnie ugruntował się rosyjski system szkolny. Polityka carska była nastawiona na hamowanie rozwoju sieci szkół elementarnych i średnich. W 1872 roku zniesiono dotychczasową organizację i programy szkół średnich, a rozciągnięto na nie wydaną w roku 1871 ustawę ogólnopolską o gimnazjach i progimnazjach. W ten sposób znikła odrębność szkolnictwa średniego w Królestwie Polskim. Sytuacja zaczęła się zmieniać po rewolucji 1905 roku. Głównym dorobkiem oświatowym tych lat było szkolnictwo prywatne wszystkich stopni. Charakterystyczną cechą był szybki proces rozbudowy szkół żeńskich. W 1918 roku powstała 4 - klasowa średnia szkoła męska, którą w 1922 roku przekształcono w gimnazjum męskie.