I. Seminarium Nauczycielskie w Grudziądzu (1920-1937): 1. Ewidencja uczniów (1920–1937), sygn. 1-3; 2. Protokoły z egzaminów dojrzałości (1920–1937), sygn. 4-36; 3. Państwowe Kursy Nauczycielskie (1930–1932), sygn. 37-39. II. Liceum Pedagogiczne w Grudziądzu (1937–1972): 1. Organizacja szkoły (1956–1970), sygn. 40; 2. Plany pracy, programy nauczania (1955–1969), sygn. 41-52; 3. Sprawozdania (1937–1939, 1958–1968), sygn. 53-57; 4. Protokoły (1945–1972), sygn. 58-75; 5. Kroniki szkolne, wydawnictwa drukowane (1949–1969), sygn. 76-80; 6. Ewidencja uczniów (1937-1939, 1946-1948), sygn. 81; 7. Egzaminy dojrzałości (1938-1939, 1945-1972), sygn. 82-123; 8. Arkusze ocen (1937-1939, 1946-1971), sygn. 124-160; 9. Duplikaty świadectw (1937-1939, 1947-1967), sygn. 161-174; 10. Rejonowa Komisja Kształcenia Nauczycieli (1946-1958), sygn. 175-197; 11. Korespondencyjne Liceum Pedagogiczne (1959–1968), sygn. 198-225; 12. Kursy Pedagogiczne (1945–1951), sygn. 226-229; 13. Akta personalne (1945–1969), sygn. 230-284; 14 . Listy płac pracowników Internatu Liceum Pedagogicznego i karty wynagrodzeń (1960-1969), sygn. 285-295; 15. Kroniki szkolne /dopływy/ (1952–1968).

Zakład kształcenia nauczycieli w Grudziądzu znany jest pod dwiema nazwami: Seminarium Nauczycielskiego i Liceum Pedagogicznego. Seminarium Nauczycielskie istniało od chwili powstania, czyli od roku 1816 do 1920 - na zasadach szkoły trzyletniej, a od 1920 do 1937 - pięcioletniej na podbudowie szkoły podstawowej. Liceum Pedagogiczne natomiast działało od 1937 do 1947 r. jako zakład trzyletni na podbudowie czteroletniego gimnazjum, a od 1947 do 1972 r. jako zakład czteroletni i nastepnie pięcioletni na podbudowie szkoły podstawowej. Jak już wspomniano początki Liceum Pedagogicznego sięgają okresu pruskiego, gdy powołano do życia Seminarium Nauczycielskie - Schullehrer-Seminar. Nowo założone Seminarium rozpoczęło swoją działalność 1 września 1816 r. i mieściło się początkowo w gmachu byłego kolegium jezuickiego (obecna siedziba Urzędu Miejskiego). Ponieważ liczba uczniów uczęszczających do Seminarium stale się powiększała i gmach b. kolegium jezuickiego był już niewystarczający, władze pruskie w połowie XIX w. oddały do dyspozycji dyrekcji budynki klasztoru benedyktynek (dawna Szkoła Muzyczna przy ul. Klasztornej). Oba budynki służyły młodzieży do roku 1896. W latach 1894-1896 wybudowano dla potrzeb Seminarium nowy gmach szkolny (przy ul. Lipowej obecna ul. Gen. Świerczewskiego), gdzie szkoła mieściła się aż do roku 1972. W okresie od 1816 do 1920 r. Seminarium Nauczycielskie w Grudziądzu działało na zasadzie szkoły trzyletniej. Jej struktura organizacyjna i program nauczania opierały się w ogólnych zarysach o analogiczne Seminarium działające w Malborku. Seminarium Nauczycielskie w Grudziądzu miało przede wszystkim przygotować nauczycieli dla polsko-katolickich szkół regionu pomorskiego. Stąd w początkowym okresie istnienia szkoły nie notowano tu zbyt silnego nacisku germanizacyjnego, a procent uczniów polskiego pochodzenia był dość znaczny. Charakter szkoły uległ zmianie w latach 70 i 80-tych po wprowadzeniu nowych programów nauczania zakładających zmniejszenie godzin przeznaczonych na naukę języka polskiego. Proces germanizacji szkoły uległ znacznemu nasileniu po roku 1901, gdy zniesiono całkowicie naukę języka polskiego. Pod panowaniem pruskim szkoła działała do 23 stycznia 1920 roku. Tego dnia ostatni pruski dyrektor szkoły ks. Brinkmann przekazał grudziądzki zakład kształcenia mauczycieli polskiemu komisarzowi Art. Reiskiemu - jedynemu nauczycielowi Polakowi, jaki pozostał z byłego zespołu nauczycielskiego. Niemieccy uczniowie i nauczyciele opuścili Grudziądz już kilka miesięcy przedtem (wtenczas też prawdopodobnie ewakuowano akta szkolne od roku 1816 do 1919). Z chwilą przejęcia Pomorza przez państwo polskie Komisja Szkolna w Toruniu - jako pierwsza władza oświatowa, przystąpiła natychmiast do organizowania kursów dla pomocniczych sił nauczycielskich i uruchomienia polskich seminariów nauczycielskich. Już pod koniec stycznia 1920 r. zorganizowano w Grudziądzu 9-miesięczny kurs nauczycielski, a następnie dnia 18 kwietnia 1920 r. powołano do życia polskie Seminarium Nauczycielskie. Tak więc mimo perturbacji związanych z przejmowaniem władzy Semianarium Nauczycielskie w Grudziądzu działało praktycznie rzecz biorąc bez żadnej przerwy. Seminarium Nauczycielskie w Grudziądzu było zorganizowane na zasadzie szkoły 5-letniej. Do Seminarium mogli być przyjmowani chłopcy od 14 roku życia, po uprzednim złożeniu egzaminu wstępnego z zakresu programu 7 klas szkoły podstawowej. W okresie międzywojennym Seminarium Nauczycielskie w Grudziądzu należało do jednych z najlepiej zorganizowanych i prowadzonych na tym terenie. Szkoła posiadała własne pracownie specjalistyczne, bibliotekę, boisko sportowe itp. Przy Seminarium działała również od 1920 r. tzw. Szkoła Ćwiczeń (szkoła podstawowa), w której uczniowie odbywali obowiązkowe praktyki pedagogiczne. W roku szkolnym 1929-1930 zorganizowano również przy Seminarium Państwowy Kurs Nauczycielski dla kandydatów po maturze gimnazjalnej. Na mocy ustawy z dnia 11 marca 1932 r. o ustroju szkolnym, z poczatkiem roku szkolnego 1932/33 rozpoczęto liwkidację Seminarium oraz Państwowego Kursu Nauczycielskiego. Proces ten został zakończony w roku 1937. W miejsce Seminarium Nauczycielskiego w Grudziądzu, Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w dniu 26.05.1937 r. utworzyło Państwowe Liceum Pedagogiczne, które miało się stać szkołą rozwojową z pierwszą maturą w roku szkolnym 1939-1940. W latach 1937-1939 w Liceum Pedagogicznym kontynuowali naukę byli uczniowie Seminarium Nauczycielskiego (ostatni rocznik maturalny) oraz uczniowie klasy 1 i 2 nowo powołanej szkoły. Dnia 3 września 1939 r. po opanowaniu Grudziądza przez wojska hitlerowskie szkoła została rozwiązana. Działalność Liceum Pedagogicznego reaktywowano po wojnie już 10 kwietnia 1945 r. W pierwszym okresie ze względu na brak fachowej kadry ograniczano się jedynie do organizowania kursów pedagogicznych dla nauczycielskich sił pomocniczych. Jednakże już 1 września 1945 r. powołano ponownie do życia Państwowe Liceum Pedagogiczne wraz z podbudową, którą stanowiło gimnazjum ogólnokształcące. W roku szkolnym 1945/46 szkoła posiadała nastepujące formy organizacyjne, które stać się miały później zaczynem liceum: a) jedna klasa gimnazjalna; b) dwuletnie gminazjum o systemie semestralnym; c) jednoroczne gimnazjum dla uczniów uczęszczających już poprzednio do takiego typu szkoły. W roku szkolnym 1946/47 powstała już jednolita szkoła złożona ze Szkoły Ćwiczeń, 4 klas Gimanzjum Ogólnokształacącego oraz Liceum Pedagogicznego. Struktura ta uległa zmianie w roku szkolnym 1947/48 gdy zlikwidowano Gimanzjum Ogólnokształcące i powstało czteroletnie Koedukacyjne Liceum Pedagogiczne, do którego przyjmowano młodzież po ukończeniu 7 klas szkoły podstawowej. Ostatnia zmiana w strukturze organizayjnej szkoły nastąpiła w latach 1960-tych, gdy w miejsce Liceum 4-letniego utworzono szkołę o 5-letnim programie nauczania na podbudowie 8 klasowej szkoły podstawowej. Oprócz wymienionych form organizacyjnych nauczania w systemie stacjonarnym, szkoła prowadziła również nauczanie w systemie zaocznym. Od października 1946 r. prowadzona była przy Liceum Rejonowa Komisja Kształcenia Nauczycieli Szkół Podstawowych. Komisja ta działała do stycznia 1958 r. Uczestnicy kursów po zdaniu egzaminów przed Komisją otrzymywali świadectwo dojrzałości równorzędne ze świadectwem dojrzałości Liceum Pedagogicznego. Działalność RKKN została w 1959 r. zastąpiona przez Korespondencyjne Liceum Pedagogiczne działające na podobnych zasadach jak zliwkidowana Komisja. Taka struktura organizacyjna przetrwała do momentu likwidacji szkoły tj. do roku 1972. Na podstawie Zarządzenia Kuratorium Okręgu Szkolnego Bydgoskiego z dnia 5 lipca 1972 r. rozpoczęto prace likwidacyjne zakończone rozwiązeniem szkoły w dniu 31.08.1972 roku.

W roku 1983 włączono do zespołu 3 j.a.-0,10 mb.przekazane w formie daru przez p. Stefana Kopczyńskiego.