Księgi wieczyste z lat 1881 – 1944. Rejestry stowarzyszeń. Testamenty.

Organizację powszechnego sądownictwa w Niemczech ustaliła ustawa z 27 I 1877 roku (R.G.Bl.41), która zlikwidowała dotąd istniejące sądy miejskie i powiatowe. Odtąd sądami I-szej instancji były sądy obwodowe (Amtsgerichte), II-giej instancji sądy krajowe (Landgerichte), III-ciej instancji wyższe sądy krajowe (Oberlandgerichte). Od 01 X 1879 roku najwyższą instancję stanowił Sąd Rzeszy (Reichsgericht). Dalsze regulacje prawne wprowadzała ustawa z 24 IV 1878 roku (ze zmianami w 1885, 1887,1899, 1913, 1920-1923) oraz ustawy z 01 IV 1924 roku i z 31 III 1926 roku. Sądy obwodowe wyrokowały w zasadzie w składzie 1 sędziego. Członkami sądu obwodowego mogło być kilku sędziów, wówczas każdemu przydzielano sprawy. Podział spraw ustalało prezydium sądu krajowego na jeden rok. W sprawach skomplikowanych dopuszczano sądy ławnicze. Gminy ustalały ilość osób, z których można powoływać ławników. Ławnikami mogli być zwłaszcza sołtysi i kierownicy urzędów obwodowych (Amtsbezirke). Do kompetencji sądów obwodowych należały: 1) sprawy sporne (m.in. sprawy majątkowe, z tytułu najmu, dot. sporów między pracodawcami a robotnikami) 2) sprawy karne (m.in. wykroczenia zagrożone karą więzienia do 3 miesięcy lub karą pieniężną do 600 marek, kradzieże do wartości skradzionego przedmiotu do 520 marek, sprzeniewierzenia, oszustwa do wartości 520 marek) 3) sprawy cywilne niesporne (m.in.. księgi wieczyste, rejestracja stowarzyszeń,spółek, towarzystw; sprawy spadkowe, uwierzytelnianie dokumetów i odpisów). Rozporządzenie z 05 VII 1879 roku określało właściwość terytorialną sądów obwodowych. Granice tworzono w oparciu o okręgi miejskie (Stadtbezirke), obwody gminne (Gemeindebezirke), obwody dworskie (Gutsbezirke), okręgi urzędów policyjnych (Amtsbezirke).