1. Elektrownia Miejska l. 1927-1928 (1 j.a.): wytyczne i korespondencja w sprawie uprawnień rządowych na Zakład Elektryczny. 2. ZEMWAR – Związek Elektryfikacyjny Międzykomunalny Województwa Warszawskiego (11 j.a.) tj. lata 1935-1939: umowy na dostawę energii elektrycznej, protokoły posiedzeń Komitetu ds. Energetycznych oraz okres okupacji niemieckiej - Zwischenkreis Verband für Stromversorgung "ZEMWAR": taryfy, kalkulacje cen energii elektrycznej, umowy, opinie, informacje z kontroli działalności, sprawozdanie roczne i bilans zamknięcia za rok 1944. 3. ZEOM – Zjednoczenie Energetyczne Okręgu Mazowieckiego "ZEOM" w Płocku l. 1945-1951 (49 j.a.): dokumentacja konferencji Przedstawicieli Zjednoczeń: Mazurskiego, Mazowieckiego i Pomorskiego, protokoły posiedzeń Zarządu Elektrowni, akta Ośrodka Szkolenia Zawodowego Energetyki w Płocku, spisy podległych przedsiębiostw energetycznych, dokumentacja dotycząca przejęcia Zakładów Elektrycznych w: Ciechanowie, Działdowie, Gąbinie, Gostyninie, Kutnie, Lidzbarku, Łowiczu, Makowie, Ostrołęce, Przasnyszu, Raciążu, Rawie Mazowieckiej, Sierpcu, Skierniewicach, Sochaczewie i Żychlninie oraz przedsiębiorstwa "Polskie Instalacje Siły i Światła", schematy organizacyjne, bilanse, plany i sprawozdania, wieloletnie programy elektryfikacji wsi, analizy działalności, dane statystyczne, ankiety elektryfikacyjne, regulaminy premiowania, instrukcje, akta Elektrowni Wodnej w Soczewce, ankiety o stanie zakładów i uszkodzeniach wojennych, szacunek majątku pozostałego po okupantach, spisy inwentarza poszczególnych rejonów energetycznych, produkcja, pobór, sprzedaż i straty energii elektrycznej, sprawozdania inwestycyjne, mapy z naniesieniami granic okregów elektrycznych, linii, elektrowni, rozdzielni i stacji. 4. ZEOP-W – Zjednoczenie Energetyczne Okręgu Płocko-Włocławskiego l. 1945-1951 (38 j.a.): sprawy organizacyjne (utworzenie, reorganizacja, likwidacja, wytyczne i zarządzenia), bilanse, plany finansowo-gospodarcze i produkcyjne, sprawozdania (z działalności, finansowe, rzeczowe, inwestycyjne), protokoły kontroli i inspekcji podokregów, sprawy elektryfikacji wsi, plany geodezyjne elektrowni, protokoły z narad i konferencji, imienny wykaz pracowników Elektrowni Miejskiej, zestawienia stanu zatrudnienia, wykaz budowli i majątku Elektrowni. 5. Zakład Sieci Elektrycznych Płock l. 1951-1958 [1960] (7 j.a.): zarządzenia wewnętrzne, bilanse, sprawa przekazania sieci do WPEZ - Łódź, ewidencja dokumentów geodezyjnych i kartograficznych, fotografie obiektów elektrycznych, turbin wewnętrznych. 6. Zakład Energetyczny Płock l. [1945] 1958-1985 (454 j.a.): schematy organizacyjne, zarządzenia wewnętrzne, polecenia służbowe, regulaminy (pracy i premiowania), zasady wynagradzania, instrukcje, akty erekcyjne, protokoły z narad; bilanse, orzeczenia z badania bilansu, materiały dotyczące płac i zaszeregowania; plany pracy, gospodarcze, finansowe, zatrudnienia i funduszu płac, techniczno-przemysłowe, inwestycyjne; analizy działalności, sprawozdania z zatrudnienia i płac, z akcji socjalnej, techniczno-produkcyjne, finansowo-statystyczne; protokoły z kontroli, lustracji i inspekcji oraz zalecenia pokontrolne; protokoły i sprawozdania Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej; informacje o stanie BHP; protokoły posiedzeń Rady Robotniczej, materiały Konferencji Samorządu Robotniczego, protokoły z zebrań, sprawozdania i preliminarze budżetowe Rady Zakładowej; karty inwentarzowe maszyn, urządzeń i budowli; dokumentacja techniczna maszyn, urzadzeń, linii przesyłowych; kroniki i fotografie.

Początki energetyki płockiej sięgają końca XIX w., kiedy w 1894 r. uruchomiono tzw. dynamomaszynę, tj. prądnicę elektryczną. W 1908 r. Stanisław i Józef Górniccy uruchomili agregat prądotwórczy, rozpoczynając w ten sposób działalność w branży elektrycznej. W l. 1923-1924 bracia Górniccy sukcesywnie rozbudowali i modernizowali, zarówno Elektrownię, jak i sieć. Ich Elektrownia działała do 19 września 1929 r. 11 października 1927 r. oficjalne rozpoczęto budowę Elektrowni Miejskiej w Radziwiu. 1 września 1929 r. miało miejsce uroczyste oddanie Elektrowni do eksploatacji. W 1934 r. powstał ZEMWAR - Związek Elektryfikacyjny Międzykomunalny Województwa Warszawskiego. Organizacja Związku opierała się na statucie ramowym, zatwierdzonym przez Wojewodę Warszawskiego 23 marca 1934 r. Zgodnie z którym ZEMWAR posiadał samoistną osobowość prawną i przysługiwał mu charakter korporacji prawa publicznego. Priorytetem działań miała być dziedzina wówczas najbardziej zaniedbana, tj. elektryfikacja obszarów wiejskich. Związek miał działać na terenie powiatów: kutnowskiego, lipnowskiego, łowickiego, nieszawskiego, płockiego, rawskiego, skierniewickiego i sochaczewskiego. Zły stan finansów większości miast spowodował, iż do Związku weszły samorządy i miasto Płock, Powiatowy Związek Kutnowski i Gmina Miejska Łowicz. Tym samym w skład Rady weszli przedstawiciele tylko tych samorządów. Dzięki staraniom ZEMWAR-u przystąpiono do modernizacji Elektrowni Miejskiej, efektem czego było zwiększenie jej mocy w 1937 r. do 2000 kW. Elektrownia stała się tym samym największym zakładem na Mazowszu. Z tego też powodu dyrekcja ZEMWAR-u została przeniesiona rok później z Łowicza do Płocka. Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Przemysłu i Handlu z 18 marca 1934 r., ustalającym podział Polski na okręgi elektryfikacyjne, ZEMWAR-owi przypadł cały okręg V, oprócz Włocławka. Po wybuchu wojny nastąpiło przerwanie działalności ZEMWAR-u w dotychczasowej formie i strukturze organizacyjnej. W miejsce dotychczasowego ZEMWAR-u Niemcy utworzyli nową strukturę o nazwie Zwischenkreis Verband fűr Stromversorgung „ZEMWAR”. W lutym 1945 r. utworzono Zjednoczenie Energetyczne Okręgu Mazowieckiego "ZEOM" w Płocku, które w 1948 r. przyłączone zostało do Zjednoczenia Energetycznego Okręgu Płocko-Włocławskiego "ZEOP-W". Było to następstwem przyłączenia do „ZEOM-u” Kujawskiej Elektrowni Okręgowej. We wrześniu 1945 r. po skompletowaniu i naprawieniu urządzeń, częściowo wywiezionych, a częściowo uszkodzonych przez Niemców, nastąpiło uruchomienie dwóch turbozespołów w Elektrowni w Radziwiu. W kolejnych latach prowadzona była wielka akcja elektryfikacji, która odbywała się na podstawie przepisów ustawy z 28 czerwca 1950 r. o powszechnej elektryfikacji wsi i osiedli. Na mocy ustawy z 1950 r. powstały Powiatowe Komitety Elektryfikacji Wsi. W 1951 r. nastąpiła zmiana struktury organizacyjnej energetyki polskiej. Na obszarze płockim utworzono Zakład Sieci Elektrycznych Płock, zajmujący się eksploatacją sieci i urządzeń elektrycznych oraz Zakład Zbytu Energii Elektrycznej Płock - sprzedażą energii i obsługą odbiorców. Wydzielono także – jako jednostkę samodzielną – Elektrownię w Radziwiu. 28 lutego 1953 r., po przekazaniu powiatów kutnowskiego, łowickiego, skierniewickiego i rawskiego do Zakładu Sieci Elektrycznych Łódź Województwo, utworzono Rejon Energetyczny Sochaczew. W tym samym roku warsztaty remontowe transformatorów zostały przeniesione do nowej siedziby przy ul. Granicznej 52. Tamże do nowo wybudowanego budynku w 1966 r. przeniesiono Licznikownię. Lata 1968-1970 to okres budowy zaplecza. W 1958 r. na bazie Zakładu Sieci Elektrycznych Płock, Zakładu Zbytu Energii Elektrycznej Płock oraz Elektrowni w Radziwiu utworzono Zakład Energetyczny Płock. W tym samym roku do Zakładu Sieci Elektrycznych Olsztyn przekazano powiat Działdowo. Kolejne lata, to nasilenie akcji powszechnej elektryfikacji wsi i związany z tym rozwój sieci i urządzeń. W 1959 r. uruchomiono, kolejną linię wysokiego napięcia 110 kV na trasie Dębe-Ciechanów-Płock. Szczyt tej akcji na terenie działania Zakładu przypadał na lata 1955-1970. W 1960 r. Zakład Energetyczny Płock podzielono na trzy rejony energetyczne, obejmujące 11 powiatów północno-zachodniej części województwa warszawskiego: Rejon Płock – miasto i powiat Płock (bez Wyszogrodu), powiaty Gostynin, Sierpc i Żuromin; Rejon Ciechanów – miasto i powiat Ciechanów, powiaty Mława, Przasnysz, Maków i Ostrołęka; Rejon Sochaczew – powiaty Sochaczew, Płońsk oraz część Powiatu Płockiego z miastem Wyszogród. Kolejny, czwarty Rejon Ostrołęka, utworzono w 1965 r. W jego skład weszły powiaty: Ostrołęka i Maków Mazowiecki. Okręg powstał poprzez wydzielenie terenu z dotychczasowego Rejonu Ciechanów. W skład Rejonu Ostrołęka wszedł rok później powiat Ostrów Mazowiecka, przejęty od Zakładu Energetycznego Białystok. W następnych latach powstały kolejne rejony: Rejon Sierpc – utworzony poprzez wydzielenie powiatów Sierpc i Żuromin z dotychczasowego Rejonu Płock w 1966 r.; Rejon Gostynin – utworzony poprzez wydzielenie powiatu Gostynin z dotychczasowego Rejonu Płock w 1968 r.; Rejon Mława – obejmujący teren powiatów Mława i Przasnysz, utworzony poprzez wydzielenie terenu z dotychczasowego Rejonu Ciechanów w 1972 r. W 1962 r. w strukturze Zakładu Energetycznego Płock utworzono Samodzielny Oddział Wykonawstwa Inwestycyjnego (SOWI Nr 5), który został powołany głównie w celu usprawnienia wykonywania robót remontowych i inwestycyjnych własnej sieci, na terenie działania Zakładu. Siedziba SOWI mieściła się w Radziwiu w budynku byłej elektrowni. W 1964 r. nastąpiło całkowite zatrzymanie Elektrowni w Radziwiu i stopniowa likwidacja urządzeń. Dwa lata później na terenie Elektrowni w Radziwiu nastąpiła likwidacja warsztatów produkcji elementów żelbetowych. W 1968 r. przejęto do eksploatacji pierwszą liniię wysokiego napięcia 220 kV Pątnów-Warszawa. W kolejnych latach oddawano do eksploatacji stacje 220/110/15 kV – w 1970 r. w Sochaczewie, a w 1971 r. Płock-Podolszyce. W l. 1969-1970 wybudowano i oddano do użytku budynki Służb Technicznych i zaplecza magazynowego w Płocku przy ul. Granicznej 52. W 1975 r. w związku z wejściem w życie nowego podziału administracyjnego kraju i utworzeniem nowych województw, granice działalności Zakładu Energetycznego Płock ustalono na terenie województw płockiego i ciechanowskiego. Z dniem 1 stycznia 1976 r. tereny byłych powiatów w Ostrołęce, Ostrowi Mazowieckiej, Makowie Mazowieckim i Przasnyszu przekazano Zakładowi Energetycznemu w Warszawie, a teren byłego powiatu w Sochaczewie – Zakładowi Energetycznemu Łódź Teren. Jednocześnie do ZE Płock przejęto teren byłych powiatów w Kutnie, Łęczycy i Pułtusku. Wtedy też powołano do życia Rejon Energetyczny Kutno. Kolejne zmiany organizacyjne nastąpiły na przełomie czerwca i lipca 1976 r. Wtedy to Samodzielny Oddział Wykonawstwa Inwestycyjnego nr 5 przekazano do Zakładu Wykonawstwa Sieci Energetycznych Pruszków, a z SOWI utworzono Zakłady Wykonawstwa Sieci Elektrycznych Pruszków. W styczniu 1980 r. oddano do użytku pracownikom ZE Płock nowoczesne pomieszczenia przy ul. Granicznej. [Na podstawie wstępu do inwentarza, oprac. E. Górecka, Płock 2007]

inwentarz książkowy sporządzony w komputerowej bazie danych IZA