Zespół
Inhalt:
Wpisy zeznań dokonywanych przez strony w sprawach tzw. niespornych i spornych, wpisy wyroków wydawanych przez sądy w sprawach należących do ich kompetencji, wpisy (oblaty) dokumentów królów i książąt polskich wydawanych dla miast, instytucji wyznaniowych i osób prywatnych, dokumentów związanych z parlamentaryzmem staropolskim (instrukcje poselskie, lauda sejmikowe itd..), dokumentów wystawianych przez osoby prywatne.
Die Geschichte der Provenienzstelle:
Spuścizna aktowa pozostała po kancelarii sądu grodzkiego wyszogrodzkiego. Zachowane materiały archiwalne sięgają 1581 r., nie ulega jednak wątpliwości, że sam sąd musiał funkcjonował już nieco wcześniej. Podobnie jak w przypadku innych sądów ziemskich i grodzkich z terenu Mazowsza wcielonego do Korony w 1526 r., kancelarię sądu grodzkiego łączyła z kancelarią sądu ziemskiego osoba zwierzchnika, pisarz ziemski był bowiem również pisarzem grodzkim, stąd możliwość przemieszania w księgach pochodzącego z obu kancelarii materiału archiwalnego. Kancelaria sądu grodzkiego wyszogrodzkiego funkcjonowała do końca XVIII w., stopniowo wytwarzając serie ksiąg zawierające wpisy w konkretnych rodzajach spraw (zapisy, dekrety, relacje, oblaty).
Laufzeit:
1532-1796
Klassifikation:
administracja ogólna
Name der Provenienzstelle:
Daten:
1532-1796.
Alter Name:
Name der Fremdsprache:
Castrensia Wyschegradensia
Sprachen:
polski, łaciński
Zugänglichkeit:
Vollständig geteilt
Akten insgesamt:
258
Bearbeitete Akten insgesamt:
258
Akten insgesamt ohne Verzeichnis:
0
Laufende Meter insgesamt
15.0
Bearbeitete laufende Meter insgesamt
15.0
Laufende Meter insgesamt ohne Verzeichnis
0.0
Akten insgesamt:
0
Dateien insgesamt:
0
Größe insgesamt (in MB):
0.0
Dokumente insgesamt
0
Sachen insgesamt
0
Klassen insgesamt
0
Akten insgesamt:
0.0
Gesamtzahl laufender Meter:
0.0
Extreme Daten der nicht archivierten Dokumentation:
| Name | Stückzahlen-Inventar | Anmerkungen |
|---|---|---|
| Genehmigtes Findbuch | Keine Daten | bez wstępu |
stan zachowania ok.. 100%, poprzednią kartę sporządziła w 1962 r. I. Sułkowska