Akta obejmują 2 serie: 1. księgi kancelaryjne (dekrety, patenty i uchwały, dzienniki czynności, dzienniki podawcze, protokoły i dzienniki ekspedycji obu połączonych władz, protokoły sesji i decyzji Rady Stanu oraz protokoły i dzienniki kancelaryjne różne) z lat 1807-1813 [1814-1816]; 2. akta spraw podlegających decyzji Rady Stanu, sprawy sądownictwa w ogólności oraz sprawy sądowe jednostkowe, sprawy egzaminowania kandydatów do służby państwowej, gospodarki funduszami państwa, ogólne sprawy gospodarcze, akta organizacji administracji , czynności sejmu i sejmików, sprawy wojskowe itp., z lat [1772-1806 z lukami] 1807-1813 [1814-1816, 1821, 1830].

Instytucje utworzone na mocy konstytucji Księstwa Warszawskiego z 1807 r. i funkcjonujące aż do jego upadku; początkowo ściśle ze sobą powiązane, gdyż prezes i sekretarz Rady Stanu pełnili te same funkcje w Radzie Ministrów, członkami Rady Stanu byli wyłącznie ministrowie. Obie te władze odbywały razem posiedzenia do końca 1808 r. Skład Rady i ilość referendarzy powiększył się po zwycięskiej wojnie z Austrią w 1809 r. i powiększeniu się obszaru Księstwa. Do kompetencji Rady należało przygotowywanie projektów ustaw, sądownictwo kasacyjne, administracyjne II instancji, orzekanie w sporach kompetencyjnych oraz w sprawach oddawania po sąd urzędników publicznych. W okresie od 7 X 1807 r do 11 I 1808 r. Rada Stanu i Rada Ministrów odbywały razem posiedzenia; prowadziły również wspólny dziennik kancelaryjny. Prezes i sekretarz Rady Stanu pełnili te same funkcje w Radzie Ministrów, a członkami Rady Stanu byli wyłącznie ministrowie. W 1809 r. wprowadzono pewien rozdział ich czynności i rozszerzono skład Rady Stanu, ale wspólna kancelaria i dzienniki obu urzędów istniały do 13 VI 1810 r. O 1809 r. do marca 1810 r. Rada Stanu na podstawie otrzymanych od króla pełnomocnictw sprawowała faktyczną władzę rządową. Od 25 III 1809 r. prezesem Rady był Stanisław Kostka Potocki. Kres jej działalności nastąpił w 1813 r., kiedy to została zastąpiona przez rosyjską Radę Najwyższą Tymczasową.

stan zachowania zespołu: 95%, w zespole vacaty historyczne, wynikające z pozostawienia dawnych sygnatur jednostek aktowych