Archiwum I Rady Stanu (w węższym znaczeniu) składa się z akt spraw, protokołów posiedzeń Ogólnego Zgromadzenia Rady Stanu i pomocy kancelaryjnych. Inwentarz obejmuje przechowywane w Archiwum Głównym Akt Dawnych akta I Rady Stanu Królestwa Polskiego z okresu konstytucyjnego, tj. z lat 1810-1832. Akta spraw usystematyzowano w 8 sekcjach, według symboli liczbowych i literowych, jakimi oznaczone zostały „rubra” i „subdywizje”. Akta spraw obejmują akta sekcji: Sekcja I: Sprawy ogólne, normatywno-organizacyjne, osobowe, raporty z działalności władz, Sekcja II: Wydział Wyznań i Oświaty, Sekcja III: Wydział Sprawiedliwości, Sekcja IV: Wydział Spraw Wewnętrznych i Policji, Sekcja V: Wydział Skarbu, Sekcja VI: Wydział Wojny, Sekcja VII: Policja, Sekcja VIII: Sprawy różne, poza resortowe, np.: sprawy Komisji Podań do Tronu. Po aktach spraw umieszczono protokoły posiedzeń Ogólnego Zgromadzenia Rady Stanu. Zachowało się ich 77 ksiąg (sygn.: 414-490). Są to oryginały, bruliony i odpisy, ułożone chronologicznie. W tejże serii znajduje się także jedna księga posiedzeń Komisji Instrukcyjnej z lat 1828-1830 (sygn. 490a). Na końcu zespołu umieszczone zostały pomoce kancelaryjne; nie stanowią one kompletu (26 j. a., sygn.: 491-516), a zachowane księgi i poszyty zostały ułożone chronologicznie.

I Rada Stanu utworzona w 1815 r. była kontynuatorką Rady Stanu Księstwa Warszawskiego, jednak jej organizacja i atrybucje, w zmienionych warunkach politycznych i ustrojowych, w wielu istotnych sprawach znaczne się od niej różniły. Rada Stanu Królestwa Polskiego powiązana była z nieistniejącymi w czasach Księstwa Warszawskiego urzędami namiestnika oraz Rady Administracyjnej; pod względem zakresu kompetencji – pozbawiono ją funkcji sądu kasacyjnego, a czasowo również i administracyjnego. Rada Stanu (w szerszym znaczeniu) składała się z Rady Administracyjnej i Ogólnego Zgromadzenia Rady Stanu, które było też nazywane Radą Stanu (w węższym znaczeniu). Przy ciałach tych funkcjonowała wspólna kancelaria. Ogólnemu Zgromadzeniu miał przewodniczyć monarcha lub jego namiestnik, zasiadali w nim ministrowie (z wyjątkiem ministra sekretarza stanu). Zgromadzenie miało kompetencje ustawodawcze (przygotowywanie projektów ustaw i rozporządzeń), wykonawcze (kontrola władz administracyjnych) i sądownicze (sądownictwo administracyjne II instancji) dla całego terenu Królestwa. Organem pomocniczym Ogólnego Zgromadzenia do spraw sądowych i spornych była powołana w Radzie Komisja Instrukcyjna. Przy Radzie Stanu funkcjonowały ponadto dwie komisję, powołane przez króla do spraw urzędniczych, Komisja Emerytalna i Najwyższa Komisja Egzaminacyjna. I Rada Stanu Królestwa Polskiego przestała faktycznie urzędować z wybuchem powstania 29 XI 1830 r., pomimo że pisma do kancelarii wpływały jeszcze i jakiś czas później; ostatnią datą wpływu jest 3 I 1831 r. Formalnie rozwiązana została uchwałą Sejmu z 29 I 1831 r., która zawieszała m. in. tytuł 3, rozdział 3 ustawy konstytucyjnej, powołującej Radę Stanu.

zespół zmikrofilmowany i zdigitalizowany; liczba jednostek (526) nie jest nie jest zgodna z ostatnią sygn. (517) ze względu na występowanie numeracji cyfrowo-literowej