Zachowane jednostki archiwalne zawierają m.in.. prośby do tronu, memoriały, dekrety księcia warszawskiego i sumariusze tych dekretów, protokoły posiedzeń Sekretariatu Stanu Księstwa Warszawskiego, dzienniki kancelaryjne; akta Sekretariatu Królestwa Polskiego tworzą następujące grupy: I. Monarcha i jego organy pomocnicze, II. Władze naczelne i międzyresortowe w Królestwie Polskim (np.. Sejm, Namiestnik itp.), III. Organy międzyresortowe o charakterze specjalnym (np. Komitet Urządzający), IV. Wymiar sprawiedliwości, V. Sprawy wewnętrzne, VI. Skarb, VII. Wyznania i oświata, VIII. Wojsko i sprawy wojenno-represyjne. Zachował się m. in.: diariusz Sejmu z 1818 r., materiały do dziejów organizacji Wolnego Miasta Krakowa, akta dotyczące spraw wyznaniowych (tu odpisy z niezachowanych akt, sporządzone przez księdza Bronisława Ussasa przed 1939 r., a dot. duchowieństwa i spraw duchownych w Królestwie Polskim), kulturalnych, społeczno-gospodarczych, oświatowych.

Urząd Sekretariatu Stanu Księstwa Warszawskiego został utworzony w 1807 r. dla pośredniczenia między królem saskim Fryderykiem Augustem, księciem warszawskimi, rezydującym stale w Dreźnie, a władzami Księstwa Warszawskiego. Miał on charakter kancelarii królewskiej do spraw Księstwa, na czele której stał sekretarz stanu Stanisław Breza. Do jego kompetencji należało: poświadczanie swym podpisem podpisów króla, odbieranie raportów od Rady Stanu i Rady Ministrów i przedstawianie ich królowi, przesyłanie aktów prawnych wydanych przez króla do odpowiednich resortów. W 1814 r. akta Sekretariatu Stanu Księstwa Warszawskiego zostały przewiezione z Drezna do Warszawy, a w dwa lata później przekazano je do Petersburga. Urząd ministra sekretarza stanu Królestwa Polskiego powołany został na podstawie konstytucji Królestwa z 1815 r. Atrybucje min. sekretarza stanu i tryb jego urzędowania określił dekret król. z 5/17 X 1816 r. Zadaniem jego było przedstawianie cesarzowi spraw przekazywanych przez Radę Administracyjną i Radę Stanu Królestwa Polskiego, opieka nad "wielką pieczęcią stanu", przeznaczoną do odciskania na uchwałach sejmowych, odbieranie i przekazywanie królowi raportów i pism otrzymywanych od namiestnika, ministrów i innych władz Królestwa Polskiego oraz osób prywatnych i odwrotnie - przekazywanie tymże władzom postanowień najwyższych, które przeważnie w formie "rozkazów" królewskich przedstawiane były na posiedzeniach Rady Administracyjnej. Po zniesieniu Sekretariatu Stanu w 1866 r., akta jego przejęła Kancelaria Własna Jego Cesarskiej Mości do Spraw Królestwa Polskiego, która zajmowała się likwidacją dotychczasowych urzędów polskich i wprowadzeniem w Królestwie urzędów rosyjskich. Po wypełnieniu tego zadania uległa w 1876 r. likwidacji.

stan zachowania zespołu - ok. 40%; nie udostępnia się jednostek w złym stanie zachowania; zespół niezmikrofilmowany, niezdigitalizowany