Akta familijne: rachunki prywatne, korespondencja z lat 1858-1877, sygn. 2-7 Akta dotyczące utworzenia fideikomisu: statut, odpis testamentu, wykaz członków rodziny z lat 1890-1894, sygn. 8-12 Akta dotyczące całości majątków: bilanse roczne, materiały inwentaryzacyjne, dane o stanie posiadania z lat 1839-1897, sygn. 13-23 Akta dotyczące posiadłości ziemskich: sprawy finansowe, dowody rachunkowe z lat 1797-1925, sygn. 24-35 Akta dotyczące kopalń i hut: przeglądy kopalń i hut, akta dyrekcji poszczególnych zakładów z lat 1826-1912, sygn. 36-56

Założycielem rodu był Franciszek Winckler (1803-1851), urodzony w Tarnawie na Dolnym Śląsku, urzędnik górniczy w Okręgowym Urzędzie Górniczym (Bergrevieramt) w Tarnowskich Górach. Pracował on jako szychtmistrz w kopalniach rządowych, następnie przyjął posadę sztygara w kopalni "Maria" koło Miechowic, należącej do hrabiego Aresina i wkrótce został jej dyrektorem. Po śmierci hrabiego Aresina, w roku 1831 Winckler poślubił wdowę po nim Marię i w ten sposób stał się właścicielem znacznego majątku z ośrodkiem w Miechowicach i szeregu kopalń. W roku 1839 nabył dobra rycerskie Katowice-Mysłowice, z którymi związane było posiadanie regale górniczego. W roku 1840 otrzymał tytuł szlachecki. Umierając posiadał 14 kopalń galmanu, 7 hut cynkowych i 69 pól węglowych. Jego córka i główna spadkobierczyni Waleska Winckler poślubiła, po śmierci ojca, pułkownika Huberta von Tiele, który przyjął nazwisko von Tiele-Winckler. Zdołał on jeszcze bardziej powiększyć majątek rodziny, który obejmował posiadłości w powiatach bytomskim, pszczyńskim, rybnickim, prudnickim (Moszna), strzeleckim oraz w Meklemburgii i na Węgrzech. Z inicjatywy Huberta von Tiele-Winckler powstała w 1889 roku Katowicka Spółka Akcyjna dla Górnictwa i Hutnictwa, do której wniósł on większość swych posiadłości górniczych i hutniczych o wartości 18 996 marek (drugim udziałowcem był von Löbecka). Do spółki należały m.in.. kopalnie węgla: "Florentyna", "Ferdynand", "Mysłowice", "Nowa Przemsza", Jakub", huty żelaza: "Marta", "Hubert", koksownia przy kopalni "Florentyna" oraz kopalnie rudy żelaza koło Miechowic i Tarnowskich Gór, cegielnie i fabryki wapna (w latach międzywojennych Katowicka S.A. dla Górnictwa i Hutnictwa połączyła się z Górnośląskimi Zjednoczonymi Hutami Królewska i Laura, tworząc Wspólnotę Interesów Górniczo-Hutniczych; w okresie okupacji majątek jej został przejęty przez koncern "Hermann Göring"). W osobistym posiadaniu Tiele-Wincklerów pozostały kopalnie: węgla kamiennego "Prusy" i rudy cynku "Joanna" i "Radość Emilii" koło Miechowic, kopalnia rudy cynku "Medard" koło Stolarzowic, huta cynku "Fanny-Franciszek", szereg nieczynnych kopalń węgla i rudy cynku, udziały w kopalniach rudy cynku i siarki oraz majątki ziemskie. Dyrekcja zakładów Tiele-Wincklera znajdowała się w Miechowicach, podczas, gdy główną rezydencją rodziny stał się pałac w Mosznie. Córka i główna spadkobierczyni Huberta i Waleski Tiele-Winckler Ewa (1866-1930) przeznaczyła swój udział majątkowy, wynoszący 5 mln marek, na założenie klasztoru żeńskiego "Friedenshorst" w Miechowicach, którego przeoryszą była aż do śmierci. [na podstawie wstępu do inwentarza, oprac. J. Jaros, Katowice 1952]

KM 18.09.1968, 0014-11