Zachowane w zespole akta pozwalają w miarę kompleksowo poznać działalność Przedsiębiorstwa Państwowego Cukrownie Leszczyńskie we Wschowie. Z zagadnień dotyczących organizacji i zarządzania Przedsiębiorstwem znajdują się m.in.: bilanse przekazania Cukrowni w Gostyniu, Górze, Kościanie i Miejskiej Górce, normatywy kancelaryjne, zarządzenia Dyrektora i protokoły posiedzeń Rady Pracowniczej. Drugą grupę materiałów stanowią plany i sprawozdania z działalności. Są to m.in. plany inwestycyjne, finansowe, techniczno-ekonomiczne, produkcyjne i kosztów. Wśród sprawozdań znajdują się na przykład roczne bilanse finansowe, bilanse surowcowe, sprawozdania inwestycyjne, sprawozdania z jakości produkcji, sprawozdania z kontraktacji buraków cukrowych i gospodarki materiałowej oraz ze stanu zatrudnienia . Cennym materiałem źródłowym, obrazującym kondycję finansową i znaczenie Przedsiębiorstwa, są roczne analizy działalności gospodarczej. W zespole zachowały się także protokoły kontroli przeprowadzonych w Cukrowniach Leszczyńskich przez: Najwyższą Izbę Kontroli, Zjednoczenie Przemysłu Cukrowniczego w Warszawie, Okręgowy Zarząd Dochodów Państwa i Kontroli Finansowej w Poznaniu - Zamiejscowy Wydział w Lesznie, Izby Skarbowe w Poznaniu i Lesznie.

Przedsiębiorstwo Cukrownie Leszczyńskie rozpoczęło działalność w lipcu 1975 r. Zostało ono powołane na mocy zarządzenia nr 49 Ministra Przemysłu Spożywczego i Skupu z dnia 3 czerwca 1975 r. Przez cały okres działalności siedzibą Przedsiębiorstwa była Wschowa / ul. Kazimierza Wielkiego 23 /. W jego skład wchodziły: Cukrownia "Gostyń", Cukrownia "Góra", Cukrownia "Kościan", Cukrownia "Miejska Górka", Cukrownia "Wschowa" i Suszarnia Międzyrzecz. Poszczególne zakłady działały na zasadzie ograniczonego rozrachunku wewnętrznego i nie posiadały osobowości prawnej. Największą zdolność produkcyjną posiadała Cukrownia "Gostyń". Przedsiębiorstwo Cukrownie Leszczyńskie produkowało cukier biały i produkty pochodzące z działalności podstawowej: melas, wysłodki prasowane i suszone, susz buraka cukrowego. Świadczyło także usługi z zakresu suszarnictwa. Na podstawie zachowanych materiałów można ustalić strukturę organizacyjną Przedsiębiorstwa z lat 1975 i 1988. Na mocy zarządzenia nr 5/75 Dyrektora Przedsiębiorstwa z dnia 18 sierpnia 1975 r. w zarządzie "Cukrowni Leszczyńskich" utworzono następujące działy: Postępu Technicznego, Handlowy, Surowcowy, Księgowości, Ogólno-Ekonomiczny i Socjalny. Na zasadzie wyodrębnionej komórki organizacyjnej działał także Inspektor Kontrolny. W grudniu 1988 r. / zarządzenie nr 12/88 Naczelnego Dyrektora / wprowadzono nową strukturę organizacyjną, mianowicie dokonano podziału na 5 pionów: I. Pion Naczelnego Dyrektora, któremu bezpośrednio podlegały: 1. Zespół ds. Organizacyjno-Prawnych, Osobowych i Rewizji , 2. Inspektor ds. BHP i ppoż.. , 3. Stanowisko pracy ds. wojskowych , 4. Pełnomocnik ds. Budowy Wytwórni Lizyny, II. Pion Zastępcy Dyrektora ds. Surowcowych, który nadzorował pracę działów: Surowcowego i Transportu, III. Pion Zastępcy Dyrektora ds. Ekonomicznych z dwoma działami: Ekonomicznym i Administracyjno- Handlowym, IV. Pion Zastępcy Dyrektora ds. Technicznych, który sprawował nadzór nad działalnością działów : Techniczno-Produkcyjnego, Inwestycji i Gospodarki Materiałowej, V. Pion Głównego Księgowego z działami: Księgowości Ogólnej, Księgowości Finansowej, Księgowości Kosztów i Księgowości Majątkowej. Początkowo Przedsiębiorstwo wchodziło w skład Zjednoczenia Przemysłu Cukrowniczego w Warszawie, później Zrzeszenia Przedsiębiorstw Przemysłu Cukrowniczego Cukropol . Funkcję Dyrektora Naczelnego pełnili: inż. Jarosław Biłat /1975-1977/, inż. Antoni Majewski / 977-1984/, mgr inż. Jerzy Kołodziej /1984-1990/. Do likwidacji Cukrowni Leszczyńskich doszło w 1990 r. Na mocy zarządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego tr. Przedsiębiorstwo podlegało podziałowi. Zakłady wchodzące w jego skład otrzymały osobowość prawną. Likwidację rozpoczęto 1 marca a zakończono 31 maja 1990 r.