1. Dział Komunalny, 1810-1938, 43 j.a. 1.1. Posiedzenia magistratu i rady miejskiej, 1840-1902, 1 j.a. 1.2. Komisje i deputacje, 1893-1908, 4 j.a. 1.3. Wybory, 1826-1894, 3 j.a. 1.4. Majątek miejski, 1817-1926, 5 j.a. 1.5. Ulice, drogi i place, 1883-1937, 2 j.a. 1.6. Kolej, 1898-1915, 1 j.a. 1.7. Kasa miejska, 1840-1938, 5 j.a. 1.8. Kasa Oszczędności w Bledzewie, 1871-1931, 4 j.a. 1.9. Podatki, 1905-1938, 3 j.a. 1.10. Sprawy szkolne i kościelne, 1810-1927, 8 j.a. 1.11. Opieka społeczna, 1830-1936, 4 j.a. 1.12. Opieka nad młodzieżą, 1878-1904, 1 j.a. 1.13. Statystyka, 1871-1900, 1 j.a. 1.14. Meldunki, 1926-1937, 1 j.a. 2. Dział Policyjny, 1796-1938, 23 j.a. 2.1. Policja do spraw budowlanych, 1922-1934, 1 j.a. 2.2. Policja do spraw ubezpieczenia na starość, 1911-1936, 2 j.a. 2.3. Policja do spraw wojennych i wojskowych, 1796-1938, 7 j.a. 2.4. Policja do spraw nieszczęśliwych wypadków, 1926-1938, 1 j.a. 2.5. Policja do spraw pożarnictwa, 1879-1911, 1 j.a. 2.6. Policja do spraw rolnych, 1890-1926, 4 j.a. 2.7. Policja do spraw medycyny, 1858-1889, 1 j.a. 2.8. Policja do spraw rzemieślniczych, 1868-1938, 3 j.a. 2.9. Policja do spraw karnych, 1838-1878, 3 j.a.

Już w VIII wieku obok współczesnego Bledzewa w zakolu Obry (Grądzkie) znajdował się gród warowny. Pierwsza wzmianka o Bledzewie pochodzi z 1235 r. i jest związana z fundacją kościoła. Charakter miejscowości przez wieki określało graniczne położenie między Wielkopolską a Brandenburgią. W roku 1321 margrabia brandenburski Waldemar nadał cystersom z Zemska Bledzew i sąsiednie Popowo. W 1326 r. Bledzew wszedł w skład państwa polskiego, a w następnym roku Władysław Łokietek zwolnił wieś z obowiązku płacenia cła na rzecz brandenburskiego miasta Landsberg (Gorzów Wielkopolski). Prawdopodobnie była to główna przyczyna przeniesienia siedziby zakonu z Zemska do Bledzewa (ok. 1414 r.). Już wcześniej Cystersi wznieśli we wschodniej stronie wsi, nad Obrą, murowany klasztor. Obecność zakonników miała pozytywny wpływ na rozwój miejscowości i okolicznych wsi; w 1458 r. król Kazimierz IV Jagiellończyk na prośbę przeora nadał Bledzewowi status miasta na prawie magdeburskim. Tym samym Bledzew stał się najbardziej na zachód wysuniętym ośrodkiem miejskim Królestwa Polskiego, którym pozostał aż do 1793 r. Po lokacji zaczęło w Bledzewie rozwijać się sukiennictwo, piwowarstwo i szewstwo. Sam klasztor cystersów, początkowo o charakterze niemieckim, uległ w XVI w. wskutek sukcesów reformacji w Niemczech zupełnemu spolszczeniu. W okresie reformacji klasztor stanowił ostoję katolicyzmu, co prowadziło do licznych konfliktów z masowo przechodzącymi na protestantyzm niemieckimi mieszczanami. Wśród opatów bledzewskich było wielu wybitnych Polaków m.in. dyplomata, poeta i dworzanin królów polskich – Sebastian Grabowiecki, fundator nowego klasztoru i klasztornego kościoła. Od 1740 r. do kasaty klasztoru w 1834 r. cystersi pełnili obowiązki proboszczów w miejscowej parafii. Wskutek II rozbioru Polski w 1793 r., miasto przeszło pod władanie Prus. Konsekwencją tego była ogłoszona w 1796 r. konfiskata dóbr kościelnych i klasztornych, w wyniku czego Bledzew stał się miastem wolnym. Krótką przerwą w panowaniu pruskim była przynależność miasta do Księstwa Warszawskiego w l. 1807-1815. Od 1818 Bledzew należał do powiatu międzychodzkiego, by ostatecznie znaleźć się od 1887 r. w powiecie skwierzyńskim. W 1842 rząd pruski wystawił na licytację kościół i klasztor, żądając jednocześnie by nabywca rozebrał do fundamentów wszystkie budynki klasztorne włącznie z kościołem, co z wielką szkodą dla spuścizny materialnej miasta nastąpiło w 1843 r. W XIX wieku rozwijało się tutaj gorzelnictwo i sadownictwo, powstała też fabryka krochmalu. Możliwości rozwoju miasteczka były jednak bardzo ograniczone ze względu na ustronne położenie i brak połączenia kolejowego. W 1857 miasto liczyło 1400 mieszkańców, w 1905 już 1.634. Istotną inwestycją w dziejach miasta było otwarcie w 1911 r. nowoczesnej elektrowni wodnej na Obrze, w wyniku czego utworzony został Zalew Bledzewski. Traktat Wersalski wytyczył granicę polsko-niemiecką 30 km na wschód od Bledzewa. W 1939 r. miasto liczyło 1374 mieszkańców. Wiosną 1945 r. Bledzew został zajęty przez Armię Radziecką i przekazany Polsce. Ze względu na niewielkie rozmiary miejscowości, polska administracja nie zaliczyła jej do rzędu miast, przez co Bledzew po 487 latach miejskiej egzystencji zdegradowany został do rzędu wsi. Stanowiąca większość niemieckojęzyczna ludność Bledzewa została wysiedlona i zastąpiona polskimi przesiedleńcami.