I. AKTA CYWILNO-RELIGIJNE księgi pierwopisowe urodzeń (unikaty) z lat 1889-1915, sygn. 1-2, 5, 8 (4 j.a.), 1889 tylko fragment indeksu; księgi pierwopisowe małżeństw (unikaty) z lat 1889-1937, sygn. 3, 10, 12, 14 (4 j.a.), 1889 tylko fragment indeksu; księgi pierwopisowe zgonów (unikaty) z lat 1890-1938, sygn. 4, 6, 16, 18, 20 (5 j.a.); skorowidze do aktów urodzeń za lata 1907 - 1915 sporządzone w USC, sygn. 9 (1 j.a.); skorowidze do aktów małżeństw za lata 1905- 1925, 1925-1931 (sporządzone w USC), 1931 - 1937, sygn. 7, 11, 13, 15 (4 j.a.); skorowidze do aktów zgonów za lata 1913 - 1938 sporządzone w USC, sygn. 7, 17, 19, 21 (4 j.a.)

Z dniem 15 sierpnia 1810 r. wprowadzono na terenach przyłączonej do Księstwa Warszawskiego Lubelszczyzny obowiązek prowadzenia świeckich akt stanu cywilnego w oparciu o uregulowania Kodeksu Cywilnego Napoleona. Mimo świeckiego charakteru rejestracji rolę urzędników stanu cywilnego powierzono duchownym katolickim obu obrządków. Wprowadzone gminy, w których dokonywano rejestracji ludności, pod względem terytorialnym były najczęściej tożsame z parafiami rzymskokatolickimi oraz greckokatolickimi i obejmowały ogół ludności zamieszkałej na danym terenie (również ludność wyznań protestanckich i wyznania mojżeszowego). Proboszcz parafii w Rykach (pow. garwoliński) także sprawował w tym czasie obowiązki urzędnika stanu cywilnego. Akty stanu cywilnego (urodzeń, zapowiedzi, małżeństw i zgonów) spisywane były w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach. Do sporządzanych metryk dołączano alegaty (m. in. załączane do spisywanego aktu małżeństwa odpisy metryk urodzenia, lub akty znania narzeczonych, urzędowe sprostowania i uzupełnienia aktów). Księgi były zamykane wraz z końcem roku, sporządzano do nich indeks osobowy, jeden egzemplarz pozostawał w parafii a drugi przekazywano do właściwego terytorialnie Sądu Pokoju w Garwolinie. W 1826 r. na mocy Kodeksu Cywilnego Królestwa Polskiego akta stanu cywilnego prowadzone przez duchownych katolickich zyskały walor zarówno aktów świeckich, jak i religijnych, w związku z tym wyłączono spod ich kompetencji ludność innych wyznań chrześcijańskich oraz Żydów, tworząc dla nich odrębne urzędy stanu cywilnego. Rejestracja w aktach stanu cywilnego nadal odbywała się w systemie podwójnym. Zawierające jeden typ aktów unikaty (księgi pierwopisowe) zapisywano zazwyczaj przez kilka lat, aż do zapełnienia księgi. Tożsame z nimi pod względem treści metryk duplikaty (wtóropisy), obejmujące akty urodzeń małżeństw i zgonów, zamykano wraz z końcem roku, sporządzano indeks, dołączano do nich alegaty i przekazywano do Sądu Pokoju. Bezpośredni nadzór nad prowadzeniem akt sprawował dziekan (Dziennik Praw Królestwa Polskiego t.10, s. 41-84). Do 1867 r. akty stanu cywilnego sporządzano w języku polskim, od roku 1868 po rosyjsku. Ponadto wprowadzono datację aktów wg obowiązującego w Cesarstwie Rosyjskim kalendarza juliańskiego (12-13 dni różnicy w stosunku do kalendarza gregoriańskiego). Usankcjonowane przez Kodeks Cywilny Królestwa Polskiego zasady rejestracji aktów stanu cywilnego z niewielkimi modyfikacjami przetrwały na terenie byłego zaboru rosyjskiego do roku 1945. Na podstawie dekretu Rady Ministrów z 25 września 1945 r. z dniem 1 stycznia 1946 r. zlikwidowano wyznaniowe urzędy stanu cywilnego, powołując na ich miejsce w każdej gminie urzędy państwowe (Dziennik Ustaw, Nr 48, poz. 272-273). Siedziba parafii: Ryki, diecezja lubelska, dekanat garwoliński Kościół p.w. św. Jakuba Apostoła Miejscowości należące do parafii: Bazanów, Bogusze, Brusów, Budki, Chrusna, Chrustne, Dąbia Stara i Nowa, Edwardów, Falentyn, Janisze, Julin, Kruków, Ogonów, Oszczywilk, Ownia, Potok, Rossosz, Ryki, Swaty, Zalesie Status prawny: urzędy stanu cywilnego i metrykalne - akta metrykalne

ZoSIA; baza PRADZIAD; zespół nie został zmikrofilmowany;