Akta zawierają dane dotyczące organizowania PCK na terenie Wielkopolski i Ziemi Lubuskiej, są regulaminy i instrukcje, plany pracy i sprawozdania z działalności władz na szczeblu wojewódzkim i powiatowym, protokoły zebrań i kontroli. Są także materiały propagandowe oraz dane dotyczące działalności Kół Młodych i Dorosłych PCK, Komitetów Społecznych PCK, a także organizowania szpitali, Stacji Pogotowia Ratunkowego w województwie poznańskim. Są także preliminarze budżetowe i bilanse roczne, oraz poszukiwania osób zaginionych.

PCK - Stowarzyszenie Wyższej Użyteczności działa na podstawie statutu z dnia 1 stycznia 1937 r. W 1945 roku wydany został Tymczasowy Regulamin, który został zatwierdzony 29 sierpnia 1945 r. PCK jest organizacją społeczną opartą o konwencje międzynarodowe i powiązaną z narodowymi Czerwonymi Krzyżami innych państw. Zaraz po wyzwoleniu w pierwszych dniach marca 1945 r., PCK w Poznaniu organizuje swe Biuro Okręgowe przy Placu Asnyka 5. Na czele Biura Okręgu stanął pełnomocnik Zarządu Głównego PCK na Okręgu Wielkopolski obywatel Feliks Skowroński, a następnie prof.dr. Sergiusz Siengalewicz. Biuro Okręgu Wielkopolskiego PCK w latach 1945-1946 składało się z następujących działów: Ogólnego, Sanitarno-Opiekuńczego, Zaopatrzenia, Finansowego, Informacyjnego, Propagandy, Kół Młodzieży PCK, Składnicy Sanitarnej i Ogólnej oraz Komisji Okręgowej Kół Młodzieży. Powołano tymczasowych Pełnomocników Oddziałów PCK w miastach wydzielonych i powiatach na terenie województwa wielkopolskiego. Pod koniec marca 1945 r. Okręg Wielkopolski PCK uregulował sprawy organizacyjne i zorganizował na terenie 28 Oddziałów Powiatowych PCK. Oddziały Powiatowe PCK były organem wykonawczym Okręgu PCK na terenie powiatu lub miasta wydzielonego. Na czele stał Pełnomocnik Oddziału, natomiast Biuro Oddziału składało się z następujących referatów: Ogólno-Propagandowego, Gospodarczo-Finansowego, Sanitarno-Opiekuńczego, Informacyjnego, Komisji Oddziałowej Kół Młodzieży PCK. W miesiącach kwiecień, maj 1945 r., przystąpiono również do organizowania placówek PCK na Ziemi Lubuskiej - akcją kierował mjr Jan Wierzbicki. Stan organizacyjny Okręgu Wielkopolskiego PCK na koniec roku 1945 przedstawiał się następująco: 49 oddziałów, 172 koła PCK. Od 1950 roku Oddziały należące do Ziemi Lubuskiej zostały zorganizowane w Okręg Zielonogórski. W latach 1947-1953 struktura organizacyjna była bardzo różna. W 1945 r. wydziały zostały zmienione na sekcje, które działały do 1960 r. W pierwszych latach tzn. do 1948 r. PCK prowadziło działalność na rzecz Wojska Polskiego, szkolił personel pielęgniarski, osoby cywilne w ratownictwie sanitarnym, prowadził zakłady lecznicze dla ludności cywilnej, akcje higieniczno-społeczne i opiekuńcze wśród ludności cywilnej, a zwłaszcza wśród repatriantów oraz organizował Stacje Pogotowia Ratunkowego. Po 1948 roku nastąpił zasadniczy zwrot w działalności PCK. W oparciu o zasady Deklaracji Ideowo-Programowej z dnia 21 października 1947 r., która skonkretyzowała treść ideologiczną i wytyczała nowe kierunki działania odpowiadające zmienionym warunkom społeczno-politycznymi potrzebom kraju. Szczególną uwagę zwrócono na działalność sanitarną, akcje oświaty sanitarnej, powszechnego szkolenia sanitarnego, udziału w walce z chorobami społecznymi i niesienia pomocy na wypadek klęsk żywiołowych. Bardzo ważnym odcinkiem pracy to szkolenie podstawowych kadr dla służby zdrowia. PCK czerpie fundusze i środki materialne z wpływów ze składek członkowskich, dotacji budżetu państwowego, zbiórek publicznych, darowizn itp. [Na podst. wstępu do inwentarza E. Scholtza]