Akta działalności księgarskiej (sygn. 1-9): praca w księgarniach Ludwika Fischera oraz Szarlotty Seipelt w Łodzi, dokumentacja działalności w Związku Księgarzy Polskich, wykazy książek zakazanych do rozpowszechniania, korespondencja dotycząca zbierania materiałów do monografii o dawnym księgarstwie łódzkim, a wśród niej zbiór ankiet rozsyłanych od 1937 roku do księgarń i księgarzy. Pocztówki z widokiem Łodzi wysłane do markiza Passarii (sygn. 10-11). Zbiór negatywów i pozytywów fotografii autorskich (sygn. 12-745): ulice, osiedla, place oraz obiekty w Łodzi, Białej, Brzezinach, Jeżowie, Łagiewnikach, Moszczenicy, Pabianicach, Rzgowie, Strykowie, Szczawinie, Tumie, Zgierzu, a także fotografie wykonane przez Pfeiffera pochodzące z różnych wydawnictw związanych z Łodzią.

Włodzimierz Pfeiffer urodził się w Płocku 25 listopada 1890 roku w rodzinie Jana i Emilii z domu Strant. W 1904 roku, po ukończeniu szkoły powszechnej w Płocku, przeniósł się do Łodzi, gdzie rozpoczął praktykę w księgarni Ludwika Fischera przy ulicy Piotrkowskiej 47 (wcześniej 48). W miejscu tym pracował przez ponad 35 lat, stopniowo przechodząc przez kolejne stopnie kariery zawodowej. W latach 1914-1919 prowadził dział nutowy, od 1922 roku organizował filię księgarni w Katowicach, a od 1925 roku był prokurentem jej łódzkiej centrali. Kiedy w 1932 roku księgarnia Ludwika Fischera w Łodzi przeszła na własność Szarlotty Seipelt został doradcą właścicielki oraz kierownikiem działu literatury polskiej. W tym czasie zajmował się popularyzacją czytelnictwa oraz tworzeniem dokumentacji związanej z dziejami księgarstwa łódzkiego, na potrzeby której opracował i rozesłał w 1937 roku do księgarń i księgarzy specjalną ankietę pod tytułem "Odezwa do Panów Księgarzy w Łodzi". Systematycznie fotografował Łódź i jej okolice, czego świadectwem są do dziś zachowane fotografie z lat 1927-1939, którymi często dzielił się z odbiorcą uczestnicząc w wystawach Klubu Miłośników Fotografii, publikując na łamach „Kuriera Łódzkiego” i jego dodatku ilustrowanego „Łódź w fotografii’’, „Ilustrowanego Kuriera Codziennego” oraz miesięcznika społeczno-literackiego „Wymiary”. Był także aktywnym członkiem zarządu Towarzystwa Esperantystów i delegatem Powszechnego Związku Esperantystów w Genewie. Esperanto zainteresował się w 1908 roku, a od 1914 roku prowadził kronikę Łodzi i łódzkiego ruchu esperanckiego, spisaną właśnie w tym międzynarodowym języku pomocniczym. Tłumaczył i publikował wiele artykułów o tej tematyce. Po wybuchu wojny, chcąc uniknąć podpisana niemieckiej listy narodowościowej, Włodzimierz Pfeiffer wraz z rodziną przeniósł się do Szczawina koło Zgierza. Zmarł w Szczawinie 25 czerwca 1941 roku w wyniku choroby nowotworowej.