1. Księgi urodzeń z lat 1874-1924 2. Księgi małżeństw z lat 1874-1944 3. Księgi zgonów z lat 1874-1944 4. Rejestry alfabetyczne dla U, M, Z, 1874-1898, 2 j.a. 5. Rejestr alfabetyczny dla urodzeń, 1899-1909, 1 j.a. 6. Rejestry alfabetyczne dla małżeństw, 1874-1923, 1929-1938, 4 j.a. 7. Rejestry alfabetyczne dla zgonów, 1899-1938, 4 j.a. 8. Akta zbiorowe, 1874-1924, 1928, 1935-1936, 1940, 10 j.a.

Urzędy stanu cywilnego (Standesamts) zostały utworzone w Prusach na podstawie ustawy z 9.03.1874 r. Ich powstanie było wynikiem tzw. Kulturkampfu, czyli walki rządu z kościołem katolickim o kulturę. Zadaniem nowopowołanego urzędu była państwowa rejestracja ruchu naturalnego ludności, a więc: urodzeń, zgonów i ślubów. W większości urzędy te rozpoczęły działalność 1.10.1874 r. Teren, który obejmował swym zasięgiem urząd stanu cywilnego nosił nazwę: Obwód Urzędu Stanu Cywilnego (Standesamtsbezirk). Tworzenie obwodów urzędów oraz ich obsadzanie urzędnikami , należało do kompetencji wyższych władz administracyjnych. W gminach wiejskich kierowników USC mianowali landraci, w miastach prezesi rejencji. Duchowni nie mogli pełnić obowiązków urzędników stanu cywilnego. Urzędy stanu cywilnego zostały zobowiązane do prowadzenia ksiąg w trzech seriach: urodzeń, małżeństw i zgonów. Każda z ksiąg była sporządzana w dwóch egzemplarzach: pierwopis (Haupt-Register) i wtóropis (Neben-Register). Ten ostatni, po zakończeniu wpisów, przekazywano na przechowanie do właściwego sądu obwodowego (Amtsgericht). Urzędy działały w ten sposób do maja 1945 r. Z zasady każda gmina tworzyła obwód urzędu stanu cywilnego, a burmistrz, wójt lub ich zastępcy wykonywali obowiązki urzędników stanu cywilnego. Stosownie do obowiązujących przepisów o księgach stanu cywilnego księgi te przechowywane są w USC przez 100 lat, a następnie sukcesywnie przekazywane są do archiwum państwowego.

W 2001 r. przejęto 5 rejestrów alfabetycznych dla urodzeń, małżeństw i zgonów z lat 1874-1909. W 2009 r. przejęto 1 skorowidz alfabetyczny dla zgonów za lata 1899-1909.