1) Wydział Ogólno-Organizacyjny: akta normatywne własne, informacje o działalności, Komisja ds. Przeciwdziałania Alkoholizmowi, plany rozwoju społeczno-gospodarczego i ich realizacja, sprawozdawczość (sygn. 1-37; 1982-1990 [1991]). 2) Wydział Finansowo-Budżetowy: sprawozdania finansowe, bilanse (sygn. 38-66; 1975-1990). 3) Wydział Planowania, Zatrudnienia, Spraw Socjalnych, Zdrowia: realizacja planu gminnego (sygn. 67; 1988-1989). 4) Wydział Rolnictwa, Gospodarki Żywnościowej i Leśnictwa: wodociągowanie, melioracja (sygn. 68; 1987). 5) Wydział Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej: informacje o gospodarce komunalnej i wykonaniu planów społeczno-gospodarczych (sygn. 69-71; 1986-1987).

W wyniku reformy ustrojowo-administracyjnej z 1972 r., która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1973 r., dotychczasowe podstawowe jednostki podziału administracyjno-gospodarczego na terenach wiejskich - gromady i osiedla, zostały zastąpione przez gminy (DzU 1972, nr 49, poz. 312). Równocześnie ustawa powołała do życia gminne rady narodowe jako organa władzy państwowej i podstawowe organy samorządu społecznego na terenie gminy. Dopuszczono jednocześnie możliwość tworzenia wspólnych rad narodowych dla gmin i sąsiadujących z nimi miast nie stanowiącymi powiatu. Organem wykonawczo-zarządzającym gminnej rady narodowej i jednocześnie terenowym organem administracji państwowej o właściwości ogólnej został naczelnik gminy, który wykonywał swoje zadania przy pomocy podległego mu urzędu gminy. Zakres działania naczelnika, a także organizację i zadania urzędu gminy precyzowało rozporządzenie Rady Ministrów z 30 listopada 1972 r. (tamże, poz. 315). Urząd gminy składał się z biura urzędu, gminnej służby rolnej oraz urzędu stanu cywilnego. Taka struktura przetrwała do 17 czerwca 1984 r., kiedy zaczęło obowiązywać rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie zasad organizacji i funkcjonowania urzędów terenowych organów administracji państwowej (tamże, 1984, nr 25, poz.124). Przewidywało ono następującą strukturę urzędu gminy: 1) stanowisko pracy do obsługi rady narodowej; 2) referat gospodarki komunalnej, nadzoru budowlanego i komunikacji; 3) referat geodezji i gospodarki gruntami; 4) referat handlu i usług; 5) referat kultury i zatrudnienia; 6) referat planowania i finansów; 7) referat rolnictwa i gospodarki żywieniowej; 8) referat społeczno administracyjny, spraw obronnych i ogólny; 9) referat zdrowia i opieki społecznej; 10) urząd stanu cywilnego oraz 11) samodzielne stanowisko pracy do spraw oświaty i wychowania - inspektor oświaty i wychowania. Kolejne rozporządzenie z końca 1987 r. wewnętrzną organizację urzędu pozostawiało w gestii naczelników (tamże, 1987, nr 40, poz. 228). Gmina i Gminna Rada Narodowa w Kępnie zostały utworzone w wyniku wspomnianej ustawy z 1972 r. oraz uchwały nr XVIII/92/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu z 5 grudnia 1972 r. (Dz. Urz. WRN w Poznaniu 1972, nr 32, poz. 391). W skład gminy weszły następujące obręby geodezyjne: Borek Mielęcki, Domanin, Kierzenko, Kierzno, Krążkowy, Mechnice, Mikorzyn, Olszowa, Osiny, Ostrówiec, Przybyszów, Rzetnia, Szklarka Mielęcka, Świba. Po likwidacji powiatów WRN w Kaliszu uchwałą nr III/13/75 z 6 października 1975 r. utworzyła dla gminy i miasta Kępno wspólną radę narodową. Organem wykonawczym i zarządzającym wspólnej rady oraz terenowym organem administracji państwowej został naczelnik miasta i gminy Kępno (APK, WRN w Kaliszu, sygn. 1, s. 150-151). Początkowo gmina należała do powiatu kępińskiego województwa poznańskiego, a po reformie administracyjnej w 1975 r. została włączona do nowoutworzonego województwa kaliskiego (DzU 1975, nr 17, poz. 92). UMiG w Kępnie funkcjonował do czasu powstania samorządu terytorialnego w 1990 r.