Zawartość zespołu jest dosyć uboga. Podstawą są katalogi okresowe zawierające dane o wynikach w nauce poszczególnych uczniów, ich dane osobowe, a także tematy lekcji itp. Katalogi te obejmują lata 1922-1939. Dzienniki lekcyjne zachowały się z lat 1925-1937. Świadectwa i protokoły egzaminu dojrzałości zachowały się z lat 1926-1939. Z luźnych druków (informacyjnych i druków szkolnych) utworzono grupę dotyczącą życia wewnętrznego szkoły. Zachowała się także księga ewidencji personelu nauczycielskiego oraz karty i inne materiały dotyczące nauczycieli. Z okresu tajnego nauczania cztery zeszyty zawierające nazwiska nauczycieli, spisy uczniów, oceny, obecności, lektury, opłaty, adresy kompletów itp.

Związek Zawodowy Nauczycielstwa Polskich Szkół Średnich prowadził kilkanaście szkół średnich. W 1922 r. utworzono pierwsze gimnazjum wyższe. Inicjatorem przedsięwzięcia był Czesław Jędraszko. Został on także pierwszym dyrektorem szkoły. W drodze eksperymentu szkoła miała nieco inne oblicze niż obowiązujący system szkolnictwa. Przyjmowała wychowanków siedmioletniej szkoły powszechnej do klasy IV bez egzaminu. Szkoła miała pracować w godzinach popołudniowych w lokalu przy ulicy Żurawiej 49. W 1926 r. szkoła otrzymała lokal przy ulicy Mazowieckiej 11, po czym w 1932 r. przeniosła się do obszernego lokalu przy ulicy Jasnej 10. Do 1932 r. szkoła nosiła nazwę II Gimnazjum Męskie Związku Zawodowego Nauczycielstwa Polskich Szkół Średnich w Warszawie. Po tym otrzymała miano Prywatnego Gimnazjum Męskiego im. Bolesława Prusa. W związku z reformą jędrzejewiczowską ustalono nazwę na Prywatne Gimnazjum i Liceum Męskie im. Bolesława Prusa w Warszawie i nadano statut oparty na statucie gimnazjów państwowych z wyłączeniem rozdziału o kontroli finansowej. Pod tą nazwą szkoła istniała do powstania warszawskiego. Mimo iż była własnością Związku, miała pełną autonomię. Podlegała nadzorowi władz państwowych i Kuratorium Okręgu Szkolnego Warszawskiego. Pełne prawa szkół państwowych uzyskała od roku szkolnego 1933/34. Do 1928 r. szkoła miała profil matematyczno-przyrodniczy, po czym nastąpiło przekształcenie na typ humanistyczny. W roku 1926 odbyła się pierwsza matura. W roku 1931/32 została ostatecznie przekształcona na gimnazjum humanistyczne oraz ulega stopniowemu przekształceniu na czteroklasowe gimnazjum i dwuletnie liceum. W maju 1939 r. odbyła się pierwsza matura w nowym liceum. Rada Pedagogiczna była najwyższą instancją w szkole: stanowiąco-kontrolującą, oczywiście ograniczoną przez przepisy państwowe. Powołano do życia szereg komisji dla rozważenia wszelkich spraw. Rada Pedagogiczna obsadzała lekcje, przydzielała wychowawstwo, zatwierdzała plan pracy, organizacje prac pisemnych, zasady rozkładu materiału naukowego, wybierała podręczniki, omawiała formę opieki nad uczniami, kontaktu z rodzicami itp. O wszystkich sprawach szkolnych decydowało ostatecznie grono nauczycielskie. Zespół nauczający dokonywał wyboru dyrektora co trzy lata. Dobór nauczycieli odbywał się na podstawie uchwały Rady Pedagogicznej na wniosek dyrektora. Rada Rodzicielska ściśle współpracowała ze szkołą. Dwaj jej przedstawiciele wchodzili w skład Rady Pedagogicznej. Zasadnicze druki szkolne nie odbiegały od wzorów państwowych. Szkoła opierała egzystencję na opłatach uczniów. Elementem życia szkoły była rozbudowana sieć organizacji uczniowskich o rozmaitym charakterze. Najwcześniej powstały Spółdzielnia i Samopomoc Uczniowska „Bratnia Pomoc”. Na terenie szkoły powstały koła organizacji ogólnopolskich. Od roku 1927/28 tworzy się samorząd szkolny we wszystkich klasach. Dzięki wysiłkom uczniów i przy pomocy rodziców szkoła dorobiła się sztandaru. Poświęcenie nastąpiło w 1932 r. Od początku istnienia szkoła gromadziła księgozbiór dla młodzieży. Biblioteka szkolna datuje swoje istnienie od roku szkolnego 1923/24. Wycieczki miały początkowo charakter sporadyczny i przypadkowy. W roku szkolnym 1927/28 został opracowany szczegółowy plan oraz metoda prowadzenia. Wycieczki podzielono na humanistyczne i przyrodniczo-geograficzne. Na terenie szkoły powstał zespół muzyczny i zespół śpiewaczy, następnie chór. Rok szkolny był podzielony na trzy tercjały. Pierwsze cztery lata lekcje rozpoczynały się o 15.30, potem o 9.00. Godzina lekcyjna trwała 45 minut, pauza 10 minut. Ćwiczenia cielesne odbywały się w Ogrodzie Saskim. W klasie każdy uczeń miał określone miejsce. Ławki były numerowane. Taki sam przydział miejsc był stosowany w szatni. Nazwiska najwybitniejszych uczniów były umieszczane na tablicy. Także wywieszano tablice z podaniem liczby opuszczeń i spóźnień w całej klasie. Publicznie na dorocznych zebraniach całej szkoły chwalono uczniów za wyniki w nauce, za pracę społeczną. Opracowano regulamin wewnętrzny. Dla odróżnienia od innych szkół wprowadzono jednolite czapki tzw. cyklistówki w kolorze granatowym. Stopniowo wprowadzano uniform. Od roku szkolnego 1933/34 obowiązywała tarcza z Nr 95. W roku szkolnym 1939/40 szkoła ruszyła dopiero na koniec października. 15 listopada przyszło zawiadomienie z Kuratorium o zawieszeniu zajęć szkolnych do odwołania. Już pod koniec 10-1939 r. Rada Pedagogiczna w porozumieniu z władzami podziemnymi rozpoczęła tajne nauczanie.