Najstarsze dokumenty z zespole ujęte w seriach Stacja Ochrony Roślin w Kielcach (1945-1953) i Wojewódzki Zarząd Kwarantanny i Ochrony Roślin w Kielcach (1954-1957) zawierają sprawozdania z działalności oraz sprawozdania z oceny zdrowotności roślin oraz akcji ochrony roślin. Z okresu funkcjonowania Wojewódzkiej Stacji Kwarantanny i Ochrony Roślin w Kielcach (1958-1996) zachowały się protokoły z narad kierowników, zarządzenia wewnętrzne i inne normatywy regulujące działalność instytucji, plany pracy i sprawozdania statystyczne dotyczące głównie zatrudnienia, ewidencja skarg i zażaleń wraz dokumentacją dotyczącą ich załatwiania, protokoły kontroli zarówno wewnętrznych przeprowadzanych w Oddziałach jak i zewnętrznych, protokoły przeglądu kadr, budżety, bilanse, wreszcie dokumentacja dotycząca programów ochrony roślin i sprawozdań z ich realizacji, a także materiały dotyczące rejonizacji chorób i szkodników roślin, zwalczania stonki ziemniaczanej i informacja o stanie ochrony roślin Oddziału Rejonowego w Starachowicach, analizy i opracowania zbiorcze występowania chorób i szkodników, zestawienia procentowe porażenia roślin w systemie AGRO i rejestr warunków meteorologicznych Oddziału Rejonowego w Kazimierzy Wielkiej. Krótkie okresy działalności Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin - Inspektoratu w Kielcach (1996-1998) i Wojewódzkiej Inspekcji Ochrony Roślin w Kielcach (1998-2002) dokumentują protokoły z narad kierowników, zarządzenia wewnętrzne, regulaminy, materiały dokumentujące współpracę z organami władzy, administracją samorządową i innymi instytucjami, a także z placówkami naukowymi i ośrodkami informacji, plany i sprawozdania, dokumentacja dotycząca skarg i zażaleń, protokoły kontroli zewnętrznych, plany i sprawozdania finansowe oraz sprawozdania z realizacji statutowych zadań - wykonania zadań ochrony roślin i informacje dotyczące kontroli obrotu i stosowania środków ochrony roślin, nadzoru fitosanitarnego, przeprowadzanych szkoleń, zasad funkcjonowania laboratorium czy projektowania systemu informatycznego.

Po II wojnie światowej organem naczelnym służby ochrony roślin był Inspektorat Służby Ochrony Roślin przy Wydziale Produkcji Roślinnej w Departamencie Produkcji Rolnej Ministerstwa Rolnictwa i Reform Rolnych w Warszawie . Służba ochrony roślin w terenie działała przy Izbach Rolniczych stanowiących organy samorządu rolniczego . W wyniku przekształcenia w 1947 roku Wojewódzkich Izb Rolniczych oraz powiatowych biur rolnych w Związek Samopomocy Chłopskiej na podstawie Dekretu z dnia 26 sierpnia 1946 roku o zniesieniu izb rolniczych, który wszedł w życie 10 października 1946 r., istniejąca od 1 czerwca 1945 roku Stacja Ochrony Roślin działająca dotychczas przy Kieleckiej Izbie Rolniczej, przeszła w struktury Urzędu Wojewódzkiego Kieleckiego, a następnie od 1950 roku Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach. Na mocy Uchwały Nr 101/54 Rady Ministrów z dnia 3 marca 1954 r. w sprawie utworzenia powiatowych i wojewódzkich zarządów rolnictwa, uchwałą Nr 162/54 z dnia 30 marca 1954 roku w sprawie utworzenia wojewódzkiego zarządu rolnictwa i zarządów powiatowych Stacje Ochrony Roślin przemianowano na Wojewódzkie Zarządy Kwarantanny i Ochrony Roślin, przy których pozostały Graniczne Punty Kwarantanny Roślin. Równolegle w strukturze powiatowych zarządów rolnictwa utworzono Referaty Ochrony Roślin, które merytorycznie podlegały jednostkom wojewódzkim. Ustawa z dnia 19 listopada 1956 r. o ochronie roślin uprawnych przed chorobami, szkodnikami i chwastami ustanawiała obowiązek zwalczania chorób i szkodników roślin uprawnych określonych przez Ministra Rolnictwa i Ochrony Roślin, zadanie to w powiatach realizowały referaty kwarantanny i ochrony roślin. Na podstawie Zarządzenia Nr 166 Ministra Rolnictwa z dnia 21 listopada 1958 r. w sprawie organizacji służby kwarantanny roślin działającej w punktach granicznych - Graniczne Punty Kwarantanny i Ochrony Roślin od 1 stycznia 1959 r. podlegały bezpośrednio Departamentowi Produkcji Roślinnej Ministerstwa Rolnictwa i Leśnictwa . Kolejnym, bardzo istotnym etapem w rozwoju ochrony roślin była Ustawa z dnia 16 lutego 1961 r. o ochronie roślin uprawnych przed chorobami, szkodnikami i chwastami, która obowiązywała przez następne 35 lat. Na podstawie tej ustawy Minister Rolnictwa wydał kilkadziesiąt rozporządzeń i zarządzeń wykonawczych, będących uzupełnieniem wcześniej wydanych dokumentów i decyzji. Rozporządzenia te nakładały obowiązek zwalczania określonych chorób, szkodników i chwastów bądź na użytkowników gruntów uprawnych i osób przechowujących płody roślinne bądź też na jednostkę administracji rolnej prezydiów rad narodowych (zwalczanie z urzędu). Przełomem w organizacji ochrony roślin było wejście w życie uchwały Nr 335/66 Rady Ministrów z dnia 22 października 1966 r. Na jej podstawie oraz zarządzenia Nr 200 Ministra Rolnictwa z dnia 23 grudnia 1966 r. Wojewódzkie Stacje Kwarantanny i Ochrony Roślin zostały wydzielone z wydziałów rolnictwa i leśnictwa PWRN i przeszły do budżetu gospodarki narodowej. W wyniku reorganizacji administracji państwowej Zarządzeniem Nr 37/75 Wojewody Kieleckiego z dnia 31 lipca 1975 roku w sprawie dostosowania organizacji i zakresu działania służby kwarantanny i ochrony roślin resortu rolnictwa do nowego podziału administracyjnego Państwa wydanego na podstawie Uchwały Nr 129/75 Rady Ministrów z dnia 10 lipca 1975 r. w sprawie organizacji służby kwarantanny i ochrony roślin oraz Zarządzenia Nr 142 Ministra Rolnictwa z dnia 19 lipca 1975 r. w sprawie zasad organizacji i zakresu działania Wojewódzkich Stacji Kwarantanny i Ochrony Roślin na bazie istniejącej dotąd Wojewódzkiej Stacji Kwarantanny i Ochrony Roślin oraz Powiatowych Stacji Kwarantanny i Ochrony Roślin w Busku - Zdroju, Jędrzejowie, Kazimierzy Wielkiej, Kielcach, Końskich, Miechowie, Pińczowie, Starachowicach i Włoszczowie powołano Wojewódzką Stację Kwarantanny i Ochrony Roślin w Kielcach, obejmującą swoim działaniem swoim obszar województwa kieleckiego. W związku z likwidacją powiatów dotychczasowe Stacje Powiatowe otrzymały nazwę Oddziałów Rejonowych. Stacją wojewódzką kierował dyrektor podlegający Wojewodzie Kieleckiemu. W skład wojewódzkiej stacji wchodziły następujące działy: • Dział Programowania i Nadzoru, • Dział Laboratoryjny, • Dział Administracyjno-Finansowy • oraz Oddziały Rejonowe w Busku - Zdroju, Jędrzejowie, Kazimierzy Wielkiej, Kielcach, Końskich, Miechowie, Pińczowie, Starachowicach każdy z oddziałów dzielił się na sekcje programowania i nadzoru i sekcję laboratoryjną. Zasięg terytorialny pod koniec działalności WSKiOR w 1992 przedstawiał się następująco: • Oddział Rejonowy w Busku-Zdroju obejmował miasto i gmina Busko-Zdrój i Chmielnik, gminy: Gnojno, Oleśnicę, Pacanów, Pierzchnicę, Raków, Solec-Zdrój, Stopnicę, Szydłów i Tuczępy, • Oddział Rejonowy w Jędrzejowie (miasta i gminy Jędrzejów, Włoszczowa, Sędziszów i Małogoszcz oraz gminy: Imielno, Krasocin, Nagłowice, Oksa, Sobków, Słupia Jędrzejowska i Wodzisław, • Oddział Rejonowy w Kazimierzy Wielkiej (miasta i gminy Kazimierza Wielka i Skalbmierz oraz gminy: Bejsce, Koszyce, Czarnocin, Nowy Korczyn i Opatowiec) • Oddział Rejonowy w Kielcach obejmował swoim zasięgiem miasto Kielce, Suchedniów, miasto i gminę Chęciny oraz gminy Bieliny, Bodzentyn, Daleszyce, Górno, Łagów, Morawicę, Masłów, Miedzianą Górę, Nową Słupię, Piekoszów, Samsonów, Sitkówkę Nowiny i Zagnańsk, • Oddział Rejonowy w Końskich - Końskie, Stąporków, Bliżyn, Radoszyce, Łopuszno, Mniów, Rudę Maleniecką, Słupię Pilczycką, Smyków, • Oddział Rejonowy w Miechowie (miasto i gmina Miechów oraz gminy: Charsznica, Kozłów, Książ Wielki, Słaboszów, Racławice, Pałecznica), • Oddział Rejonowy w Pińczowie (miasta i gminy Pińczów i Działoszyce oraz gminy: Kije, Michałów, Wiślica, Złota), • Oddział Rejonowy w Starachowicach (miasta Starachowice, Ostrowiec Świętokrzyski, Skarżysko-Kamienna, Bałtów, Bodzechów, Brody, Kunów, Mirzec, Pawłów, Waśniów i Wąchock . Do zakresu działania WSKiOR należało prowadzenie obserwacji występowania i rozwoju agrofagów i ustalanie sposobu ich zwalczania, ustalanie metodyki zwalczania chorób, szkodników i chwastów, sprawowanie nadzoru nad jakością i opłacalnością ekonomiczną stosowanych zabiegów ochrony roślin z uwzględnieniem bezpieczeństwa środowiska i konsumentów, prowadzenie lustracji upraw, laboratoryjne badanie prób gleby, roślin i ich przetworów pod kątem poszukiwania obiektów kwarantannowych, nadzór fitosanitarny płodów rolnych i ich przetworów dla potrzeb obrotu międzynarodowego oraz wdrażanie nowych metod ochrony roślin i prowadzenie szkoleń dla podmiotów gospodarczych . W 1988 r. Zarządzeniem Nr 33 Ministra Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 27 czerwca 1988 r. utworzono Główny Inspektorat Kwarantanny Roślin z siedzibą w Warszawie. Decyzją Głównego Inspektora Inspektoratu Kwarantanny Roślin z dniem 1 czerwca 1990 r. utworzone zostało Centralne Laboratorium Kwarantanny Roślin, którego przedmiotem działania była diagnostyka chorób i szkodników roślin oraz chwastów dla potrzeb kwarantanny roślin. W 1996 r. na mocy ustawy z dnia 12 lipca 1995 r. o ochronie roślin uprawnych utworzono Państwową Inspekcję Ochrony Roślin (PIOR), organ administracji specjalnej podległy Ministrowi Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej. PIOR powstała z połączenia Głównego Inspektoratu Kwarantanny Roślin oraz Wojewódzkich Stacji Kwarantanny i Ochrony Roślin. Do końca 1998 r. w skład PIOR wchodziły: Główny Inspektorat oraz 49 Wojewódzkich Inspektoratów, w strukturze których występowało 245 oddziałów rejonowych i 23 oddziały graniczne. W tym w województwie kieleckim: • inspektorat wojewódzki w Kielcach obejmujący swoim zasięgiem miasto Kielce, miasto i gminę Chęciny oraz gminy Górno, Łączną, Masłów, Miedzianą Górę, Piekoszów, Sitkówkę Nowiny, Strawczyn i Zagnańsk, • oraz 6 oddziałów rejonowych: o w Busku-Zdroju (miasto i gmina Busko-Zdrój i Chmielnik, gminy: Daleszyce, Gnojno, Łagów, Oleśnicę, Pacanów, Pierzchnicę, Raków, Solec-Zdrój, Stopnicę, Szydłów i Tuczępy), o w Jędrzejowie (miasta i gminy Jędrzejów, Włoszczowa, Sędziszów i Małogoszcz oraz gminy: Imielno, Krasocin, Łopuszno, Nagłowice, Oksa, Sobków, Słupia Jędrzejowska i Wodzisław) o w Kazimierzy Wielkiej (miasta i gminy Kazimierza Wielka i Skalbmierz oraz gminy: Bejsce, Koszyce, Czarnocin, Nowy Korczyn i Opatowiec), o w Miechowie (miasto i gmina Miechów oraz gminy: Charsznica, Kozłów, Książ Wielki, Słaboszów, Racławice, Pałecznica), o w Pińczowie (miasta i gminy Pińczów i Działoszyce oraz gminy: Kije, Michałów, Morawica, Wiślica, Złota), o w Starachowicach (miasta Starachowice, Ostrowiec Świętokrzyski, skarżysko-Kamienna, miasta i gminy: Bodzentyn, Końskie, Kunów, Stąporków, Suchedniów i Wąchock oraz gminy Bałtów, Bliżyn, Bieliny, Bodzechów, Brody, Mirzec, Mniów, Nowa Słupia, Pawłów, Radoszyce, Ruda Maleniecka, Skarżysko Kościelne, Słupia Konecka, Smyków i Waśniów). W ramach struktury organizacyjnej inspekcji wojewódzkiej działały następujące komórki organizacyjne podległe Inspektorowi Wojewódzkiemu: • Dział Ochrony Roślin i Nadzoru Fitosanitarnego (któremu podlegały stanowiska do spraw rejestracji, prognoz i sygnalizacji, do spraw kontroli fitosanitarnej, do spraw zwalczania agrofagów) • Dział Kontroli Techniki i Obrotu Środkami Ochrony Roślin (któremu podlegały stanowiska do spraw kontroli techniki ochrony roślin, do spraw kontroli obrotu środkami ochrony roślin, oraz do spraw doradztwa i upowszechniania postępu), • Laboratorium (któremu podlegały zespoły do spraw diagnostyki mikrobiologicznej i do spraw diagnostyki entomologicznej i herbologii) • Samodzielne stanowiska: o do spraw finansowo-Księgowych, o do spraw Osobowych BHP, p.poż, o do spraw Obsługi Prawnej, • Oddziały Terenowe (z których każdy dysponował zespołem inspektorów i osobnym laboratorium) . Do zadań Inspekcji należał nadzór nad ochroną roślin uprawnych, a w szczególności: kontrola upraw, gleb i roślin składowanych oraz produktów roślinnych w celu stwierdzenia występowania organizmów szkodliwych, wydawanie świadectw zdrowotności, ocena stanu zagrożenia przez organizmy szkodliwe, pobierania próbek i przeprowadzanie badań na obecność organizmów szkodliwych, ewidencja występowania oraz ustalanie obszarów występowania organizmów szkodliwych, ustalanie i doskonalenia metod zwalczania organizmów szkodliwych i zapobiegania ich rozprzestrzenianiu się, kontrola fitosanitarna roślin, produktów roślinnych, przedmiotów i środków transportu na przejściach granicznych i na terenie kraju, wystawianie świadectw fitosanitarnych, zawiadamianie organizacji ochrony roślin kraju eksportującego o zatrzymaniu lub zniszczeniu porażonych roślin i ich przetworów, kontrola zabiegów oczyszczania i odkażania obiektów, przedmiotów, środków transportu i gleby, wydawanie koncesji na konfekcjonowanie i obrót środków ochrony roślin, nadzór nad obrotem, magazynowaniem i stosowaniem środków ochrony roślin oraz przestrzeganiem okresów karencji i prewencji, nadzór nad stanem technicznym sprzętu do wykonywania zabiegów ochrony roślin, upoważnianie jednostek organizacyjnych do prowadzenia szkoleń . Struktura organizacyjna, a także kompetencje i pozycja organów Inspekcji uległy znacznym zmianom w wyniku reformy administracyjnej kraju. W wyniku zapisów Ustawy z dnia 24 lipca 1998 r., o wprowadzeniu zasadniczego trójstopniowego podziału terytorialnego państwa obszar działania Inspekcji rozszerzył się o część dawnego województwa tarnobrzeskiego obejmującego powiaty opatowski z miastami Opatowem, Ożarowem i gminami Baćkowice, Iwaniska, Lipnik, Sadowie, Tarłów i Wojciechowice, sandomierski z miastami Sandomierzem, Klimontowem, Koprzywnicą i Zawichostem i gminami Dwikozy, Łoniów, Obrazów, Samborzec i Wilczyce oraz staszowski z miastami Oleśnicą, Osiekiem, Połańcem, Staszowem i Szydłowem oraz gminami Bogoria, Łubnice i Rytwiany. Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej w związku z reformą ustrojową państwa tzw. ustawa kompetencyjna (art. 107) zmieniła podstawy prawne dotyczące funkcjonowania inspekcji i jej nazwę z Państwowa Inspekcja Ochrony Roślin na Inspekcja Ochrony Roślin. Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 28 grudnia 1998 r. w sprawie zasad organizacji wojewódzkich inspektoratów ochrony roślin Zarządzeniem nr 58/99 Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 1 czerwca 1999 w sprawie nadania statutu Świętokrzyskiemu Urzędowi Wojewódzkiemu w Kielcach oraz Zarządzeniem nr 99/99 Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 19 października 1999 wprowadzającego regulamin ŚUW , WIOR w Kielcach mający siedzibę przy u. Zagnańskiej 91, był jednostką organizacyjną stanowiącą aparat pomocniczy Świętokrzyskiego Inspektora Ochrony Roślin wchodzącą w skład zespolonej administracji rządowej województwa świętokrzyskiego. Urzędem kierował Świętokrzyski Inspektor Ochrony Roślin powoływany przez wojewodę w porozumieniu z Głównym Inspektorem Ochrony Roślin. Zastępcę Świętokrzyskiego Inspektora powoływał wojewoda na wniosek Świętokrzyskiego Inspektora. Struktura organizacyjna przedstawiała się następująco: W skład WIOR wchodziły działy i stanowiska bezpośrednio podległe Świętokrzyskiemu Inspektorowi Ochrony Roślin: • Dział Finansowo-Księgowy • Stanowisko do spraw kadr, bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej i obrony cywilnej • Stanowisko do spraw Obsługi urządzeń biurowych i informatycznych oraz działy podległe jego zastępcy: • Dział Ochrony Upraw i Nadzoru Fitosanitarnego • Dział Kontroli Techniki i Obrotu Środkami Ochrony Roślin • Laboratorium • Oddziały Terenowe o Busko-Zdrój (powiat buski), o Jędrzejów (powiat jędrzejowski), o Kazimierza Wielka (powiat kazimierski), o Kielce (miasto Kielce, powiat grodzki). o Końskie (powiat konecki), o Opatów (powiat opatowski), o Pińczów (powiat pińczowski), o Sandomierz (powiat sandomierski), o Starachowice (powiaty starachowicki i skarżyski), o Staszów (powiat staszowski). Zadania Wojewódzkiej Inspekcji Ochrony Roślin w Kielcach pozostawały podobne do zadań Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin. Wojewódzki Inspektorat Ochrony Roślin zakończył działalność na mocy ustawy z dnia 1 marca 2002 roku o zmianach w organizacji i funkcjonowaniu centralnych organów administracji rządowej i jednostek im podporządkowanych oraz o zmianie niektórych ustaw. Z dniem 1 kwietnia 2002 roku w wyniku połączenia funkcjonujących oddzielnie do 31 marca 2002 roku Inspekcji Ochrony Roślin i Inspekcji Nasiennej została utworzona Inspekcja Ochrony Roślin i Nasiennictwa z siedzibą w Kielcach przy ul. Wapiennikowej 21A.