I. Centralny Związek Plantatorów Przetwórczych Roślin Okopowych - Okręg Toruński 1. Kontrolne - sygn. 1 2. Sprawy budżetowe - sygn. 2-3 3. Sprawozdania statystyczne - sygn. 4-7 II. Akta dotyczące stowarzyszeń, nadsyłane do Okręgu 4. Sprawy organizacyjne - sygn. 8-9 5. Protokoły posiedzeń władz - sygn. 10-36 6. Kontrole - sygn. 37-38 7. Sprawy osobowe - sygn. 39-40 8. Sprawozdania statystyczne - sygn. 41-43 III. Akta własne stowarzyszeń 9. Stowarzyszenie Plantatorów Przetwórczych Roślin Okopowych Chełmża - sygn. 44 10. Stowarzyszenie Plantatorów Przetwórczych Roślin Okopowych Nakła - sygn. 45 11. SPPRO Ostrowite - sygn. 46 12. SPPRO Świecie - sygn. 47-48 13. SPPRO Turzno - sygn. 49-50 14. SPPRO Wierzchosławice - sygn. 51 15. SPPRO Żnin - sygn. 52-54.

W Archiwum Akt Nowych w Warszawie zachowały się akta Centralnego Związku Plantatorów Przetwórczych Roślin Okopowych z lat 1945-1950. Członkami tego związku były poszczególne stowarzyszenia. W 1950 r. działalność centralnego związku, jak i stowarzyszeń została zawieszona a ich kompetencje w zakresie kontraktacji buraków cukrowych, szkoleń i kontroli odbioru płodów przejęło na terenie byłego województwa bydgoskiego Pomorskie Zjednoczenie Przemysłu Cukrowniczego w Toruniu. Na podstawie uchwały Rady Ministrów z 31.01.1967 r., w sprawie warunków kontraktacji buraków cukrowych i cykorii, zaistniały znów warunki sprzyjające odtworzeniu związków plantatorów. Centralny Związek Plantatorów Przetwórczych Roślin Okopowych w Warszawie zarejestrowano 6.04.1957 r. pod numerem 469. Jeszcze w 1957 r. zorganizowano w Toruniu, Okręg Toruński CZPPRO, mający za zadanie koordynowanie działalności stowarzyszeń na terenie ówczesnego województwa bydgoskiego. Stowarzyszenia te działały w ramach Centralnego Związku Plantatorów Przetwórczych Roślin Okopowych w latach 1945-1950. Po zawieszeniu ich działalności w 1950 r., reaktywowano je w 1957 r., wraz ze wznowieniem działalności CZPPRO w Warszawie. W lutym 1957 r. odbyły się zebrania założycielskie poszczególnych stowarzyszeń plantatorów na terenie ówczesnego woj. bydgoskiego. Stowarzyszenia powstawały z reguły przy cukrowniach. Sprawy związane z ich rejestracją przedłużały się i zostały zakończone dopiero w 1959 r. Ogółem, na mocy decyzji Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy, zarejestrowano 16 stowarzyszeń z siedzibami w: Brześciu Kujawskim, Chełmicy, Chojnicach, Dobrem, Janikowie, Kruszwicy, Mątwach, Mełnie, Nakle, Ostrowitem, Świeciu, Turznie, Unisławiu, Wierzchosławicach i Żninie. Poszczególne stowarzyszenia obejmowały swoją działalnością rejony plantacyjne odpowiednich cukrowni. W 1967 r. stowarzyszenia w Kruszwicy i Mątwach połączyły się, a siedziba pozostała w Kruszwicy. W czasie istnienia stowarzyszeń (1957-1968) kilkakrotnie ulegał zmianie zasięg ich działalności. Ogólnie pokrywał się on z obszarem ówczesnego woj. bydgoskiego. Do zakresu zadań i kompetencji Okręgu należało przeprowadzenie systematycznych kontroli w stowarzyszeniach, sporządzanie sprawozdań zbiorczych z działalności gospodarczej i szkoleniowej stowarzyszeń, a także nadzór nad pracownikami etatowymi biur stowarzyszeń. Wszystkie swoje zadania, Okręg wykonywał na mocy uchwał Zarządu Głównego CZPPRO w Warszawie, gdzie przesyłano protokoły kontroli, sprawozdania statystyczne oraz preliminarze budżetowe stowarzyszeń. Funkcje koordynujące działalność stowarzyszeń wykonywał Okręg poprzez przekazywanie uchwał Zarządu Głównego CZPPRO oraz zebrania prezesów stowarzyszeń w Toruniu. Na czele biura Okręgu stał kierownik. Oprócz niego pracowało tam kilku inspektorów agrotechnicznych, których zadaniem było przeprowadzenie kontroli w stowarzyszeniach oraz sprawowanie nadzoru nad polowymi pracami agrotechnicznymi. W 1965 r. CZPPRO zmienił nazwę na Związek Plantatorów Przetwórczych Roślin Okopowych. Poszczególne stowarzyszenia posiadały osobowość prawną. Były one członkami CZPPRO (od 1965 r. ZPPRO) w Warszawie. Na mocy porozumienia między stowarzyszeniami plantatorów i Wojewódzkim Związkiem Kółek i Organizacji Rolniczych w Bydgoszczy z 29.05.1958 r. stowarzyszenia stały się również członkami wyżej wymienionego związku. Na mocy uchwały Walnego Zgromadzenia Delegatów ZPPRO z 27.03.1968 r. dokonano zmiany struktury organizacyjnej związku, mającej na celu dostosowanie jej do istniejącego wówczas podziału administracyjnego kraju. W czerwcu 1968 r. walne zgromadzenie delegatów poszczególnych stowarzyszeń podjęły uchwały o ich likwidacji i przekazaniu majątku na rzecz nowopowstałego Wojewódzkiego Związku Plantatorów Roślin Okopowych w Bydgoszczy z siedzibą w Toruniu. Ostateczną decyzję o skreśleniu stowarzyszeń z rejestru podjęła Wojewódzka Rada Narodowa w Bydgoszczy 2.11.1968 r. Z uwagi na fakt, że w zespole nie zachował się statut CZPPRO oraz przepisy regulujące działalność i organizację Okręgu, przeprowadzenie dokładnej analizy struktury i organizacji tego związku było niemożliwe.