Akta organizacyjne, roczne plany, sprawozdania roczne, obliczenie i podział dochodu, ewidencje członków, rozliczenie z pracującymi.

Pierwsze spółdzielnie produkcyjne w Polsce zaczęły powstawać w 1949 r. Ich rozwój wiązał się z realizacją planu sześcioletniego, którego jednym z założeń był szybki wzrost gospodarstw kolektywnych. Bodźcem zachęcającym do kolektywizacji były udzielane kredyty oraz szereg świadczeń dla gospodarstw. Podstawę prawno-organizacyjną spółdzielni produkcyjnych stanowiła ustawa o spółdzielniach z 29.10.1920 r. i jej dalsze rozwinięcie z lat 1948-1954. Według ustawy z dnia 21.05.1948 r. naczelną organizacją ruchu spółdzielczego w Polsce był Centralny Związek Spółdzielczy z siedzibą w Warszawie. W latach 1949-1954 spółdzielnie produkcyjne organizowały się jako członkowie Centrali rolniczej. Oddziały okręgowe CRS sprawowały nadzór nad działalnością poszczególnych spółdzielni produkcyjnych, a po ich likwidacji w 1952 r. sprawy nadzoru w zakresie spraw administracyjno-gospodarczych przejęły wydziały rolnicze właściwych rad narodowych - powiatowych i wojewódzkich. Od 1949 r. chłopi zrzeszali się w czterech typach spółdzielni, które różniły się sposobem użytkowania ziemi, wkładem i podziałem dochodu: 1) Zrzeszenie Uprawy Ziemi (typ I) 2) Rolnicze Spółdzielnie Wytwórcze (typ II) 3) Rolniczy Zespół Spółdzielczy (typ III) 4) Rolnicze Zrzeszenie Spółdzielcze (typ Ib) Struktura organizacyjna wszystkich spółdzielni produkcyjnych, bez względu na typ przedstawiała się następująco: najwyższą władzą spółdzielni produkcyjnych było Ogólne Zebranie członków. Do głównych zadań członków Ogólnego Zebrania należało: a) uchwalanie i zmiana statutu spółdzielni b) wybieranie spośród członków spółdzielni zarządu, przewodniczącego, komisji rewizyjnej, sądu koleżeńskiego oraz odwoływanie ich w razie potrzeby c) przyjmowanie i wykluczanie członków d) zatwierdzanie przedstawianych przez zarząd rocznych planów produkcyjnych i budżetów e) wysłuchiwanie sprawozdań komisji rewizyjnej f) ustalanie sposobu sprzedaży produktów wspólnej pracy g) ustalanie rodzajów i rozmiarów inwestycji h) ustalanie sposobu podziału dochodów między członków. Zebrania Ogólne odbywały się przynajmniej raz w miesiącu. W razie potrzeby zwoływano zebrania doraźne. Wyrazicielem woli Ogólnego Zebrania był przewodniczący spółdzielni wybierany przez chłopów. W spółdzielniach wyżej zorganizowanych zarząd wyznaczał księgowego, kasjera, magazyniera, stróża i brygadzistów odpowiednich brygad roboczych. Każdy typ spółdzielni był na własnym rozrachunku. W latach 1956-1958 spółdzielczość produkcyjna przeżywała kryzys i znaczna część spółdzielni produkcyjnych uległa liwkidacji. W powiecie chełmińskim zlikwidowane zostały w tym okresie wszystkie omawiane wyżej spółdzielnie.