I Zarządzanie i organizacja, sygn. 1-63 (materiały dotyczące powołania i rejestracji oraz organizacji wewnętrznej PPUC, protokoły posiedzeń Kolegium Dyrektora i narad kierownictwa, normatywy kancelaryjno-archiwalne, zarządzenia wewnętrzne Dyrektora); II Planowanie i Sprawozdawczość, sygn. 64-145 (plany perspektywiczne i techniczno-ekonomiczne, sprawozdania i bilanse, analizy działalności PPUC); III Nadzór i kontrola, sygn. 146-160 (regulaminy kontroli wewnętrznej, protokoły kontroli NIK i jednostek nadrzędnych); IV Kadry, sygn. 161-171 (regulaminy pracy i płac, analizy zatrudnienia, normy pracy i płacy PPUC); V Finanse i rachunkowość, sygn. 172-174 (zakładowy plan kont, zarządzanie nieruchomościami).

Przedsiębiorstwo Państwowe „Uzdrowisko Ciechocinek” w Ciechocinku (dalej: PPUC) powołane zostało na podstawie zarządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 lutego 1953 r. w sprawie przekazania zakładów wchodzących dotychczas w skład Przedsiębiorstwa Państwowego „Polskie Uzdrowiska” (niepublikowane) oraz uchwałą Prezydium Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów z dnia 5 kwietnia 1950 r. w sprawie przekazywania przedsiębiorstw, zakładów lub ich części między państwowymi jednostkami gospodarczymi (M. P. 1950 nr A-57, poz. 332). Istniejący do tego czasu Zarząd Państwowego Uzdrowiska w Ciechocinku pod nazwą „Dyrekcja Państwowego Uzdrowiska Ciechocinek”, funkcjonujący jako zakład Przedsiębiorstwa Państwowego „Polskie Uzdrowiska”, przekazany został powołanemu Przedsiębiorstwu. Organem założycielskim PPUC był Minister Zdrowia i Opieki Społecznej, natomiast jednostką nadrzędną sprawującą bezpośredni nadzór i kontrolę z ramienia Ministra – Centralny Zarząd Uzdrowisk w Warszawie, funkcjonujący od 1951 r. PPUC, jako samodzielna jednostka gospodarcza, objęło w zarząd i użytkowanie nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, aktywa i pasywa ujęte w bilansie przejmowanej jednostki według stanu na dzień 31 grudnia 1952 r., wszystkie inne prawa i zobowiązania dotychczasowego zakładu, a także plan ekonomiczno-techniczny i finansowy na rok 1953. PPUC otrzymało siedzibę w budynku przy ul. Kościuszki 10 w Ciechocinku, gdzie mieści się do dziś. Zakres działania Przedsiębiorstwa obejmował prowadzenie lecznictwa uzdrowiskowego, sanatoryjnego i ambulatoryjnego (organizowanie szpitali, sanatoriów, prewentoriów uzdrowiskowych, uzdrowiskowych zakładów przyrodoleczniczych, przychodni uzdrowiskowych oraz innych komórek związanych z tymi zakładami), ochronę, eksploatowanie i przerób naturalnych surowców leczniczych, łącznie z realizowaniem postanowień prawa górniczego w tym zakresie, produkcję uzdrowiskową, tj. produkcję wód leczniczych, mineralnych wód stołowych i innych produktów zdrojowych w oparciu o posiadane zasoby, prowadzenie prac naukowo-badawczych nad lecznictwem i profilaktyką balneologiczną oraz prac wdrożeniowych związanych z rozwojem i funkcjonowaniem lecznictwa uzdrowiskowego na terenie objętym działalnością przedsiębiorstwa, popularyzację lecznictwa i profilaktyki balneologicznej poza uzdrowiskami. Częste reorganizacje PPUC, a także zmiany przepisów i organizacji centralnych władz zwierzchnich znalazły odzwierciedlenie w kolejnych regulaminach organizacyjnych oraz statutach. Mianowany przez Ministra Zdrowia na wniosek Dyrektora Centralnego Zarządu Uzdrowisk dyrektor kierował przedsiębiorstwem przy pomocy podporządkowanych mu zastępców: do spraw leczniczych, technicznych oraz ekonomicznych (od 1966 r.) oraz kierowników komórek organizacyjnych. Według regulaminu z 1954 r. komórki organizacyjne przedsiębiorstwa dzieliły się na komórki funkcjonalne (m.in. dział planowania, dział finansowo-księgowy, administracyjno-gospodarczy, sekcja kadr, sekcja zatrudnienia i płac, dział kulturalno-oświatowy, dział organizacyjny, dział prawny), usługowo-produkcyjne, pomocniczo-produkcyjne i pozaprodukcyjne (pozaoperacyjne i pozazakładowe), bezpośrednio (czynnie) realizujące procesy usługowe i produkcyjne, a także działały w kierunku rozbudowy, konserwacji, modernizacji i rozwoju uzdrowiska. Uchwalona w 1966 r. ustawa o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym (Dz. U. 1966 nr 23, poz. 150) porządkowała sprawy uzdrowisk polskich po 1945 r. Zmiany na szczeblu centralnym wymusiły ponowną reorganizację przedsiębiorstw państwowych zarządzających uzdrowiskami, zachowując ich dotychczasowe funkcje. Struktura wewnętrzna PPUC uległa zmianie i w takiej formie z uwzględnieniem potrzeb regionalnych i późniejszych przekształceń administracji centralnej uzdrowisk funkcjonowała do 1998 r., czyli do momentu ustania działalności Przedsiębiorstwa jako jednostki państwowej. Każdorazowe kolejne reorganizacje obejmowały jedynie tworzenie lub likwidację poszczególnych komórek organizacyjnych, które skupione zostały w pionach dyrektora, lecznictwa, ekonomicznym oraz balneotechnicznym. Dyrektorowi PPUC podlegały bezpośrednio działy i stanowiska służbowe koordynujące funkcjonowanie przedsiębiorstwa (m.in. księgowość i obsługa prawna instytucji), gwarantujące jego prawidłową organizację pracy, realizujące politykę kadrową dyrektora, organizujące i przeprowadzające kontrole wewnętrzne. Czuwały nad prawidłowym zabezpieczeniem właściwego stanu bezpieczeństwa i higieny pracy oraz obiegiem dokumentacji. W wyniku postanowień ustawy o zakładach opieki zdrowotnej z 1991 r. (Dz. U. 1991 nr 91, poz. 408) zaistniała konieczność przekształcenia PPUC w Zespół Niepublicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej. Nastąpiło to dopiero w roku 1998. Decyzją Wojewody Włocławskiego z dnia 7 grudnia ZNZOZ w Przedsiębiorstwie wpisano do rejestru zakładów opieki zdrowotnej na terenie województwa włocławskiego, udzielając tym samym prawa do zawierania umów o świadczenie usług lekarskich. 24 grudnia 1998 r. Minister Skarbu Państwa dokonał komercjalizacji PPUC przekształcając je w Spółkę Akcyjną z dniem 1 stycznia 1999 r., co stanowiło wstępny etap prywatyzacji. Obecnie funkcjonuje pod nazwą Przedsiębiorstwo „Uzdrowisko Ciechocinek” Spółka Akcyjna w Ciechocinku.

Informację o powstaniu, działalności i rozwoju Przedsiębiorstwa Państwowego "Uzdrowisko Ciechocinek" w Ciechocinku opracował archiwista zakładowy Władysław Wiśniewski.