Stan oraz stopień zachowania akt „Cukrowni Dobre” w Dobrem Sp. z o.o. pozwala na odtworzenie działalności i organizacji omawianej jednostki w latach lat 1996-2005. Akta serii I zawierają materiały dotyczące organizacji i funkcjonowania Cukrowni, tj. regulaminy organizacyjne, sprawozdania statystyczne, akta kontroli zewnętrznych, książki kontroli wewnętrznych, raporty o stanie zatrudnienia oraz materiały związane z bezpieczeństwem i higieną pracy wraz z bezpieczeństwem pożarowym. W serii II zgromadzono akta o charakterze finansowym: budżety, bilanse oraz sprawozdania: finansowe, gospodarczo-techniczne i z kampanii cukrowniczych. Natomiast akta zgromadzone w serii III to przede wszystkim sprawozdania i informacje na temat inwestycji i remontów, sprawozdania o zużyciu paliw i energii, o pojazdach i maszynach oraz sprawozdania surowcowo-techniczne.

Przemysł cukrowniczy na Kujawach trwale wpisał się w historię i krajobraz regionu. Cukrownia w Dobrem funkcjonowała w różnym kształcie od 1902 r. do 2005 r., kiedy to ostatecznie zakończyła swoją działalność (zachodzące w trakcie istnienia przedsiębiorstwa zmiany organizacyjne i podległości zakładu nie miały wpływu na nazwę oraz wewnętrzną strukturę organizacyjną cukrowni). „Cukrownia Dobre” w Dobrem jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością rozpoczęła działalność w 1996 r., po jej przejęciu przez spółkę-matkę, tj. Rolimpex S.A., aktem notarialnym z dnia 11 września. Swą siedzibę miała przy ul. Fabrycznej 10 w Dobrem. Od 1998 r. cukrownia wielokrotnie zmieniała właściciela, podlegając kolejno: Spółce z o.o. „Roldan”z siedzibą w Warszawie przy ul. Chałubińskiego 8, od 2001 r. firmie SugarTor Sp. z o.o., natomiast od 2002 r. firmie z kapitałem brytyjskim BSO Polska Sp. z o.o. (British Sugar Overseas), z siedzibą przy ul. Mariensztat 8 w Warszawie, która miała swoje udziały również w innych polskich cukrowniach, między innymi: Cukrowni Guzów, Cukrowni Pelplin, Cukrowni Glinojeck, Cukrowni Ciechanów, Cukrowni Michałów oraz w spółkach SugarTor i SugarPol. Decyzją właścicieli BSO w dniu 25 maja 2005 r. cukrownie Michałów, Pelplin i SugarTor Sp. z o.o. połączyły się z Cukrownią Glinojeck S.A., natomiast w sprawie Cukrownia Dobre podjęto decyzję o jej zamknięciu i likwidacji. W pierwszych latach funkcjonowania Cukrowni jako spółki na jej czele stał dyrektor Henryk Cyrklaff oraz Rada Nadzorcza z przewodniczącym Bogusławem Michalskim oraz członkami Zarządu: Anną Kruszelnicką i Ewą Rejchel. Dyrektorem administracyjno-surowcowym był wówczas Stefan Nenczak, a prawnikiem firmy Krzysztof Kaczmarek. Cukrownią zarządzał Dyrektor wraz z dwoma zastępcami, któremu bezpośrednio podlegali: asystent dyrektora, kadrowy, pracownik do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy oraz bezpieczeństwa pożarowego, główny specjalista do spraw produkcji, główny chemik, chemik, kierownik działu produkcji, główny automatyk, kierownik działu informatyzacji, główny inżynier zakładu, główny mechanik, główny elektryk, główny energetyk, zaopatrzeniowiec, magazynier techniczny, kierownik działu budowlanego, kierownik działu administracyjno-transportowego, dyspozytor kolei wąskotorowych, dyspozytor organizacji zbioru produkcji, magazynier cukru oraz pracownicy pakujący towar. Zastępcy Dyrektora do spraw administracyjno-surowcowych podlegali ekonomista surowcowy, kierownik działu surowców, planista surowcowy, Inspektorów surowców oraz główny agrotechnik. Z kolei Zastępcy Dyrektora do spraw ekonomiczno-finansowych, który jednocześnie był głównym księgowym podlegali: zastępca głównego księgowego, pracownik sekcji płac, pracownik sekcji plantacji, pracownik sekcji finansów, kasjer, pracownik sekcji kosztów, księgowy materiałów i operator systemu. Stan zatrudnienia w Cukrowni za względu na charakter produkcji był zmienny i zależał od pór roku, maksymalnie w okresie kampanii buraczanej liczył dla przykładu w 2002 r. 294 pracowników. Wraz z przejęciem firmy przez Rolimpex S.A., a tym samym w wyniku nakładów finansowych przystąpiono do niezbędnych remontów, które zlecono firmom specjalistycznym, aby w ten sposób jak najszybciej przygotować linię produkcyjną do nowej kampanii. Jednocześnie w związku z modernizacją wykonano remonty terenowych punktów odbioru buraków w miejscowościach: Dobre II, Łówkowice, Stróżewo i Waganiec. Dokonano również remontu najważniejszych elementów linii produkcyjnej, w tym prasy filtracyjnej, remontu kotła PRS-20, układu barometrycznego oraz wymiany rur wyparkowych. Cukrownia z dniem 30 grudnia 2005 r. zakończyła produkcję, dzieląc los zlikwidowanej w tym samym czasie Cukrowni Unisław (większość budynków uległo rozbiórce).