Zespół archiwalny obejmuje długi, bo niemal stuletni okres działalności szkoły, niestety nie zawiera kompletnej dokumentacji. W odniesieniu do najwcześniejszego okresu zachowały się jedynie księgi główne, katalogi klasowe, księgi i arkusze ocen oraz niekompletne protokoły z posiedzeń Rady Pedagogicznej z lat 1949-1961. Początków działalności szkoły sięga także jedna z zachowanych kronik szkolnych. Z okresu późniejszego, obejmującego zasadniczo lata 1982-2011, choć z naciskiem na lata najnowsze, zachowały się akta sfery organizacyjnej zawierające: protokoły z posiedzeń Rady Rodziców, statuty i regulaminy, dokumentację organizacyjną własnej jednostki, zarządzenia dyrektora szkoły, arkusze organizacyjne, plany pracy, sprawozdania statystyczne, ankiety, dokumentację kontroli, budżet szkoły, księgi inwentarzowe z lat 1957-2009, akta Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej, karty wycieczek, księgę kasową Szkolnej Kasy Oszczędności, wycinki prasowe, egzemplarze gazetek szkolnych, oraz kroniki (w tym kronika samorządu uczniowskiego i działającej przy szkole drużyny harcerskiej).

Organizację szkolnictwa polskiego po I wojnie światowej regulowały przepisy Tymczasowej Rady Stanu Królestwa Polskiego z 10 sierpnia 1917 roku uzupełniane przez: Dekret o obowiązku szkolnym z dnia 7 lutego 1919 roku oraz Ustawę o tymczasowym ustroju władz szkolnych z dnia 4 czerwca 1920 roku Ostatecznie ustrój szkolnictwa polskiego ustalony został Ustawą z dnia 17 lutego 1922 roku O zakładaniu i utrzymywaniu publicznych szkół powszechnych oraz Ustawą z dnia 11 marca 1932 roku O ustroju szkolnictwa. Przepisy te obowiązywały do 1948 r. z przerwą na lata okupacji niemieckiej, kiedy to obowiązywały rozporządzenia: O szkolnictwie w Generalnym Gubernatorstwie z 31 października 1939 roku oraz O uproszczeniu administracji w dziedzinie szkolnictwa 29 sierpnia 1942 roku. W roku 1948 nastąpiła reorganizacja szkolnictwa polskiego, mająca na celu utworzenie 7-klasowych szkół podstawowych i czteroletnich liceów ogólnokształcących. Od początku roku szkolnego 1948/49 weszło w życie Zarządzenie Ministra Oświaty z dnia 10 czerwca 1948 roku w sprawie przejściowego programu nauczania w jednolitej szkole średniej na rok szkolny 1948/49. Od tego momentu dotychczasowe publiczne szkoły powszechne zmieniły nazwę na szkoły podstawowe. Od roku szkolnego 1948/49 do 1965/66 szkoła podstawowa była szkołą 7-letnią, tworząc wraz z 4-letnim liceum ogólnokształcącym 11-letni cykl kształcenia ogólnego, w którym kolejne klasy stanowiły jednolity ciąg-od klasy pierwszej do jedenastej. Zmiana w systemie nauczania i przedłużenie nauki w szkole podstawowej do lat 8 nastąpiło w myśl Ustawy z dnia 15 lipca 1961 roku O rozwoju systemu oświaty i wychowania. Wprowadzenie w życie zapisu ustawy trwało kilka lat i polegało na wprowadzeniu nowych programów nauczania w klasach V-VII oraz zorganizowaniu dla tak przygotowanej młodzieży w roku szkolnym 1966/67 klasy ósmej. Od roku 1991 szkoła działała w oparciu o zapisy Ustawy O systemie oświaty z dnia 7 września 1991 roku. Prowadzenie i utrzymanie publicznych szkół podstawowych należało do zadań własnych gminy. Podstawę kształcenia w ówczesnym systemie oświaty stanowiła 8-klasowa szkoła podstawowa, do której uczęszczanie było obowiązkowe. Bieżącą działalnością dydaktyczno-wychowawczą szkoły kierował dyrektor, który reprezentował placówkę na zewnątrz, sprawował w niej nadzór pedagogiczny i opiekę nad uczniami, realizował uchwały Rady Szkoły i Rady Pedagogicznej oraz dysponował środkami określonymi w planie finansowym, ponosząc odpowiedzialność za ich wykorzystanie. Organem kolegialnym w zakresie realizacji statutowych zadań szkoły odnośnie kształcenia, wychowania i opieki była Rada Pedagogiczna, w której skład wchodzili wszyscy zatrudnieni nauczyciele pod przewodnictwem dyrektora. W szkole mogła działać także jako organ społeczny -Rada Szkoły, złożona z delegatów grona nauczycielskiego, rodziców i uczniów, a także rada rodziców stanowiąca reprezentację rodziców uczniów. W 1998 roku w wyniku nowelizacji ustawy wprowadzono 6-letnią szkołę podstawową, kończącą się sprawdzianem, uprawniającym do dalszego kształcenia w gimnazjum. W myśl art. 59 Ustawy publiczna szkoła podstawowa mogła być zlikwidowana przez organ prowadzący – czyli gminę. Szkoła istniała już przed 1864 rokiem - funkcjonowała jako szkoła elementarna, potem jako szkoła ludowa. Działała jako szkoła dwuklasowa, trzyklasowa, cztero i sześcioklasowa, aż do siedmioklasowej w roku szkolnym 1928/29. W roku szkolnym 1975/76 szkołę podstawową przekształcono w Zbiorczą Szkołę Gminną z punktami filialnymi w Bryzdzyniu, Wolicy i Kamionce. Uchwała nr XII/33/99 Rady Gminy w Kozłowie z dnia 27 sierpnia 1999 roku ustanawiała Szkołę Podstawową w Kozłowie z klasami I-VI oraz tworzyła 3 filie: w Bryzdzyniu, z klasami I-III, w Wierzbicy, z klasami I-III i w Wolicy, z klasami I-III. Likwidacja szkoły nastąpiła z dniem 31 sierpnia 2011 roku (uchwała nr VIII/27/2011 Rady Gminy w Kozłowie z dnia 19 kwietnia 2011roku). Na jej bazie stworzona została Szkoła Podstawowa Nr 1 w Kozłowie, w której uczą się obecnie dzieci z wszystkich miejscowości gminy Kozłów.