akta notarialne 1925-1942 sygn. 1-31 rejestry notarialne 1924-1926 sygn. 32-33 rejestry protestów weksli 1928-1929 sygn. 34-35 rejestr kosztów notarialnych 1932-1936 sygn. 36

Notariusz / nazwa łacińska /- urzędnik powołany do dokonywania czynności, którym strony powinny lub pragną nadać formę notarialną. Notariat jest to instytucja mająca na celu zapewnienie bezpieczeństwa obrotu prawnego i jego zgodności z obowiązującym prawem. W państwie pruskim nowożytny kształt notariatu zaczął się formować w połowie XIX wieku, kiedy to wydane zostały ustawy mające na celu ujednolicenie zasad działalności notariuszy. Podstawy prawne funkcjonowania notariuszy określały ustawy z lat: 1845 i 1851 , nowelizowane w późniejszych latach. Notariusz musiał posiadać wykształcenie prawnicze i praktykę zawodową. Notariuszami z reguły zostawali adwokaci mianowani na stanowisko przez króla, a w późniejszym okresie przez ministra sprawiedliwości. Przydzielani byli do sądu wyższej instancji i posiadali kancelarię w wyznaczonym mieście, w którym też najczęściej mieszkali. Natomiast prace swe wykonywali w różnych miejscowościach. Z wykonywanych czynności urzędowych notariusz sporządzał przewidzianą przepisami dokumentację: akta notarialne, rejestry, kięgi depozytów, protesty weksli i czeków, załączniki do akt, akta generalia, rejestry czynności.

korekta obmiaru zespołu (KM 2005-06-23)