Pomoce archiwalne, 1800; 1862-1892 sygn.1-2 Akta dot.tytułów prawnych: kontrakty kupna, dzierżawa majątków, operacje finansowe, sekwestr majatków i ich oddłużenie, 1715-1917 sygn. 3-43 Akta administracyjno-gospodarcze: Sztynort i przynależne folwarki- dzierżawa prawa łowienia ryb, dzierżawy majątków, kontrakty budowlane, rachunki, rejestry gospodarcze dot. zbiorów, gospodarcze raporty tygodniowe, 1721-1929 sygn. 44-194; 655-656 Landkeim-zarząd majątkami, dzierżawy, kosztorysy budowlane, roczne rachunki, 1771-1839 sygn. 195-219 administracja lasów, 1788-1914 sygn.220-229 majątek Rydzówka - rejestry gospodarcze, rachunki, 1792-1894 sygn. 230-263 hodowla koni, 1814-1917 sygn. 264-273 sprawy personalne, korespondencja, budowa pieca komorowego w cegielni w Małym Sztynorcie, 1733-1910 sygn. 274-281; 657. Akta osobiste i rodzinne: korespondencja krewnych i przyjaciół (m.in. Schlippenbach, Hahn, Dönhoff, Eulenburg), zatrudnionych w majatku urzędników, domowych nauczycieli, guwernerów; notatki z podróży, genealogia rodziny, ogłoszenia z okazji, narodzin, zaręczyn, ślubów, zgonów; akta dot. służby wojskowej członków rodziny, [1667] 1793-1911 sygn. 282-533. Akta dot. działalności publicznej i patrymonialnej: patronat nad kościołami, szkołami, sądownictwo patrymonialne, sprawy sporne, 1723-1912 sygn. 534-574 Zbiory: akta dot. działalności filantropijnej, m.in. Anny Lehndorff, 1851-1897 sygn. 575-624 druki i rękopisy dot. landtagu; notatki i korespondencja dot. zagadnień religijnych; notatki i odpisy dot. historii rodziny, historii Prus, kurs botaniki, 1797- 1920 sygn. 625-654

Ród Lehndorff uważany jest za starą osiadłą szlachtę pruską, o której wspominają dokumenty z 1236r. jako o rodzie Maul żyjącym na Pomorzu, na lewym brzegu Wisły. Od głównego majątku Mgowo- Legendorff ród przyjął nazwisko, które uległo później zmianom na Lehendorf i Lehndorff. Sztynort był w posiadaniu rodziny Lehndorff od XVw. Dobra sztynorckie otrzymał prawdopodobnie Fabian Lehndorff (1469-1545). Jego następcy, m.in. Meinhard (1590-1639) posiadali liczne majątki w byłym powiecie węgorzewskim, jak również w powiatach Pruska Iławka , Królewiec, Fischhausen. Majątki położone na północy utworzyły drugi klucz dóbr, gdzie w XIXw. utworzyła się boczna linia rodziny Lehndorff , z siedzibą rodzinną w Preyl. Najbardziej może znany przdstawiciel rodu Ahasverus Gerhard Lehndorff (1637-1688), człowiek wszechstronnie wykształcony, który służył królowi Janowi Kazimierzowi, elektorowi brandenburskiemu, księciu Orańskiemu w Holandii, w 1683r. otrzymał godność hrabiego z rąk cesarza niemieckiego, Leopolda. W 1689r. Maria Eleonora z domu Dönhoff, jego trzecia żona, rozpoczęła budowę barokowego pałacu na fundamentach dotychczasowej sztynorckiej siedziby rodu.Wokół pałacu rozciągał się osiemnastohektarowy park. W wieku XIX majątek sztynorcki podupada. Karol Lehdorff (1826-1883), przebywający najczęściej z dala od domu, nie wykazywał zainteresowania majątkiem. Faktycznie dobrami zarządzała jego żona, Anna z domu Hahn. Ich syn, Karol Meinhard (1860-1936) doprowadził swoją rozrzutnością majątek do ruiny. Od 1869r. majątek znajdował się pod przymusowym zarządem, a hrabia otrzymał roczną pensję i możliwość mieszkania w pałacu. Po jego bezpotomnej śmierci Sztynort otrzymał Heinrich Lehndorff (1909-1944), przedstawiciel bocznej linii Lehndorff-Preyl. Był to ostatni właściciel Sztynortu. Po nieudanym zamachu na Hitlera 20.07.1944r., w którym brał udział, został stracony, a majątek zarekwirowano.

Nr mikr.:130651-131285; wykazano brak 1j.a. podczas skontrum