1. Strassebau. [sprawa przesunięcia drogi lokalnej w Dywitach, budowa drogi prowincjonalnej Bartoszyce – Pisz, sześć wzorcowych planów ulepszenia szosy z Achstetten w Wirtembergii, zezwolenia na budowę dróg w powiecie olsztyńskim (16 planów), budowa dróg prowincjonalnych Olsztyn – Ostróda, Olsztyn – Orneta, Olsztyn – Biskupiec (34 rysunki dróg), sprawa przeniesienia baraków w Olsztynie z powodu przebudowy szosy (3 rysunki)], 1929-1943 sygn. 1-7.

Państwowa administracja budowlana w Niemczech w XIX i XX wieku (do 1945) dzieliła się na: urzędy budownictwa naziemnego (wysokiego) oraz wodnego. Po wielokrotnych reformach urzędy budownictwa naziemnego zostały podporzadkowane w 1878 r. ministerstwu robót publicznych, a melioracyjne (zwane później administracją urządzeń rolnych)-ministerstwu rolnictwa. Pruska państwowa administracja budownictwa naziemnego podlegała od 1.4.1920 r. wydziałowi budownictwa naziemnego ministerstwa spraw wewnetrznych za wyjątkiem policji budowlanej i taniego budownictwa mieszkaniowego. Te ostatnie podporządkowano ministerstwu opieki społecznej. Do kompetencji urzędów budownictwa naziemnego nalezało techniczne przygotowanie albo współdziałanie przy wykonastwie jak również przy utrzymaniu budowli wszystkich pruskich resortów, jeśli nie miały one własnych organów odpowiadajacych za te sprawy. Na szczeblu prowincji sprawy państwowej administracji budownictwa naziemnego zostały podporządkowane prezesom rejencji. Ich kompetencje w tej dziedzinie, a zwłaszcza nadzór służbowy nad nimi, regulowała słynna instrukcja rządowa dla rejencji z 23.10.1817 roku i następne. Kierowanie lokalnymi sprawami z zakresu budownictwa wysokiego należało do państwowych urzędów budownictwa naziemnego działających na obszarze danej rejencji. Zakłady techniczne budownictwa (zwłaszcza wodnego) znajdowały sę pod kierownictwem urzędników technicznych budownictwa. Krajowy Urząd Budownictwa Naziemnego znajdował się w Giżycku a od 1935 r. w Olsztynie. Zatwierdzał on projekty i nadzorował państwowe przedsięwzięcia zwłaszcza w zakresie budowy dróg krajowych i powiatowych a także budowę budynków urzędów, sądów, więzień etc. Podlegały mu powiatowe inspektoraty budownictwa naziemnego. Wydziały powiatowe (Kreisausschüsse) musiały uzgadniać z nim projekty i budowę dróg powiatowych etc. W drugiej ćwierci XIX w. sprawy budownictwa państwowego w powiecie nadzorował Kreisbaumeister-powiatowy majster ds. budownictwa. Jego biuro zostało przekształcone w połowie tego wieku w Kreisbauamt-powiatowy urząd ds. budownictwa. Od około 1860 r. kierownik tego urzędu zwał się Kreisbauinspektor-powiatowy inspektor ds. budownictwa. Po roku 1866 urząd przemianowano w Kreisbauinspektion-powiatowy inspektorat budownictwa. W 1910 r. jego nazwę zmieniono na Hochbauamt-wyższy urząd ds. budownictwa (nazwa przetrwała do 1944 r.),podlegał on krajowemu urzędowi budownictwa.