sprawy ogólne powiatu: informacje przesyłane przez starostwo do prasy, tłumaczenia pism rosyjskich, sprawozdania dot.ważnych wydarzeń, tabele statystyczne 1837-1915 sygn.1-5 sprawy ludnościowe- ludność rosyjska, żydowska, migracje, przesiedlenia 1842-1930 sygn. 6-10, 27 sprawy rybołówstwa 1843-1922 sygn. 11-14 ruch rewolucyjny w powiecie: socjaldemokraci, rady robotnicze, komuniści, sprawy ochrony policyjnej 1862-1924 sygn.15-23 zabezpieczenie tam i grobli 1848-1904 sygn.24 związki i stowarzyszenia 1878-1921 sygn.25-26

Urząd landrata wywodzi się z Marchii Brandenburskiej i pierwotnie wybierani na to stanowisko byli reprezentantami interesów stanowych. Od 1752r. w związku z likwidacją w Prusach urzędów starościńskich, powołani w ich miejsce landraci wypełniali swoje zadania jako przedstawiciele władzy państwowej. Ugruntowanie pozycji landrata w hierarchii organów władzy prowincjonalnej przyniosło rozporządzenie z 30.04.1815r. o jednolitej strukturze organizacji terytorialnej Prus. Państwo pruskie zostało podzielone na dziesięć prowincji (Provinz), te zaś na dwa lub więcej obwody rejencyjne (Regierungsbezirk); najniższą jednostką terytorialno-administracyjną był powiat (Kreis). Powiat Tylża znajdował się na obszarze Rejencji Gąbińskiej. Całość spraw administracji państwowej, która spoczywała w rękach nadprezydenta w prowincji i prezydenta w rejencji, w powiecie pozostawała w gestii landrata. Późniejsza ustawa z 30.07.1883r. określiła szerokie kompetencje urzędu landrata, któremu podporzadkowane były wszelkie sprawy dotyczące gmin wiejskich, podatków, policji, wojska, szkolnictwa, opieki społecznej, opieki zdrowotnej, komunikacji, budownictwa, handlu, przemysłu. Landrat podlegał bezpośrednio prezesowi rejencji. Od 1872r. mianowany był na ten urząd przez ministra spraw wewnętrznych, wcześniej wybierany był przez miejcowe środowisko szlachty. Landrat przewodniczył sejmikowi i wydziałowi powiatowemu.