1. Akta urodzeń, małżeństw i zgonów z l. 1826-1827, 1829, 1833-1836, 1838-1841, 1843-1869, 1871-1872, 1874-1876, 1878-1894 (sygn. od 1 do 53, sygn. 55, sygn. 60 oraz sygn. od 62 do 64); 2. Aneksy do aktów małżeństw z l. 1829-1833, 1838, 1843, 1851, 1854-1855, 1859, 1864-1865, 1868-1869, 1885 (sygn. 54, sygn. od 56 do 59, sygn. 61, sygn. od 65 do 74).

Księgi prowadzone przez władze kościelne zawierające akta chrztów, ślubów i zgonów określane popularnie mianem metryk (od łac. słowa "metrica"oznaczającego spis, rejestr) pojawiły się w Polsce w poł. XV w., a rozpowszechniły się szerzej w XVIII w. W 1577 r. synod piotrkowski zatwierdził postanowienia Soboru Trydenckiego z 1563 r. m.in. dotyczące prowadzenia ksiąg chrztów i ślubów. Jednak powszechny nakaz sporzadzania metryk chrztów, bierzmowania i ślubów wraz z formułkami wydał dopiero arcybiskup Bernard Maciejowski w swym liście pasterskim z 1607 r. Wspomniane ustawy kościelne dotyczące metryk poprzedziły ustawodawstwo cywilne tj. zarówno obowiązujące od 1807 r. w Księstwie Warszawskim prawo cywilne Kodeks Napoleona, jak i nowe prawo o małżeństwie wprowadzone w 1836 r. przez cara Mikołaja I postanowieniem z dn. 16.03.1836 r. W przeciwieństwie do Kodeksu Napoleona traktującego małżeństwo jako umowę cywilną, której zawarcie i rozwiązanie zależało od władz cywilnych, nowe prawo z 1836 r. zawarcie małżeństwa uzależniało od władz duchownych, a obrzęd religijny zyskał pierwszeństwo przed czynnościami cywilnymi tj. spisaniem aktu. [Na podstawie wstępu do inwentarza, oprac. Cz. Gąska, Płock 1970] Parafia Słubice została założona w XIV w. [Na podstawie "Wykazu parafii w Polsce. T. I", Warszawa 2006]

zmikrofilmowano jednostki archiwalne o sygnaturach: 1-28; 40-45 (mikrofilmy nr: 311289-311316; 1206-1211).