Księgi aktów notarialnych 1897-1905 - 17 j.a. Skrowidze do akt notarialnych 1897-1903 - 7 j.a.

Od 1876 roku w Królestwie zaczęło obowiązywać sądownictwo rosyjskie i ustawa notarialna z 1866 roku. Notariusze byli mianowani przez prezesa Sądu Apelacyjnego w Warszawie na wniosek prezesa danego Sądu Okręgowego. Warunkiem zostania notariuszem nie było już od tego momentu ukończenie studiów prawniczych, a jedynie zdanie egzaminu z umiejętności sporządzania aktów oraz podstaw obowiązującego prawa. Jedynym językiem kancelarii stał się język rosyjski, w którym sporządzane były akty notarialne. Julian Jeziorowski sprawował urząd notariusza przy Hipotecznej Kancelarii Ostrowskiego Sędziego Pokoju w Czyżewiew latach 1897-1905. W okresie jego nieobecności zastępował go Władysław Filipkowski. Wytworzone przez niego dokumenty obejmują przede wszystkim akta notarialne, takie jak: potwierdzenia kupna, sprzedaży, zamian, intercyzy, wezwania, pełnomocnictwa, pożyczki, testamenty oraz skorowidze. Zespół składa się z 24 jednostek archiwalnych o łącznym rozmiarze 2,04 m.b.