Ocalałe protokoły streszczają prawie wszystkie sprawy rozpatrywane na posiedzeniach Rady. W całym okresie konstytucyjnym Królestwa protokoły prowadzone były bardzo zwięźle i nie odzwierciedlały przebiegu dyskusji (wnioski w określonych sprawach wpisywano do protokołu z reguły wówczas, gdy zostały one sformułowane na piśmie). Zdarzało się też, że protokoły nie obejmowały wszystkich przedmiotów obrad i zapadłych postanowień. Dotyczyło to w szczególności spraw tajnych, które omawiane były na oddzielnych posiedzeniach, a ich protokoły sporządzane były także oddzielnie. Dyskusje obszerniej odnotowywano w protokołach dopiero od połowy 1830 r., na polecenie monarchy. Zachowane protokoły dają obraz działalności władz administracyjnych Królestwa Polskiego na przestrzeni ponad pół wieku i odzwierciedlają stosunki wewnętrzne kraju w różnych dziedzinach życia. Wyodrębnić można trzy podstawowe okresy w działalności Rady: konstytucyjny 1815-1830, paskiewiczowski 1833-1855 i epoki Powstania Styczniowego 1856-1866. Okres konstytucyjny obejmuje protokoły wszystkich posiedzeń Rady z lat 1815-1830 (z wyjątkiem protokołów tajnych, których część znajduje się w zespole akt Sekretariatu Stanu Królestwa Polskiego). Z archiwum Rady ocalały także: skorowidz osób, które podlegały karze konfiskaty majątków za udział w powstaniu styczniowym (1863-1864), akta spraw dotyczące lazaretów, szpitali pułków polskich i innych z lat 1818-1866, księgi narad o budżecie Królestwa Polskiego (dochody i wydatki) z lat 1844-1861.

Rada Administracyjna stanowiła w 1815 r. centralny organ zarządzania w Królestwie Polskim. Na podstawie art. 65 konstytucji Rada Administracyjna stanowiła część składową Rady Stanu. W skład Rady Administracyjnej wchodzili: namiestnik, pięciu ministrów kierujących komisjami rządowymi, radca sekretarz stanu oraz osoby powołane przez cesarza. Przewodniczył jej namiestnik. Zadaniem Rady było ogłaszanie ukazów cesarskich w formie rozporządzeń, rozstrzyganie spraw przekraczających kompetencje ministrów. Po upadku Powstania Listopadowego Rada Administracyjna została zlikwidowana, a na jej miejsce powołano Rząd Tymczasowy Królestwa Polskiego, którego prezesem został mianowany radca stanu Teodor Engel. W 1832 r. reaktywowano Radę Administracyjną z namiestnikiem Paskiewiczem na czele. Nastąpiło pewne rozszerzenie kompetencji Rady, która działała do 1867 r. Sprawy należące do jej atrybucji przekazano Komitetowi Urządzającemu, zaś sprawy wpływające do kancelarii Rady Administracyjnej, a nie podlegające kolegialnej decyzji Rady - Kancelarii Własnej Namiestnika.

stan zachowania zespołu ok.1,3 %; zespół częściowo zmikrofilmowany i całkowicie zdigitalizowany