Księgi urodzeń z lat 1895-1912, sygn. 1-18; Księgi małżeństw z lat 1895-1912, sygn. 19-36; Księgi zgonów z lat 1895-1912, sygn. 37-54; Skorowidze do ksiąg urodzeń, małżeństw i zgonów z lat 1895-1912, sygn. 55-61; Księgi urodzeń z lat 1913-1917, sygn. 62-64, 117-118; Księgi małżeństw z lat 1913-1937, sygn. 65-87, 119-120; Księgi zgonów z lat 1913-1937, sygn. 88-110, 121-122; Skorowidze do ksiąg, sygn. 111-116, 123-125; Księgi zgonów z lat 1938-1942, sygn. 126-130. Skorowidz do ksiąg, sygn. 131.

Urzędy Stanu Cywilnego w Prusach, a więc także i na Śląsku, który był prowincją królestwa pruskiego, zostały powołane do życia na mocy ustawy Gesetz über die Beurkundung des Personenstandes und die Form der Eheschließung z 9 marca 1874 roku. Wprowadziła ona między innymi obowiązek cywilnej rejestracji faktów stanu cywilnego, czyli urodzeń, małżeństw i zgonów, zastępując tym samym rejestrację wyznaniową, prowadzoną do tej pory przez urzędy parafialne czy gminy wyznaniowe. Ustawa ta weszła w życie 1 października tegoż roku. W rok później zastąpiona została ogólnoniemiecką ustawą z 6 lutego 1875 roku obejmującą całą Rzeszę Niemiecką. Cały kraj został podzielony na okręgi urzędów stanu cywilnego, których tworzenie pozostawało w kompetencjach wyższej władzy nadzorczej – nadprezydenta prowincji. Okręgi stanu cywilnego mogły składać się z jednej lub więcej gmin, większe zaś gminy mogły być podzielone na kilka okręgów stanu cywilnego. Dla każdego okręgu mianowano urzędnika stanu cywilnego i jego zastępcę. Funkcji tych nie mogły pełnić osoby duchowne. W okręgach nie przekraczających obszaru jednej gminy urząd sprawował przełożony gminy (burmistrz, wójt, sołtys lub ich ustawowy zastępca). Gdy okręg stanu cywilnego utworzono z kilku gmin urzędnika stanu cywilnego i jego zastępcę mianowała zawsze wyższa władza nadzorcza. Nadzór nad urzędowaniem urzędników stanu cywilnego oraz funkcje kontrolne w stosunku do urzędów sprawowała niższa władza nadzorcza, w praktyce wydziały powiatowe (Kreisausschuss) z przewodniczącym wydziału na czele, którym z urzędu był starosta powiatowy. Z biegiem czasu, w toku działalności urzędów do ustawy dodawano przepisy wykonawcze, którymi były przepisy Rady Związkowej z 25 marca 1899 r., zarządzenia, okólniki i reskrypty Ministerstwa Spraw Wewnętrznych czy postanowienia kodeksu cywilnego odnoszące się do tej ustawy. Urząd Stanu Cywilnego w Rydułtowach (Standesamt Rydultau) został utworzony 1 stycznia 1895 r. decyzją Nadprezydenta Prowincji Śląskiej we Wrocławiu z dnia 21 grudnia 1894 r. Mocą tej decyzji z dniem 1 stycznia 1895 r. rozwiązano Urząd Stanu Cywilnego Pszów-Rydułtowy (Standesamt Pschow-Rydultau), a w jego miejsce utworzono dwa urzędy: Standesamt Pschow oraz Standesamt Rydultau. Urząd Stanu Cywilnego w Rydułtowach w chwili powstania obejmował swym działaniem: Rydułtowy Dolne z Kolonią „Błogosławieństwo Karola” (Nider-Rydultau mit Carlsseegen, obecnie Rydułtowy), gminę i obszar dworski Rydułtowy Górne (Guts und Gemeindebezirik Ober-Rydultau, obecnie Rydułtowy), Osiedle Orłowiec (Colonie Orlowietz, obecnie Rydułtowy), Biertułtowy z Babią Górą (Birtultau mit Babiogora, obecnie Radlin), osiedla przy kopalni Carolus w Niedobczycach (Carolusgrube, obecnie Rybnik), Dołki (obecnie Radlin), osiedla przy kopalni Mariahilf w Biertułtowach (Marihilfsgrube, obecnie Radlin), państwowy obszar leśny w Biertułtowach (Birtultauer Forstparzellen Fiskalisch, obecnie Radlin), folwark Nowy Dwór (Vorwerk Neuhof, nazwa obecnie nie używana). Do czasu utworzenia w 1895 r. odrębnego Urzędu Stanu Cywilnego w Rydułtowach teren, który tenże objął, podlegał rejestracji w Urzędzie Stanu Cywilnego w Pszowie oraz w Urzędzie Stanu Cywilnego w Radlinie. 20 października 1926 r. Rydułtowy stały się gminą w wyniku połączenia dawnych samodzielnych gmin: Rydułtów Dolnych, Rydułtów Górnych, Radoszów Górnych i Radoszów Wielkich. Z dniem 1 stycznia 1946 r. do Rydułtów przyłączona została gmina Pietrzkowice, zaś w 1947 r. Kolonia Nalas, która należała do gminy Krzyżkowice.

KM 10.12.2015 D.0002.7.2015