1. Szkoła Wydziałowa Męska im. Cesarza Franciszka Józefa I połączona z 4-klasową szkołą ludową w Przemyślu 1912-1918, sygn. 1-4: Katalogi klasowe wraz z wykazami klasyfikacyjnymi klas I-IV szkoły ludowej i klas I-III szkoły wydziałowej. 2. Szkoła Wydziałowa Męska im. Grzegorza Piramowicza połączona z 4-klasową szkołą ludową w Przemyślu 1918-1921, sygn. 5-7: Katalogi klasowe wraz z wykazami klasyfikacyjnymi klas I-IV szkoły ludowej i klas I-III szkoły wydziałowej. 3. Szkoła Powszechna 7-klasowa męska im. Grzegorza Piramowicza w Przemyślu 1921-1936, sygn. 8-24: Katalogi klasowe wraz z wykazami klasyfikacyjnymi klas I-VII, 1921-1932, sygn. 8-18, Księgi ocen sprawowania się i postępów w nauce klas I-VII, 1932-1938, sygn. 19-24, Akta osobowe nauczyciela Jana Kubisiaka, 1938, sygn. 38. 4. Publiczna Szkoła Powszechna Męska im. Grzegorza Piramowicza w Przemyślu 1938-1939, 1944-1945, sygn. 25: Katalogi ocen klas IIIb i Va w roku szkolnym 1938/39 oraz klas I-V w roku szkolnym 1944/45. 5. Publiczna Szkoła Powszechna Koedukacyjna im. ks. Grzegorza Piramowicza w Przemyślu 1944-1949, sygn. 32-34, 36: Arkusze ocen sprawowania i postępów w nauce klas I-VII, sygn. 32-34, Protokoły Rady Pedagogicznej, sygn. 36. 6. Szkoła Podstawowa Nr 9 w Przemyślu 1945-1976, sygn. 35, 37-82: 6.1 Protokoły z posiedzeń Rady Pedagogicznej 1949-1952, 1963-1965, 1969-1970, sygn. 37, 39-40. 6.2 Zaświadczenia przedkładane przez uczniów 1959, sygn. 41; 6.3 Ewidencja uczniów oraz dzieci objętych obowiązkiem szkolnym (ewidencja dzieci w wieku od 6 do 16 lat, księgi i wykazy uczniów), 1951-1976, sygn. 42-49. 6.4 Dokumentacja przebiegu i wyników nauczania (arkusze ocen uczniów – absolwentów w latach szkolnych: 1948/49-1954/55, 1957/58-1971/72, arkusze ocen uczniów urodzonych w latach: 1957-1962, arkusze ocen uczniów urodzonych w latach 1934, 1936-1937 – uczniowie, którzy nie ukończyli szkoły), 1945-1976, sygn. 35, 50-78. 6.5 Duplikaty świadectw uczniów szkoły 1970-1971, 1973-1974, sygn. 79-80. 6.6 Odpisy arkuszy ocen i świadectwa szkolne uczniów z innych szkół podstawowych 1949-1961, sygn. 81-82.

W 1867 roku po przyznaniu autonomii Galicji szkoły ludowe zostały spolszczone. Zgodnie z ustawą o języku wykładowym w szkołach ludowych i średnich Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim z dnia 22 czerwca 1867 roku, język niemiecki został zastąpiony polskim językiem wykładowym i stał się obowiązkowym przedmiotem nauki dopiero od klasy trzeciej szkoły ludowej. Ponadto w szkołach ludowych w Galicji Wschodniej, na terenach zamieszkałych przez ludność ukraińską, umożliwiono uczniom tej narodowości naukę języka ojczystego. W przypadku, jeśli część uczniów uczęszczających do danej szkoły posługiwała się językiem polskim, a część ukraińskim, język niebędący językiem wykładowym był obowiązkowym przedmiotem nauczania(1). W roku 1866, na wniosek Sejmu Krajowego postanowieniem cesarza Franciszka Józefa, powołano w Galicji Cesarsko-Królewską Radę Szkolną Krajową - jako najwyższy organ władzy oświatowej(2). Podlegały jej utworzone w 1870 roku na podstawie Rozporządzenia Ministra Wyznań i Oświecenia rady szkolne miejscowe i okręgowe. Zgodnie z przepisami ustawy z 2 maja 1873 roku(3), zmienionej następnie ustawą z dnia 23 maja 1895 roku o zakładaniu i utrzymaniu szkół ludowych i posyłaniu do nich dzieci szkoły ludowe dzieliły się na pospolite jedno-, dwu-, trzy- cztero-, pięcio-, i sześcioklasowe(4). Trzyletnie szkoły wydziałowe, przygotowujące uczniów do przyszłego zawodu nie wymagającego ukończenia szkoły średniej, oparte były na podbudowie czterech klas szkoły pospolitej. Szkoły wydziałowe bardzo często łączono ze szkołami pospolitymi pod jedną dyrekcją. We wrześniu 1901 roku w Przemyślu, przy ulicy Kopernika, w dzielnicy Garbarze, została utworzona Szkoła Ludowa 4-klasowa męska. Na prośbę mieszkańców miasta Przemyśla, cesarz Franciszek Józef I wydał zezwolenie, aby z okazji uczczenia 70 rocznicy swoich urodzin, nazwać szkołę jego imieniem(5). Świadczy o tym data umieszczona na ścianie frontowej budynku szkolnego(6). W grudniu 1901 roku odbyło się poświęcenie szkoły. Poświęcenia dokonali księża biskupi: rzymskokatolicki Józef Sebastian Pelczar i greckokatolicki Konstantyn Czechowicz, a w uroczystościach wzięli udział delegaci Rady Szkolnej Krajowej, przemyskiej Rady Miejskiej i Rady Powiatowej(7). Pierwszym nauczycielem kierującym Szkołą Ludową 4-klasową męską im. Cesarza Franciszka Józefa, zapisanym w dokumentach, był Szymon Koczyrkiewicz(8). Siedzibą szkoły był wybudowany w 1901 roku, przez przedsiębiorcę budowlanego Juliusza Reinigera, dwupiętrowy budynek przy ulicy Kopernika 14, który mieścił także Szkołę Ludową 4-klasową żeńską im. Cesarza Franciszka Józefa(9). Według zachowanych dokumentów do szkoły uczęszczały dzieci wyznań: katolickiego w obydwu obrządkach - łacińskim i greckim oraz mojżeszowego, co wiązało się z zatrudnianiem kilku katechetów - osobno dla każdej religii. W szkole naukę pobierali uczniowie zamieszkujący dzielnicę Garbarze w obrębie ulic: Kopernika, Czarnieckiego, Targowica (ob. Sportowa), Polnej (ob. Reymonta), Strycharskiej (późniejszej Iwaszkiewicza, ob. Bohaterów Getta), Koszarowej (ob. Rokitniańska), św. Mikołaja (późniejszej ulicy Łukasiewicza, ob. droga wewnętrzna na terenie Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego Nr 2 dla dzieci Niesłyszących i Słabosłyszących), Dekerta, Nadbrzeżnej (ob. Wilsona), Nowej (późniejszej Ziemiańskiego) wraz z Placem Nowym (późniejszym Placem Zgody, ob. część ulicy Kamienny Most), a także wieś Wilcze (inaczej: Wilcza) oraz część Pobereża(10). W roku 1906 nastąpiła zmiana na stanowisku nauczyciela kierującego szkołą. Został nim Jan Czernecki(11), którego następnie w latach 1919-1931 zastępował Karol Włodarczyk(12). W 1908 roku, na wezwanie Rady Szkolnej Krajowej, przemyska Rada Miejska podjęła uchwałę o zorganizowaniu szkoły wydziałowej przy Szkole Ludowej męskiej im. Cesarza Franciszka Józefa(13). W 1909 roku orzeczeniem L. 60017 Rada Szkolna Krajowa przekształciła 4-klasową Szkołę Ludową męską im. Cesarza Franciszka Józefa I w Przemyślu w 3-klasową szkołę wydziałową męską połączoną z 4-klasową szkołą ludową pospolitą(14). W 1910 roku nazwa szkoły brzmiała: Szkoła Wydziałowa Męska im. Cesarza Franciszka Józefa I połączona z 4-klasową szkołą ludową pospolitą w Przemyślu(15). W pierwszym półroczu roku szkolnego 1914/1915, podczas działań zbrojnych w okolicach Twierdzy Przemyśl nie prowadzono nauki w szkole, której budynek został tak jak wiele innych w mieście zajęty przez wojsko. W grudniu 1914 roku w Przemyślu rozpoczęto przygotowania do nauki szkolnej. Z powodu małej ilości uczniów utworzono szkołę zbiorczą męską, której dyrektorem był Jan Czernecki(16). Rok szkolny rozpoczął się dopiero 15 stycznia i trwał z przerwami, spowodowanymi nadal trwającymi działaniami zbrojnymi, do 21 lipca 1915 roku(17). We wrześniu 1915 roku uruchomiono w mieście większość szkół ludowych i wydziałowych funkcjonujących przed wybuchem wojny. Rozpoczęto w nich naukę w nowym roku szkolnym 1915/16. Jedną z tych placówek była szkoła męska w dzielnicy Garbarze(18). Według dokumentów z lat 1918-1921 nazwa szkoły uległa zmianie i brzmiała: Szkoła Ludowa 4-klasowa Męska im. Grzegorza Piramowicza w Przemyślu(19). W roku 1921 zakończyła swoją działalność Rada Szkolna Krajowa, a sprawy związane z dalszym rozwojem szkolnictwa przejęło Kuratorium Okręgu Szkolnego Lwowskiego(20). Od roku szkolnego 1921/22 placówka funkcjonowała, zgodnie z przepisami Dekretu Naczelnika Państwa z dnia 7 lutego 1919 roku o obowiązku szkolnym, jako szkoła powszechna(21) i nosiła nazwę: Szkoła Powszechna 7-klasowa męska im. Grzegorza Piramowicza(22). W roku 1932, ustawą z dnia 11 marca, jako podstawę organizacyjną i programową ustroju szkolnego przyjęto siedmioletnią szkołę powszechną najwyżej zorganizowaną (III stopnia). Oprócz szkół III stopnia miały również istnieć szkoły niżej zorganizowane - II stopnia (sześcioklasowe) i I stopnia (czteroklasowe)(23). W latach trzydziestych XX wieku rejon szkoły objął nowo wytyczone ulice: Bogusławskiego, Dreszera (ob. Zaciszna), Szymanowskiego oraz Brudzewskiego. Od 1933 do 1939 roku kierownikiem szkoły był Jan Wojas(24). W okresie II wojny światowej szkoły powszechne na okupowanym obszarze Generalnego Gubernatorstwa rozpoczęły działalność w październiku 1940 roku na podstawie Rozporządzenia o szkolnictwie w Generalnym Gubernatorstwie z dnia 31 października 1939 roku(25). Natomiast na ziemiach polskich znajdujących się w latach 1939-1941 pod okupacją radziecką wprowadzono organizację szkolnictwa obowiązującą w Związku Radzieckim. W budynku szkolnym przy ulicy Kopernika 14 w latach 1939-1941 funkcjonowała szkoła o nazwie: Niepełna Średnia Szkoła nr 8 im. Frunze w Przemyślu(26). Po zajęciu przez Niemców w czerwcu 1941 roku prawobrzeżnej części miasta, okupowanej dotychczas przez Związek Radziecki, władze okupacyjne zezwoliły na otwarcie w niej czterech polskich szkół powszechnych. Wśród uruchomionych placówek nie było jednak szkoły w dzielnicy Garbarze(27). W roku 1942 budynek szkoły, wraz z najbliższym otoczeniem znajdował się na terenie zorganizowanego w mieście Getta Żydowskiego(28) i zlokalizowano w nim siedzibę Judenratu(29). Podczas likwidacji przemyskiego Getta w dniu 2 września 1943 roku, Niemcy zamordowali w masowej egzekucji na podwórzu za budynkiem szkolnym 1580 Żydów(30). W latach 1944-1948 organizacja szkolnictwa powszechnego w Polsce opierała się nadal na przepisach ustawy z dnia 11 marca 1932 roku. W 1944 roku zlikwidowano jednak odrębność programową szkół poszczególnych stopni i wprowadzono realizację przez wszystkie szkoły powszechne jednakowego programu nauczania. Wraz z początkiem roku szkolnego 1948/49, część szkół powszechnych została połączona z państwowymi gimnazjami i liceami ogólnokształcącymi w jednolite jedenastoletnie szkoły ogólnokształcące stopnia podstawowego i licealnego. Pozostałe szkoły powszechne działały odtąd jako szkoły ogólnokształcące stopnia podstawowego(31). W sierpniu 1944 roku w Przemyślu, jako władza szkolna zajmująca się organizacją, kierownictwem oraz administracją, rozpoczął działalność Inspektorat Szkolny(32). Przystąpił on do uruchamiania szkół powszechnych w mieście. We wrześniu 1944 roku otwarta została także Szkoła Powszechna Męska im. Grzegorza Piramowicza w dzielnicy Garbarze(33). Od roku 1945 naukę w szkole pobierały również dziewczęta, a placówka nosiła nazwę: Publiczna Szkoła Powszechna Koedukacyjna im. ks. Grzegorza Piramowicza(34). Według zachowanych dokumentów Inspektoratu Szkolnego w Przemyślu, budynek własny szkoły w roku szkolnym 1945/46 zajęty był przez wojska radzieckie i pełnił rolę szpitala, a nauka odbywała się w budynkach wynajętych, nieprzystosowanych do tego celu(35). Początkowo był to budynek przy ulicy św. Mikołaja 4, następnie przy ulicy Mariackiej 4(36). Szkoła miała również nowego kierownika - Tadeusza Wiąckowskiego (1944-1950)(37). W roku szkolnym 1946/47 szkoła powróciła do częściowo wyremontowanego budynku przy ulicy Kopernika 14, lecz warunki do pracy i nauki jeszcze przez dłuższy czas były trudne. Oddano do użytku tylko kilka sal lekcyjnych, a z pomieszczeń mieszkalnych dla nauczycieli utworzono dodatkowe klasy i kancelarię. Brakowało podstawowego wyposażenia szkolnego oraz pomocy naukowych(38). Dokumenty Inspektoratu Szkolnego dotyczące organizacji szkoły im. Grzegorza Piramowicza z lat 1945-1950 informują, że jej rejon posiadał nr 5 i obejmował głównie dzielnicę Garbarze, część wsi Wilcze i Pobereże. Do szkoły uczęszczali także uczniowie z pobliskich szkół niepełnych z Bolestraszyc, Buszkowic i Łuczyc oraz dalej położonej, lecz posiadającej stację kolejową, miejscowości Walawa(39). Formularze statystyczno-sprawozdawcze Inspektoratu Szkolnego informują również, że szkoła posiadała częściowo odremontowany po wojnie budynek własny, bibliotekę, boisko szkolne oraz ogród szkolny do nauki przyrody(40). Uczniowie klas VI-VII uczyli się w szkole dodatkowych języków obcych - języka francuskiego w latach 1945-1947(41), a w latach 1949-1952 języka rosyjskiego uczyli się uczniowie klas V-VII(42). Od roku 1950 do roku 1973 szkolnictwo podstawowe podlegało pod wydziały oświaty funkcjonujące przy prezydiach powiatowych rad narodowych i prezydiach miejskich rad narodowych miast wydzielonych z powiatu. W związku z tą zmianą Wydział Oświaty przy Miejskiej Radzie Narodowej w Przemyślu, objął agendy byłego Inspektoratu Szkolnego zajmujące się szkolnictwem na terenie miasta Przemyśla(43). Następnie od 1973 do 1975 roku sprawami szkolnictwa zajmował się Wydział Oświaty Urzędu Miejskiego w Przemyślu. W roku 1950 stanowisko kierowniczki szkoły objęła Albina Tarczyńska, która swoją funkcję pełniła do roku 1968(44), z przerwą roczną w roku szkolnym 1964/1965 spowodowaną urlopem chorobowym. Obowiązki kierownika sprawowała podczas jej przerwy Julia Ruchaj(45). Po niej kierownictwo szkoły Nr 9 objęli jeszcze: w latach 1968-1973 Julian Powolny(46), a od roku 1973 Marian Szwarc(47). Według dokumentów szkolnych do końca swojej działalności szkoła posługiwała się pieczątką z nazwą: Szkoła Podstawowa Nr 9 w Przemyślu(48). W roku 1954 uchwałą Wojewódzkiej Rady Narodowej dotychczasowa wieś Wilcza została włączona do miasta Przemyśla. W 1968 powstała Szkoła Podstawowa Nr 15 im. generała Karola Świerczewskiego w Przemyślu(49). W związku z jej założeniem wielu uczniów pobierających naukę w Szkole Podstawowej Nr 9, zwłaszcza zamieszkujących tereny dawnej wsi Wilcza, przeniesiono z dniem 2 września do nowej placówki przy ulicy Wincentego Pola. Rejon Szkoły Podstawowej Nr 9 uległ zmniejszeniu o ulice: Marii Konopnickiej, Krzywą, Wozową, Polną, Kokoszą, Kruczą, Sanową, Sadową, Słoneczną, Wilczańską i Wiśniową oraz końcowy odcinek ulicy Czarnieckiego (od skrzyżowania z ulicą Szymanowskiego) i część ulicy Bohaterów Getta od skrzyżowania z ulicą Konopnickiej(50). Ustawą z dnia 15 lipca 1961 roku, o rozwoju systemu oświaty i wychowania, siedmioklasowe szkoły podstawowe zakończyły swoje funkcjonowanie, a za podstawę organizacyjną i programową systemu kształcenia i wychowania przyjęto ośmioletnią szkołę podstawową(51). Pierwsza klasa ósma w Szkole Podstawowej Nr 9 w Przemyślu zakończyła swoją edukację w roku szkolnym 1966/67(52). Po roku 1975 szkolnictwo przeszło pod opiekę kuratoriów oświaty, utworzonych w związku z nowym podziałem administracyjnym kraju na województwa. W czerwcu 1976 roku Inspektor Oświaty i Wychowania w Przemyślu zwrócił się z prośbą do Kuratora Oświaty o wyrażenie zgody na likwidację Szkoły Podstawowej Nr 9 w Przemyślu, uzasadniając możliwość likwidacji istnieniem w bliskim sąsiedztwie szkół podstawowych Nr 14 przy ulicy Marcina Borelowskiego, Nr 15 przy ulicy Wincentego Pola i Nr 3 przy ulicy Ratuszowej oraz brakiem miejsc w zakresie opieki przedszkolnej(53). Kuratorium Oświaty w Przemyślu rozpatrzyło pozytywnie prośbę Inspektora Oświaty. W związku z tym uczniów z rejonu Szkoły Podstawowej Nr 9 podzielono pomiędzy sąsiadujące szkoły podstawowe Nr: 14, 15 i 3, a wszyscy pracownicy administracyjni oraz nauczyciele wraz z ostatnią kierowniczką szkoły – Józefą Ibowicz zostali przeniesieni do pracy w innych szkołach i placówkach oświatowo-wychowawczych na terenie miasta. Budynek po Szkole Podstawowej Nr 9 przeznaczono w części na przedszkole 4- oddziałowe dla 120 dzieci, a pozostałe pomieszczenia przekazano dla Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Przemyślu(54). Przypisy: (1) Dziennik Ustaw i Rozporządzeń Krajowych z 1867 r., nr 13, s. 21-23. (2) M. Rauch, Rada Szkolna Krajowa-geneza powstania i pierwszy rok działalności [w:] Edukacja – Technika – Informatyka numer specjalny 1 z 2018 r., s. 9-12. (3) Dziennik Ustaw i Rozporządzeń Krajowych z 1873 r., nr 250, s. 181-192. (4) Tamże, nr 57 z 1895 r., s. 182-192. (5) Dziennik Urzędowy C.K. Rady Szkolnej Krajowej w Galicyi z 1902 roku, s. 3. (6)https://fotopolska.eu/Przemysl/b292421,Specjalny_Osrodek_Szkolno-Wychowawczy_nr_1_im_Marii_Grzegorzewskiej.html?f=2206999-foto, Archiwum Państwowe w Przemyślu (dalej: APP), zespół nr 669 Inspektorat Szkolny w Przemyślu, sygn. 131, s. 266. (7) „Echo Przemyskie”, R. VI 1901, nr 102 z 22 XII, s. 2. (8) Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskim na rok 1902, s. 618, Dziennik Urzędowy C.K. Rady Szkolnej Krajowej w Galicyi z 1901 roku, s. 427. (9) M. Dalecki, Gospodarka finansowa samorządowych władz miejskich Przemyśla w latach 1867-1914, „Rocznik Przemyski”, t. 28: 1991/1992, s. 209-210. (10) J. Malczewski, Przemyśl w latach 1772-1914. Budownictwo, gospodarka komunalna, przemiany przestrzenne, Rzeszów 2009, s. 211-219, APP, zespół nr 333 Szkoła Podstawowa Nr 9 w Przemyślu, sygn. 1-24, 32-35. (11) Dziennik Urzędowy C. K. Rady Szkolnej Krajowej w Galicyi z 1906 roku, s. 362. (12) APP, zespół nr 333 Szkoła Podstawowa Nr 9 w Przemyślu, sygn. 17, s. 1. (13) „Echo Przemyskie”, R. XIII 1908, nr 58 z 19 VII, s. 2, Rada Miejska. Sprawozdanie z posiedzenia odbytego dnia 16 VII 1908 r. (14) Dziennik Urzędowy C.K. Rady Szkolnej Krajowej w Galicyi z 1909 r., Nr 9, s. 164. (15) Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskim na rok 1910, s. 702. (16) M. Dalecki, A.K. Mielnik, Oblężenia i okupacja Przemyśla przez Rosjan w latach 1914-1915 według Kroniki Szkoły Ludowej Czteroklasowej Męskiej im. św. Jana Kantego, „Rocznik Historyczno-Archiwalny”, T. 23: 2011-2012, s. 183-188. (17) M. Dalecki, Wspomnienia przemyskich nauczycieli z okresu I wojny światowej, „Przemyskie Zapiski Historyczne”, R. 18: 2010-2011, Przemyśl 2013, s. 149-157. (18) APP, zbiór nr 397 Afisze, plakaty i druki ulotne z terenu Przemyśla w zasobie Archiwum Państwowego w Przemyślu, sygn. 541. (19) APP, zespół nr 333 Szkoła Podstawowa Nr 9 w Przemyślu, sygn. 5-7. (20) Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej z 1921 r., nr 16, poz. 97. (21) Dziennik Urzędowy Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego z 1919 r., nr 2, s. 27-31. (22) APP, zespół nr 333 Szkoła Podstawowa Nr 9 w Przemyślu, sygn. 8. (23) Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej z 1932 r., nr 38, poz. 389. (24) Dziennik Urzędowy Kuratorium Okręgu Szkolnego Lwowskiego z 1933 roku, nr 11, s. 482, APP, zespół nr 333 Szkoła Podstawowa Nr 9 w Przemyślu, sygn. 31, s. 18. (25) Verordungsblatt des Generalgouverneurs für die besetzten polnischen Gebiete z 1939 r., nr 3. (26) M. Janowski, Szkoły powszechne w powiecie przemyskim pod okupacją hitlerowską i sowiecką w latach 1939-1941 w świetle zasobu Archiwum Państwowego w Przemyślu, „Rocznik Historyczno-Archiwalny”, Przemyśl 2002: T. XVI, s. 55. (27) J. Różański, Przemyśl w latach drugiej wojny światowej, [w:] Tysiąc lat Przemyśla. Zarys historyczny, cz. 2, Warszawa-Kraków 1974, s. 404. (28) APP, zespół nr 129 Akta miasta Przemyśla , sygn. 2280. (29) J. Błoński, W cieniu milczenia. Historia Stefanii Podgórskiej - bohaterki z ulicy Tatarskiej, „Nasz Przemyśl”, nr 77, luty 2011. (30) J. Różański, Przemyśl w latach drugiej wojny światowej..., s. 418. (31) Dziennik Urzędowy Ministerstwa Oświaty z 1948 r., nr 5, poz. 86, s. 183-186. (32) APP, Wstęp do inwentarza zespołu nr 669 Inspektorat Szkolny w Przemyślu, oprac. L. Domaradzka, Przemyśl 1999. (33) Z. Konieczny, Przemyśl w latach 1944-1948, [w:] Tysiąc lat Przemyśla. Zarys historyczny, cz. 2, s. 521-523. (34) APP,, zespół nr 333 Szkoła Podstawowa Nr 9 w Przemyślu, sygn. 32, s. 3. (35) Tamże, sygn. 36, s. 10. (36) APP, zespół nr 669 Inspektorat Szkolny w Przemyślu, sygn. 89, s. 16, 45. (37) APP, zespół nr 333 Szkoła Podstawowa Nr 9 w Przemyślu, sygn. 36, s. 1. (38) Tamże, sygn. 36, s. 52-53. (39) APP, zespół nr 669 Inspektorat Szkolny w Przemyślu, sygn. 111, s. 13-22, sygn. 131, s. 263-272. (40) Tamże, sygn. 131, s. 266. (41) APP, zespół nr 333 Szkoła Podstawowa Nr 9 w Przemyślu, sygn. 33, s. 22, 44, 143. (42) Tamże, sygn. 53, s. 21-25. (43) APP, Wstęp do inwentarza zespołu nr 40 Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Przemyślu, oprac. T. Mrozek, Przemyśl 1987. (44) APP, zespół nr 333 Szkoła Podstawowa Nr 9 w Przemyślu, sygn. 37, s. 66., sygn. 39, s. 2. (45) Tamże, sygn. 39, s. 76. (46) Tamże, sygn. 40, s. 1. (47) Tamże, sygn. 51, s. 16. (48) Tamże, sygn. 59, s. 24, 113. (49) J. Frankiewicz, 30 lat Szkoły Podstawowej Nr 15 w Przemyślu, Przemyśl 1998, s. 43-45. (50) APP, zespół nr 333 Szkoła Podstawowa Nr 9 w Przemyślu, sygn. 47. (51) Dziennik Ustaw Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej z 1961 r., nr 32, poz. 160. (52) APP, zespół nr 333 Szkoła Podstawowa Nr 9 w Przemyślu, sygn. 67. (53) APP, zespół nr 1800 Kuratorium Oświaty w Przemyślu, sygn. 261, s. 49-50. (54) Tamże, sygn. 261, s. 49-53.