Pisma tajne wchodzące 1950, 1952, sygn. 1-2; pisma tajne wychodzące 1949-1954, sygn. 3-11; sprawozdania z pracy hufców gminnych – meldunki sytuacyjne 1950, sygn. 12; zestawienia statystyczne z prac społecznych 1951, sygn. 13; sprawozdania z prac społecznych 1955, sygn. 14; sprawozdania Komendy Powiatowej z prac w terenie 1948-1949, sygn. 15; meldunki z pracy komendantów gminnych 1952, sygn. 16; sprawozdania Komendy Powiatowej z prac w terenie 1954, sygn. 17; Informacje i oceny Komendy Powiatowej i komend gminnych przez Prezydium Powiatowego Związku Młodzieży Polskiej 1955, sygn. 18; dzienniki pism tajnych i ściśle tajnych wchodzących 1949-1955, sygn. 19-20, dziennik pism tajnych wychodzących 1950-1955, sygn. 21.

W celu wykorzystania młodzieży do pracy przy odbudowie i rozbudowie kraju oraz przedłużenia kształcenia i wychowania młodzieży poza okres obowiązku szkolnego wprowadzony został w roku 1948 obowiązek powszechnego przysposobienia zawodowego, wychowania fizycznego i przysposobienia wojskowego młodzieży. Powszechny obowiązek przysposobienia zawodowego obejmował naukę, wykonywanie pracy okresowej oraz pracy dorywczej. Czas pracy okresowej dla młodzieży w wieku przedpoborowym nie mógł przekraczać 6 miesięcy dla młodzieży w wieku poborowym i starszej − okresu trwania zasadniczej służby wojskowej. Dla bezpośredniego kierowania powszechnym przysposobieniem młodzieży utworzono powszechną organizację przysposobienia zawodowego, wychowania fizycznego i przysposobienia wojskowego pod nazwą: Powszechna Organizacja „Służba Polsce”. Jej organami były główna komenda oraz wojewódzkie, powiatowe (miejskie) i gminne komendy Powszechnej Organizacji „Służba Polsce”. Na czele komendy powiatowej stał komendant powiatowy mianowany i zwalniany przez komendanta głównego „Służby Polsce”. Obsadę kierowniczą, administracyjną i biurową komend stanowili: żołnierze służby czynnej delegowani przez Ministra Obrony Narodowej; żołnierze rezerwy po uprzednim przeszkoleniu w charakterze instruktorów komend; instruktorzy, kierownicy robót i specjaliści delegowani przez właściwych ministrów; delegowani przez urzędy i inspektoraty kultury fizycznej instruktorzy wychowania fizycznego; funkcjonariusze mianowani i zwalniani przez komendanta głównego; pracownicy kontraktowi. Do zakresu działania komend powiatowych należało kierowanie ewidencją, kwalifikacją i rejestracją młodzieży podlegającej powszechnemu obowiązkowi przysposobienia zawodowego, wychowania fizycznego i przysposobienia wojskowego. Powszechnemu obowiązkowi przysposobienia zawodowego, wychowania fizycznego i przysposobienia wojskowego młodzieży podlegali obywatele polscy obojga płci w wieku od 16 do 21 lat włącznie. Ewidencję młodzieży, podlegającej powszechnemu obowiązkowi przysposobienia zawodowego, wychowania fizycznego i przysposobienia wojskowego prowadzili komendanci powiatowi „Służby Polsce”, na podstawie spisów obywateli w wieku od ukończonych 14 lat do ukończonych 21 lat życia sporządzonych przez zarządy gmin wiejskich i miejskich. Na podstawie otrzymanych spisów, powiatowi komendanci sporządzali ogólne spisy młodzieży, podlegającej obowiązkowi zgłaszania się do komisji kwalifikacyjno-rejestracyjnych. Powszechna Organizacja „Służba Polsce” została rozwiązana w 1955 r., w następstwie czego uległy likwidacji jej komendy powiatowe.