Akta spraw spadkowych 1945-1949 [1950-1960], sygn. 1-599; akta spraw karnych 1946-1949, sygn. 600-603. Akcesja: Repertorium 1941-1949 – 1 j.a.; Zbiory dokumentów, dziennik złożonych dokumentów, dziennik księgi wieczystej, wniosek Prokuratora Generalnego o wpis w księdze wieczystej dot. Parku podworskiego w Hawłowicach 1946-1949 – 21 j.a.

Sądownictwo polskie w latach 1944-1950 działało na podstawie „Prawa o ustroju sądów powszechnych” z 6 II 1928 r. 12 IX 1944 r. utworzone zostały specjalne sądy karne dla zbrodniarzy faszystowsko-hitlerowskich oraz zdrajców narodu polskiego, które przyjęły częściowo sprawy sądowe od innych organów sądowych i działały do 17 X 1946 r. W dniu 23 XI 1944 r. zostało wydane „Prawo o ustrojach sądów wojskowych i prokuratury wojskowej”, które przewidywało sądzenie osób podlegających właściwości sądów powszechnych przez sądy wojskowe. Utworzono również 22 II 1946 r. sądy obywatelskie, które rozpatrywały sprawy cywilne i karne na podstawie „Regulaminu wewnętrznego urzędowania sadów obywatelskich z 14 XI 1947 r. Sąd grodzki był organem sądowym najniższej instancji. Do zakresu jego działalności należało rozpatrywanie spraw cywilnych i karnych wchodzących w skład jego kompetencji oraz wykonywanie innych czynności na polecenie władz państwowych. Sąd Grodzki dzielił się na oddziały. Kierownikiem sądu był naczelnik sądu powoływany przez Ministra Sprawiedliwości. Sąd rozpoznawał sprawy cywilne i karne według regulaminów z 1932 r. W sprawach cywilnych stosowano „Regulamin wewnętrznego urzędowania sądów apelacyjnych, okręgowych i grodzkich w sprawach cywilnych, zaś w sprawach karnych „Regulamin wewnętrznego urzędowania sądów apelacyjnych, okręgowych i grodzkich w sprawach karnych. Ze względu na brak akt organizacyjnych nie można ustalić daty powstania Sądu Grodzkiego w Pruchniku ani jego struktury organizacyjnej. Od 1 I 1933 r. w sądach grodzkich stosowano w sprawach cywilnych następujące oznaczenia repertoriów: C - dla spraw rozpoznawczych w trybie postępowania ogólnego oraz skarg o uchylenie wyroku sądu polubownego, N - dla spraw wytoczonych w trybie postępowania nakazowego i upominawczego, E - dla spraw egzekucyjnych nie wyłączając skarg na czynności komornika, Cps - dla spraw pomocy prawnej, KL - dla spraw na nadanie klauzuli wykonalności, Co - dla spraw wyłączonych w związku z postępowaniem w sądach polubownych, dla zarządzeń tymczasowych, dla spraw o zabezpieczenie dowodów, wniosków o przyznanie prawa ubogich oraz dla wszystkich spraw, dla których nie było odrębnych repertoriów. Dla akt karnych stosowano następujące oznaczenia: K - sprawy karne, w których wniesiono akt oskarżenia do Sądu Okręgowego, Kad - sprawy karno-administracyjne, w których zgłoszono żądanie skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego, Ks - sprawy karne skarbowe, w których wniesiono akt oskarżenia do wydziału karno-skarbowego, Kg -sprawy karne, w których wniesiono akt oskarżenia do sądu grodzkiego, S - śledztwa prowadzone przez sędziego śledczego lub sąd grodzki, Pr - wnioski złożone sądowi okręgowemu o zatwierdzenie zajęcia w sprawach prasowych, Kps - pomoc sądowa udzielona przez sędziego śledczego lub sąd grodzki, Ko - sprawy karne ogólne sądu apelacyjnego, okręgowego, grodzkiego oraz sędziego śledczego, KA - apelacje w sprawach karnych sądu apelacyjnego, Ka - sądu okręgowego, Kas - sądu okręgowego w sprawach karnych skarbowych, KZ - założenia w sprawach karnych sądu apelacyjnego, Kz - sądu okręgowego. Wszystkie pisma dotyczące tej samej sprawy łączono w akta sprawy. Umieszczano je w kolejności chronologicznej, w oddzielnej okładce zaopatrzonej w sygnaturę sprawy. Sygnatura danej sprawy składała się z cyfrowego oznaczenia oddziału sądu, literowego symbolu kategorii sprawy według repertorium, roku rozpoczęcia sprawy w skróconym zapisie i numeru sprawy, np. I. A 46/12. Podstawę oznaczenia, układu i przechowywania akt stanowiły repertoria. Zasady klasyfikacji, przechowywania i brakowania akt, organizację archiwów zakładowych sądów oraz tryb przekazywania akt do archiwów państwowych regulowało Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 VI 1937 r. o przechowywaniu i niszczeniu akt w sprawach i administracji sądowej. [Na podstawie wstępu do inwentarza, oprac. T. Mrozek, Przemyśl 1995]