Akta spraw cywilnych spornych, 1944-1947, sygn. 1-436; akta spraw spadkowych, 1944-1946, sygn. 437-553; akta spraw opiekuńczych, 1945, sygn. 554; testamenty, [1943] 1944-1950, sygn. 555-556; akta spraw karnych, 1944-1947, 1950; sygn. 557-1739.

Sądownictwo polskie w latach 1944-1950 działało na podstawie „Prawa o ustroju sądów powszechnych” z 6 II 1928 roku. 12 IX 1944 roku utworzone zostały specjalne sądy karne dla zbrodniarzy faszystowsko-hitlerowskich oraz zdrajców narodu polskiego, które przyjęły częściowo sprawy sądowe od innych organów sądowych i działały do 17 X 1946 roku. W dniu 23 XI 1944 roku zostało wydane „Prawo o ustrojach sądów wojskowych i prokuratury wojskowej”, które przewidywało sądzenie osób podlegających właściwości sądów powszechnych przez sądy wojskowe. Utworzono również 22 II 1946 roku sądy obywatelskie, które rozpatrywały sprawy cywilne i karne na podstawie Regulaminu wewnętrznego urzędowania sądów obywatelskich z 14 XI 1947 roku. Sądy grodzkie stanowiły najniższy szczebel wymiaru sprawiedliwości w powiatach sądowych. Podlegały one Sądowi Okręgowemu. Dzieliły się na oddziały, reprezentowane przez jednego lub grupę sędziów. Rozpatrywały sprawy cywilne i karne według regulaminów wydanych w 1932 roku. W sprawach cywilnych stosowano „Regulamin wewnętrznego urzędowania sądów apelacyjnych, okręgowych i grodzkich”. Ze względu na brak kompletności akt organizacyjnych jest trudno ustalić datę powstania Sądu Grodzkiego w Przemyślu praz odtworzyć jego strukturę organizacyjną. Według zachowanych akt pierwsza sprawa cywilna weszła 5 IX 1944 roku zaś karna 19 IX 1944 roku. Od 1 I 1933 r. w sądach grodzkich stosowano w sprawach cywilnych następujące oznaczenia repertoriów: C - dla spraw rozpoznawczych w trybie postępowania ogólnego oraz skarg o uchylenie wyroku sądu polubownego, N - dla spraw wytoczonych w trybie postępowania nakazowego i upominawczego, E - dla spraw egzekucyjnych nie wyłączając skarg na czynności komornika, Cps - dla spraw pomocy prawnej, KL - dla spraw na nadanie klauzuli wykonalności, Co - dla spraw wyłączonych w związku z postępowaniem w sądach polubownych, dla zarządzeń tymczasowych, dla spraw o zabezpieczenie dowodów, wniosków o przyznanie prawa ubogich oraz dla wszystkich spraw, dla których nie było odrębnych repertoriów. Dla akt karnych stosowano następujące oznaczenia: K - sprawy karne, w których wniesiono akt oskarżenia do Sądu Okręgowego, Kad - sprawy karno-administracyjne, w których zgłoszono żądanie skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego, Ks - sprawy karne skarbowe, w których wniesiono akt oskarżenia do wydziału karno-skarbowego, Kg - sprawy karne, w których wniesiono akt oskarżenia do sądu grodzkiego, S - śledztwa prowadzone przez sędziego śledczego lub sąd grodzki, Pr - wnioski złożone sądowi okręgowemu o zatwierdzenie zajęcia w sprawach prasowych, Kps - pomoc sądowa udzielona przez sędziego śledczego lub sąd grodzki, Ko - sprawy karne ogólne sądu apelacyjnego, okręgowego, grodzkiego oraz sędziego śledczego, Ka - apelacje w sprawach karnych sądu apelacyjnego, Ka - sądu okręgowego, Kas - sądu okręgowego w sprawach karnych skarbowych, KZ - założenia w sprawach karnych sądu apelacyjnego, Kz - sądu okręgowego. Wszystkie pisma dotyczące tej samej sprawy łączono w akta sprawy. Umieszczano je w kolejności chronologicznej, w oddzielnej okładce zaopatrzonej w sygnaturę sprawy. Sygnatura danej sprawy składała się z cyfrowego oznaczenia oddziału sądu, literowego symbolu kategorii sprawy według repertorium, roku rozpoczęcia sprawy w skróconym zapisie i numeru sprawy. W roku 1951 sądy grodzkie przekształcono w sądy powiatowe w myśl ustawy „O zmianie prawa o ustroju sądów powszechnych” z dnia 20 VII 1950 roku w miejscowościach będących siedzibami powiatów. [Na podstawie wstępu do inwentarza, oprac. A. K. Mielnik, Przemyśl 2000]

inwentarz kartkowy dla 1739 j.i. opracowanych w 2000 r.