We wrześniu 1939 roku na okupowanych przez Niemców ziemiach polskich działały różne sądy karne. Wskutek tego obraz początków sądownictwa jest mało przejrzysty. Z chwilą zajęcia lewobrzeżnej części miasta Przemyśla (Deutsch Stadt Przemyśl) władze niemieckie zaczęły tworzyć administrację. Prawobrzeżną część miasta (wskutek zawartego paktu Ribbentrop-Mołotow) okupował ZSRR a granicę między obu państwami agresorami stanowiła rzeka San przepływająca przez środek Przemyśla. Z dniem 3 października 1939 r. został powołany przez Wehrmacht Sąd Policyjny w Przemyślu w skład, którego weszli: sędzia narodowości polskiej, protokolant (aplikant sądowy) oraz zmieniający się funkcjonariusze niemieckiej Schutzpolizei-Dienstelle. Sąd Policyjny miał rozpatrywać drobne sprawy karne i cywilne. Wymiar kar obejmował stosowanie grzywny (bez ograniczenia), areszt policyjny (do 5 dni), karę przymusowej pracy na rzecz miasta (do 20 dni) oraz w sprawach o zawyżenie cen – konfiskatę towaru. Poważniejsze sprawy miano kierować do komendy polowej (Feldkomendatur). Protokół rozprawy miał mieć wersję skróconą wraz z sentencją orzeczenia oraz powinien zostać podpisany przez sędziego, protokolanta i funkcjonariusza policji. Policjant posiadał prawo zadawania pytań oskarżonemu na równi z sędzią. Sąd Policyjny miał funkcjonować do czasu powołania rozporządzeniami Generalnego Gubernatora z dnia 16 X 1939 r i 19 II 1940 r sądów grodzkich, sądów okręgowych i sądów apelacyjnych. Według akt przechowywanych w Archiwum Państwowym, Sąd Grodzki w Przemyślu zaczął funkcjonować dopiero od stycznia 1940 r. Według przekazu sędziego – Sąd Policyjny w Przemyślu rozpoczął działalność już 3 października 1939 roku. Natomiast nie wiadomo, kiedy zakończył funkcjonowanie. Ostatni zachowany protokół z posiedzenia Sądu Policyjnego w Przemyślu nosi datę z 31 stycznia 1940 roku. [Na podstawie wstępu do inwentarza, oprac. A. K. Mielnik, Przemyśl 2003]