1. Inwentarze cerkiewne, 1929, sygn.1-5, 2. Sprawy dotyczące budynków oraz majątku parafii, 1935-1938, sygn. 6-8; 3. Sprawy finansowe parafii, 1851, 1875, 1900-1901, 1935-1938, sygn. 9-13; 4. Zarządzenia, nadania, druki oraz pisma władz kościelnych, 1827-1884, 1897, 1900-1901, 1905, 1908-1909, 1912, 1914, 1918, 1921-1922, 1925, 1927, sygn. 14-19; 5. Pisma władz świeckich, 1839, 1855, 1872, 1884-1885, 1899-1900, 1907-1908, sygn. 20-21; 6. Spisy parafian oraz sprawy ich dotyczące, ok. 1865-1884, ok. 1900-1927, sygn. 22-26; 7. Sprawy dotyczące proboszczów, 1811, 1837, 1840, sygn. 27-29; 8. Protokoły czynności kancelarii parafialnej, 1853-1885, 1926-1935; 9. Akta oraz sprawy metrykalne (księga zapowiedzi, zaświadczenia w sprawach metrykalnych przesyłane do parafii, notatki w sprawach metrykalnych), 1830-1873, 1882, sygn. 33-35.

Do 1860 r. siedziba parafii greckokatolickiej obejmującej miejscowości Bełwin, Kuńkowce, Łętownia i Wapowce mieściła się w Łętowni, natomiast od tego roku siedzibą parafii stały się Wapowce, a miejscowościami filialnymi – Bełwin, Kuńkowce oraz Łętownia. Pierwszy proboszcz parafii w Wapowcach Jan Karpiński był wcześniej proboszczem w Łętowni. Miejscowość Łętownia z pewnością istniała już w XV wieku – z 1427 r. pochodzi zapis w księdze ławniczej przemyskiej. W początkach XVIII wieku wieś była własnością rodu Korniaktów i istniała w niej parafia greckokatolicka oraz cerkiew. W 1850 r. Łętownię zamieszkiwało 70 grekokatolików. Wapowce lokowano przed 1476 r. Od tego czasu, przez ponad trzy wieki, miejscowość była siedzibą Wapowskich herbu Nieczuja, zaliczanych do najbardziej znanych rodów ziemi przemyskiej. Z niego wywodził się m.in. Bernard Wapowski (ok. 1450-1535), historyk, astronom i wybitny kartograf. Na początku XIX w. właścicielem Wapowiec został Wojciech Rudolf Horodyski h. Korczak, zaś potem jego syn – Józef Horodyski. W 1834 r. klucz żurawicki, w skład którego wchodziły Wapowce zakupił książę Leon Sapieha i włączył miejscowość do klucza krasiczyńskiego. Murowana cerkiew w Wapowcach została zbudowana w 1875 r. z datków konkurencyjnych mieszkańców Wapowiec, Bełwina, Kuńkowiec i Łętowni oraz funduszu księcia Adama Sapiehy z Krasiczyna. W 1915 r. część świątyni uległa zniszczeniu w wyniku działań wojennych, została jednak odbudowana w r. 1926. W kancelarii parafialnej przechowywano m.in. kronikę oraz dokumenty dotyczące historii parafii, które w 1914 r. w czasie wojny zostały zniszczone. Natomiast zachowało się sześć ksiąg metrykalnych prowadzonych od 1784 r. (informacja z r. 1929). Drewniana cerkiew pw. Objawienia Pańskiego w Bełwinie została zbudowana w 1918 r. i zastąpiła istniejący wcześniej budynek. Z kolei cerkiew pw. Zaśnięcia NMP w Kuńkowcach zbudowano w 1846 r. i odrestaurowano w roku 1937. Natomiast cerkiew w Łętowni początkowo nosiła wezwanie św. Mikołaja, a w 1895 r. zmieniono je na Ofiarowania NMP. Siedziba parafii rzymskokatolickiej dla Wapowiec, Bełwina i Łętowni znajdowała się w Ujkowicach, natomiast dla Kuńkowiec – w parafii Przemyśl-Zasanie. II wojna światowa i wydarzenia powojenne zadecydowały o likwidacji Kościoła greckokatolickiego w Polsce i biskupstwa greckokatolickiego w Przemyślu. W wyniku przesiedleń i migracji wiele parafii zostało wyludnionych, a cerkwie przejęte przez państwo w większości popadły w ruinę bądź zostały zniszczone. Cerkiew w Wapowcach obecnie jest użytkowana przez wiernych wyznania rzymskokatolickiego, natomiast świątynie greckokatolickie we wsiach filialnych parafii nie istnieją.

Zespół utworzony w wyniku podziału na zespoły proste zbioru nr 147 - Parafie greckokatolickie byłego województwa rzeszowskiego - zbiór szczątków zespołów decyzją Komisji Metodycznej z dnia 23.04.2008 r.