Prace twórcy spuścizny, 1922, sygn. 1-3 (rękopisy pracy „Zarys historii literatury powszechnej”); Materiały związane z pracą T. Troskolańskiego na stanowisku archiwariusza miejskiego, 1910-1912, sygn. 4-11, (podanie T. Troskolańskiego do Magistratu miasta Przemyśla z prośbą o zatrudnienie na stanowisku archiwariusza, 1910-1911; pismo T. Troskolańskiego do Magistratu miasta Przemyśla dotyczące urządzenia pomieszczeń Archiwum, 1911; protokół spisany w Magistracie miasta Przemyśla dnia 17 III 1911 r. przy sposobności oddania starożytnego Archiwum miasta Przemyśla pod zarząd i nadzór dr T. Troskolańskiego, profesora gimnazjum polskiego na Zasaniu, 1911; odpis artykułu z „Echa Przemyskiego” dotyczącego archiwum miejskiego, 1911; sprawozdanie archiwariusza z czynności w Archiwum starożytnem miasta Przemyśla wraz z pismem przewodnim, 1911; obraz czynności archiwariusza i stanu miasta Przemyśla w roku 1912 przedstawiony przez dr Tadeusza Troskolańskiego, 1912; sprostowanie T. Troskolańskiego skierowane do redakcji „Nowej Reformy” dotyczące artykułu o archiwum miejskim, 1912; pismo T. Troskolańskiego w sprawie artykułów dotyczących Archiwum opublikowanych w „Słowie Polskim”, 1912)

Tadeusz Troskolański urodził się 8 IV 1866 roku w Lesku, zmarł 18 IV 1926 roku w Przemyślu. Był synem Ludwika Troskolańskiego i Heleny z domu Szynglarskiej. Do gimnazjum uczęszczał w Rzeszowie i Przemyślu. Następnie rozpoczął studia na Uniwersytecie Lwowskim w 1885 roku. Początkowo uczęszczał na Wydział Prawa, a po pierwszym semestrze przeniósł się na Wydział Filozoficzny. W celu uzupełnienia i pogłębienia wiedzy wyjechał w 1889 roku do Wiednia, gdzie kontynuował studia na tamtejszym uniwersytecie. Po ukończeniu studiów odbył trzyletnią praktykę biblioteczną i archiwalną pod kierunkiem prof. Wojciecha Kętrzyńskiego i dra Antoniego Małeckiego w Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich we Lwowie. Od 1902 r. pracował jako nauczyciel historii we Lwowie (III Gimnazjum), w Samborze (w Gimnazjum im. arcyksiężniczki Elżbiety w latach 1897-1904) i w Przemyślu (I Gimnazjum w 1896 i w latach 1905-1907 i III Gimnazjum polskie na Zasaniu w latach 1908-1910). Od 1905 roku osiadł na stałe w Przemyślu. 5 stycznia 1911 roku Rada Miejska w Przemyślu podjęła uchwałę o mianowaniu Troskolańskiego archiwariuszem miejskim (stanowisko to objął po zmarłym w 1910 r. Kazimierzu Górskim). 17 III 1911 roku Troskolański przejął protokolarnie Archiwum Miejskie po poprzedniku. Opiekował się nim do roku 1916, kiedy zrezygnował z pracy. Wówczas opiekę nad Archiwum Miejskim przejęło Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Przemyślu. W trakcie swej pracy w Archiwum Miejskim Troskolański starał się zreformować jego organizację – domagał się przede wszystkim stałego otwarcia jednostki dla badań naukowych i przeistoczenia go w instytucję naukową i remontu pomieszczeń archiwalnych. Od 1911 roku Troskolański gromadził materiały do monografii dziejów Przemyśla: zbierał i rejestrował źródła i bibliografię, zewidencjonował kilkadziesiąt ksiąg gruntowych i hipotecznych Przemyśla oraz sąsiednich wsi, pozyskiwał od osób prywatnych i instytucji czasopisma, sprawozdania i różne druki dotyczące Przemyśla, skopiował i włączył do zbiorów Archiwum „Kronikę klasztoru Panien Dominikanek w Przemyślu”. Zaprowadził także nowe księgi – „Roczniki archiwalne” i „Katalog księgozbioru archiwalnego”. O postępach swoich prac informował w sprawozdaniach rozsyłanych do członków Rady Miejskiej i drukowanych w „Roczniku Przemyskim”. W 1912 roku Troskolański opracował i przedstawił Radzie Miejskiej „projekt statutu archiwum” wzorowany na statucie Archiwum miasta Lwowa, ale Magistrat nie wykazał zainteresowania tą sprawą. W 1914 roku po wybuchu I wojny światowej wyjechał wraz z rodziną do Wiednia, gdzie m.in. podjął pracę nad gromadzeniem bieżących druków polskich i niemieckich o tematyce związanej z toczącą się wojną. Troskolański powrócił do Przemyśla 1 sierpnia 1915 roku i kontynuował pracę w archiwum, jednak zniechęcony trudnościami stawianymi przez Magistrat i Radę Miejską z zrezygnował z tego zajęcia. Troskolański był członkiem Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Przemyślu, Organizacji Polskiej Miasta Przemyśla, Towarzystwa Nauczycieli Szkół Wyższych oraz Towarzystwa Historycznego. Wydał drukiem następujące prace: Andrzej Radwan Zebrzydowski biskup włocławski i krakowski (1496-1560). Monografia historyczna [w:] „Przewodnik Naukowy i Literacki”, 1897, 1902; Dzieje reformacji polskiej w latach 1556-1560 skreślone w związku z działalnością Andrzeja Zebrzydowskiego biskupa krakowskiego, Lwów 1907; Zarys historii literatury powszechnej, Przemyśl 1922, O samorządzie polskim. Wykłady dla moich uczniów, Przemyśl 1912. Miał żonę Herminę oraz trójkę dzieci: Adama, Zbigniewa i Jadwigę. Został pochowany na Cmentarzu Głównym przy ul. Słowackiego w Przemyślu.

Zespół utworzono uchwałą Komisji Metodycznej z dnia 28.04.2009 r. z wydzielonej dokumentacji podczas opracowywania zbioru nr 709 - Zbiór spuścizn osób prywatnych