1. Materiały do publikacji „Opis powiatu krośnieńskiego pod względem geograficzno-historycznym” (Suchodół, Krosno, Targowiska, teksty obrzędowych pieśni weselnych), 1880, 1889, 1893, 1906, sygn. 1-4, 2. Materiały do publikacji „Dzieje diecezji przemyskiej obrządku łacińskiego ” (tekst dot. biogramów biskupów przemyskich), b.d., sygn. 5, 3. Materiały do publikacji „Opis powiatu jasielskiego” (Bierówka, Bieździadka, Bieździedzia, Brzyska, Chrząstówka, Dębowiec, Golesz, Jasło, Kołaczyce, Lipnica Górna, Lublica, Niepla, Ołpiny, Osiek, Sieklówka, Staszówka, Tarnowiec, Trzcinica, Ujazd, Wróblowa, Załęże, Żmigród Nowy i Żmigród Stary, opisy zwyczajów ludowych, wypis dotyczący miejscowości powiatu jasielskiego, wypisy dotyczące rodu Bogoria, zamówienie dzieła ”Opis powiatu…”), 1905, 1908, sygn. 6-31, 4. Materiały dotyczące historii Strzyżowa (wypisy z akt dotyczące parafii strzyżowskiej, odpis przywileju Jana Wielopolskiego dla cechu szewskiego strzyżowskiego, wypisy dot. Strzyżowa z różnych opracowań), 1928, sygn. 32-34, 5. Materiały związane z pełnieniem posługi duszpasterskiej (kazania ks. Bronisława Stasickiego, kazania ks. Sarny, mowa pogrzebowa na pogrzebie śp. Andrzeja gorzyckiego, kazania autorstwa nierozpoznanych osób, mowa na pogrzeb śp. Heleny Graczyńskiej, tekst dot. św. Cyryla i Metodego), 1858, 1860, 1863-1865, 1901, 1906, 1913, 1926-1928, sygn. 35-40, 6. Materiały związane z pełnieniem funkcji kościelnych (karta legitymacyjna Stanisława Pelca, pełnomocnictwo siostry Salomei Wlazło Spis fundacji mszalnych w katedrze przemyskiej), 1907, 1924, sygn. 41-43

Władysław Józef Sarna (ur. 25 VI 1858 r. w Strzyżowie, zm. 9 I 1929 w Przemyślu), ksiądz, historyk i etnograf. Po skończeniu miejscowej szkoły ludowej kształcił się w I Gimnazjum w Rzeszowie (1871-1879), gdzie zdał maturę. Studia teologiczne w latach 1879-1883 odbył w przemyskim seminarium duchownym. Święcenia kapłańskie otrzymał 22 VII 1883 r. i został wikarym parafii Trójcy Świętej w Krośnie, a w 1887 r. katedry NMP i św. Jana Chrzciciela w Przemyślu. Dnia 30 VII 1890 r. otrzymał parafię św. Marcina w Szebniach koło Krosna, gdzie oprócz duszpasterskiej rozwinął także działalność społeczną – był inicjatorem bractw trzeźwości, kółek rolniczych, Kas Stefczyka, założył również w Szebniach Związek Katolicko-Społeczny, przyczynił się do założenia nowych szkół na terenie parafii; ponadto powiększył i odnowił kościół parafialny, zbudował nową plebanię oraz budynki gospodarskie. W listopadzie 1908 r. został proboszczem parafii Przemienienia Pańskiego w Sanoku, gdzie uczył także religii w miejscowym gimnazjum oraz posiadał godność wicedziekana sanockiego. Z inicjatywy biskupa Pelczara został 15 IX 1909 r. wybrany na kanonika katedry w Przemyślu; w r. 1911 objął funkcję asesora i referendarza konsystorza dla spraw małżeństwa oraz cenzury kościelnej, a także egzaminatora synodalnego, penitencjarza katedry przemyskiej, a wreszcie jej proboszcza (jednocześnie dziekana i archidziekana miasta). W 1914 r. otrzymał tytuł prałata domowego papieża Benedykta XV. Działał także jako komisarz biskupi (wizytator) klasztorów zgromadzenia ss. Sercanek w Przemyślu, Krośnie, Korczynie i Jaśliskach. W 1926 r. został prałatem scholastykiem kapituły, a następnie infułatem i dziekanem kapituły katedralnej w Przemyślu (1928 r.). Nadal prowadził działalność społeczną – był przewodniczącym Zarządu Powiatowego Towarzystwa Kółek Rolniczych w Przemyślu, wiceprzewodniczącym Towarzystwa Opieki nad Młodzieżą w Zakładzie imienia św. Józefa w Przemyślu oraz członkiem wydziału Koła Towarzystwa Szkoły Ludowej. Działalność pisarska ks. Sarny obejmowała zarówno tematykę religijną, jak i historyczną oraz etnograficzną. Ogłoszone drukiem jego prace to: Wspomnienie o ks. Feliksie Dymnickim (Rzeszów 1886, odb. z „Tygodnika Rzeszowskiego”); Książeczka do nabożeństwa dla młodzieży (Przemyśl 1890, wyd. 2 Przemyśl 1891); Przygotowanie do pierwszej spowiedzi dzieci do szkoły uczęszczających (Gródek 1894). Wydawał także „Wielki Kalendarz Mariański dla ludu katolickiego” oraz „Mały Kalendarz Mariański” (ukazywały się w drukarni J. Steinbrennera w Winterbergu w latach 1895-1898). Najważniejszym dziełem historycznym ks. Sarny były Dzieje diecezji przemyskiej obrządku łac. [ińskiego], cz. 1-2: Episkopat przemyski (Przemyśl 1902-1910). Był także autorem studiów dotyczących historii kościołów i zgromadzeń zakonnych na terenie diecezji przemyskiej. Na czoło prac dotyczących historii i etnografii wysuwają się dwie monografie: Opis powiatu krośnieńskiego pod względem geograficzno-historycznym (Przemyśl 1898) – praca wyróżniona jeszcze w formie rękopiśmiennej w 1894 r. nagrodą Zarządu Muzeum im. Dzieduszyckich we Lwowie oraz Opis powiatu jasielskiego (Jasło 1908). Tematyki etnograficznej dotyczą także artykuły pisane na podstawie materiałów zebranych przez ks. Sarnę w okresie pracy duszpasterskiej w Szebniach. Został pochowany w grobowcu kanoników katedralnych na Cmentarzu Głównym.

Zespół utworzono na podstawie uchwały Komisji Metodycznej z dnia 17.12.2010 r.