Zespół zawiera akta ogólne (organizacyjne), zarządzenia władz nadrzędnych i wewnętrzne, dotyczące budowy gmachów sądowych, mieszkań służbowych i opieki nad więźniami, wyroki w sprawach cywilnych, karnych i odwoławczych, akta personalne oraz instruktaż postępowania w sprawach sądowych, prawnych i policyjnych.

Oberlandesgericht w Poznaniu powstał w 1817 r. Był to sąd kolegialny, do jego kompetencji należało przyjmowanie skarg przeciwko szlachcie i innym osobom uprzywilejowanym oraz odwołań od orzeczeń sądów niższych, jak również przyjmowanie spraw testamentowych i hipotecznych szlachty. W roku 1835 zreorganizowano ustrój sadowy na nowo i złączono z organizacją sądownictwa pruskiego. Powstały 2 sądy główne ziemiańskie – Oberlandesgericht w Poznaniu i Bydgoszczy. Sądy te prowadziły księgi hipoteczne dóbr rządowych i ziemiańskich, sprawy sporne i niesporne dotyczące tych dóbr /opiekuńcze, spadkowe/, sprawy o przedmiot sporu powyżej 500 talarów, większe sprawy opiekuńcze i spadkowe powyżej 2.500 talarów, oraz ważniejsze sprawy karne. Sądy te były II instancją dla mniejszych spraw karnych. Dla całego Księstwa utworzono jeden sąd apelacyjny – Oberappellationsgericht w Poznaniu jako sąd II instancji we wszystkich sprawach cywilnych i w sprawach kryminalnych. Następna reorganizacja miała miejsce w 1849 r. Sądy II instancji dla spraw cywilnych i karnych otrzymały nazwę sadów apelacyjnych – Appellationsgericht. Utworzono po jednym takim sądzie w Poznaniu i w Gdańsku. Sądem III instancji był dalej najwyższy trybunał w Berlinie. Ostatnia reorganizacja sądów Rzeszy była w roku 1878. Odtąd na terenie dawnych ziem polskich utworzono dwa sądy nadziemiańskie – Oberlandesgericht – w Kwidzynie dla Prus Wschodnich, a w Poznaniu dla Poznańskiego z senatami złożonymi z 5 osób. Kompetencje Oberlandesgericht były takie jak poprzednio Appellationsgericht z tym, że stały się one teraz sądami III instancji. Wprowadzono bowiem Amtsgericht jako sąd I instancji, wskutek tego Landgericht stał się sądem II instancji. Dla omawianego zespołu przyjęto ostatnią nazwę: Oberlandesgericht. [Na podst. wstępu do inwentarza J. Bieleckiej]