Wydział I Cywilny – Rejestrowy, lata [1874–1918] 1919–1950 [1952–1957], 94 j.a. – akta dotyczące rejestracji kas Stefczyka, kas i banków spółdzielczych, różnych spółdzielni, towarzystw zaliczkowych i kredytowych, akta spraw dotyczących powodzi w powiecie Nisko, akta sprawy opiekuńczej; Wydział III Karny, lata [1900–1917] 1919, 3 j.a. –akta spraw karnych; Akta zinwentaryzowane, lata [1863–1918] 1919–1950 [1951–1961], 890 j.a. – akta spraw o ubezwłasnowolnienie, odtworzenie metryk ślubów, umowy adopcyjne i przysposobienia, akta spółdzielcze, testamentu i protokoły spadkowe, rejestry spółdzielni, spis imienny do rejestru handlowego i stowarzyszeń, repertoria i spisy imienne, akta spraw karnych, egzekucyjnych i spadkowych.

Sad Okręgowy Rzeszowie powstał w 1919 r. na podstawie dekretu w przedmiocie zmian w urządzeniach wymiaru sprawiedliwości w b. zaborze austriackim z 8 lutego 1919 r. (Dz.Pr.P.P. 1919 nr 15 poz. 200). Do 1928 r. Sąd dział na podstawie austriackiego ustawodawstwa sprzed 1918 r. tj. patentu cesarskiego z 3 maja 1853 r. (Dziennik ustaw państwa dla królestw i krajów w Radzie Państwa reprezentowanych, 1853 r., nr 81), ustawy z dnia 26 kwietnia 1873 r. (. (Dziennik ustaw państwa dla królestw i krajów w Radzie Państwa reprezentowanych, 1873 r., nr 62) oraz ustawy o organizacji sądownictwa z dnia 27 listopada 1896 r. (Dziennik ustaw państwa dla królestw i krajów w Radzie Państwa reprezentowanych, 1896 r., nr 217) oraz na podstawie ww. Dekretu, który dostosował organizację i działalność Sądu do realiów niepodległego państwa Polski ego. W 1928 r. Prezydent wydał Rozporządzenie Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. 1928 nr 12 poz. 93), które ujednoliciło sądownictwo w całym kraju. Sąd Okręgowy w Rzeszowie został podporządkowany krakowskiemu okręgowi apelacyjnemu. Okręg sądowy obejmował powiały: kolbuszowski, krośnieński, łańcucki, niżański, przeworski, rzeszowski, tarnobrzeski. Nadzorował sądy grodzkie w: Kolbuszowej, Sokołowie, Frysztaku, Leżajsku, Łańcucie, Nisku, Ulanowie, Przeworsku, Głogowie, Rzeszowie, Strzyżowie, Tyczynie, Rozwadowie i Tarnobrzegu. Na czele Sadu Okręgowego stał prezes. Dzielił się na wydziały, min. cywilny, karny, handlowy. Sądy okręgowe były instancjami odwoławczymi od postanowień sądów grodzkich i sędziów śledczych. Pełniły też rolę pierwszej instancji w sprawach handlowych. Sąd Okręgowy nadzorował prowadzenie przez sądy grodzkie ksiąg gruntowych. Po II wojnie światowej zmienił się okręg sądowy. Sądowi Okręgowemu w Rzeszowie podlegały następujące sądy grodzkie – w Dynowie, Głogowie, Kolbuszowej, Leżajsku, Łańcucie, Nisku, Przeworsku, Rozwadowie, Rzeszowie, Sokołowie Małopolskim, Strzyżowie, Tarnobrzegu, Tyczynie, Ulanowie. Sad Okręgowy w Rzeszowie został zlikwidowany na podstawie ustawy z dnia 20 lipca 1950 r. o zmianie prawa o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. 1950 nr 38 poz. 347). Kompetencje sądów okręgowych przejęły nowo utworzone sady wojewódzkie i sądy powiatowe. [na podstaie wstępu do inwentarza opracowała D. Olszanecka, Rzeszów 2014]