Fotografia matki Wandy Almy Fibiger, świadectwo dojrzałości, dokumenty związane z pobytem w obozie jenieckim, odznaczenia (medale i odznaki honorowe, poświadczenia ich uzyskania), Technikum Budowy Fortepianów (budowa szkoły artystycznej, programy nauczania, siatka godzin, tworzenie internatu, charakterystyka zawodowa absolwenta szkoły, sprawozdanie z praktyk w roku szkolnym 1967/68, notatki z hospitacji, konspekty zajęć, artykuły prasowe dotyczące szkoły), katalogi i fotografie wyrobów Fabryki Fortepianów i Pianin Arnold Fibiger w Kaliszu oraz Kaliskiej Fabryki Fortepianów i Pianin "Calisia" w Kaliszu.

Gustaw Arnold Fibiger III urodził się 23 września 1912 r. w Kaliszu, w rodzinie Gustawa Arnolda Fibigera II i Wandy Karoliny Almy z d. Heinzelmann. Pochodził ze znanej i cenionej rodziny fortepianomistrzów oraz właścicieli jednej z największych fabryki pianin i fortepianów w Polsce. W 1930 r. zdał maturę w kaliskim Państwowym Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki. Po odbyciu służby wojskowej w 1934 r. rozpoczął studia w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie, które ukończył dwa lata później. Od kwietnia 1936 r. rozpoczął praktykę w rodzinnej firmie w dziale technicznym, następnie w dziale księgowości i zakupów, będąc jednocześnie współwłaścicielem przedsiębiorstwa. Praktykę zawodową kontynuował do kwietnia 1939 r. pracując także w oddziałach sprzedażowych firmy w Warszawie i Katowicach. Po odbyciu kampanii wrześniowej w 25 Pułku Artylerii Lekkiej dostał się do niewoli i całą II wojnę światową spędził w obozach jenieckich w Austrii i Niemczech (Spittal, Neuburgu i Woldenbergu). Mimo wielkokrotnych namów nie podpisał volkslisty, narażając się na szykany. W obozach uczęszczał m.in. na kursy rewidentów skarbowych i rzeczoznawców księgowych przy izbach handlowo-przemysłowych. Przez 2 lata trenował boks, uzyskując stopień sędziego kandydata w tej dziedzinie sportu. Do Kalisza powrócił 9 lutego 1945 r. Mimo nacjonalizacji majątku Fibigerów Gustaw Arnold III wrócił do przedsiębiorstwa, gdzie pracował do emerytury w 1978 r., najpierw jako kierownik i dyrektor (do 1953 r.), następnie główny konstruktor, od 1 maja 1968 r. kierownik Oddziału Fortepianów. Dzięki jego zaangażowaniu i wiedzy fabryka powróciła w 1947 r. do produkcji instrumentów muzycznych. On sam był twórcą 3 modeli fortepianów i 21 modeli pianin. Fibiger był także inicjatorem powołania w 1954 r. Państwowej Średniej Szkoły Budowy Instrumentów Klawiszowych (od 1957 r. Technikum Budowy Fortepianów), autorem zawodowych programów nauczania, nauczycielem (1954-1978) i jej dyrektorem (1955-1964). Zmarł w Kaliszu 22 stycznia 1989 r., gdzie został pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim. We wrześniu 1989 r. Technikum Budowy Fortepianów przyjęło jego imię. Za swoje zasługi Gustaw Arnold Fibiger III został odznaczony: Odznaka Grunwaldzką (1946), Medalem za Warszawę 1939-1945 (1946), Złotym Krzyżem Zasługi (1956), Krzyżem Walecznych (1960), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1972), Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945 r. (1974), odznakami: Zasłużonego Działacza Kultury (1978), Zasłużonego dla Kaliskiej Fabryki Fortepianów i Pianin „Calisia” (1978), „Za zasługi dla województwa kaliskiego” (1978) oraz medalem za Udział w Wojnie Obronnej 1939 r. (1982). W 1989 r. otrzymał pośmiertnie odznakę „Honorowy Obywatel Miasta Kalisza”. Od 2013 r. Gustaw Arnold Fibiger III patronuje skwerowi przy ul. Legionów w Kaliszu. W 2020 r. Rada Miasta Kalisza nadała Gustawowi Arnoldowi Fibigerowi III Honorowe Obywatelstwo Miasta Kalisza. W latach 2020-2021 w Kaliszu obchodzony był Rok Fibigerów.