Akta w inwentarzu są podzielone na trzy serie: 1. Repertoria, skorowidze, dzienniki, 2. Akty notarialne, skorowidze do repertoriów A, 3. Spadki, testamenty. Seria 1 i 2 są podzielone na podserie. W ramach serii 1 istnieją podserie: 1.1 Repertoria A kancelarii notarialnych 1.2 Repertoria A Państwowego Biura Notarialnego 1.3 Repertoria N, Ns 1.4 Skorowidze do repertoriów N 1.5 Dzienniki przesłanych dokumentów 1.6 Dzienniki ksiąg wieczystych. W ramach serii 2 wydzielono podserie: 2.1 Akty notarialne 2.2 Skorowidze do repertoriów A. Zawartość poszczególnych serii i podserii przedstawia się następująco: - repertoria A (czynności notarialnych) z lat 1948-1951 kancelarii notarialnych działających w Legnicy (i Bolesławcu) przed powstaniem PBN (notariusze: Ryszard Grochowski (notariusz w Bolesławcu), Beniamin Rojecki, Witold Zawadzki, Wacław Mysłowski), sygn. 1.1/1-16 (repertoria poszczególnych notariuszy nie są kompletne; zachowano oryginalną numerację tomów) - repertoria A PBN w Legnicy z lat 1952-1991, sygn. 1.2/17-106 - repertoria N (postępowanie nakazowe i upominawcze) z lat 1955, 1956, 1960, 1963-1980, sygn. 1.3/107-120, 1.3/224-226 - repertorium Ns (czynności spadkowe) z lat 1965-1991, sygn. 1.3/121 - skorowidze alfabetyczne do repertoriów N z lat 1955-1985, sygn. 1.4/122-141, 1.4/227-234 - dzienniki przesłanych dokumentów z lat 1957-1962, 1964-1968, 1970-1974, 1978-1981, sygn. 1.5/142-149, 1.5/235-238 - księga protestów z lat 1952, 1955, sygn. 1.5/150 - dzienniki ksiąg wieczystych z lat 1965-1991, sygn. 1.6/151-223, 1.6/239 - zeszyty aktów notarialnych (akty notarialne) z lat 1955, 1957-1963, sygn. 2.1/1-182 - skorowidze do repertoriów A z lat 1958-1991, sygn. 2.2/183-214 - wnioski do aktów notarialnych 1960 r., sygn. 2.1/215 - teczka załączników do aktu notarialnego Repertorium A nr 11930 z dnia 25 października 1991 r., sygn. 2.1/216 - akta spraw indywidualnych dot. spadków i testamentów z lat 1966-1967, 1970-1991, sygn. 3/1-247

Państwowe Biuro Notarialne w Legnicy (dalej: PBN w Legnicy) powstało wraz z początkiem 1952 r., z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 25 maja 1951 r. „Prawo o notariacie” (Dz. U. nr 36, poz. 276). Nowe przepisy oznaczały likwidację samorządu notarialnego, funkcjonującego w II Rzeczypospolitej Polskiej i w pierwszych latach po zakończeniu II wojny światowej, który to tworzyli notariusze skupieni w ramach izb notarialnych. Notariusze stali się odtąd pracownikami państwowymi, podlegającymi przepisom o państwowej służbie cywilnej. Zwierzchni nadzór nad działalnością biur sprawował minister sprawiedliwości, który ustalał ich ilość oraz plan rozmieszczenia. Minister mianował notariuszy, przenosił ich na inne miejsce służbowe, zwalniał. Biura wykonywały następujące czynności: sporządzanie aktów notarialnych i poświadczeń, doręczanie oświadczeń, spisywanie protokołów w przypadkach prawem przewidzianych, sporządzanie protestów weksli, czeków, warrantów i innych dokumentów, przyjmowanie na przechowanie dokumentów, wykonywanie w postępowaniu spadkowym czynności prawem przewidzianych, sporządzanie wypisów, odpisów i wyciągów, sporządzanie na żądanie stron projektów aktów, oświadczeń i dokumentów, dokonywanie innych czynności zleconych przez prawo. PBN w Legnicy mieściło się przy ul. Mickiewicza 2. Z upływem lat zakres czynności państwowego notariatu ulegał rozszerzeniu. Na podstawie przepisów dekretu z dnia 18 lutego 1955 r. o przekazaniu państwowym biurom notarialnym niektórych dotychczasowych czynności sądowych (Dz. U. nr 9, poz. 56) - dodano im nowe sprawy: wydawanie nakazów w postępowaniu nakazowym i upominawczym oraz przyjmowanie oświadczeń o przyjęciu i odrzuceniu spadku. Kolejne znaczne poszerzenie zakresu działalności biur nastąpiło na mocy przepisów ustawy z dnia 16 listopada 1964 r. o przekazaniu państwowym biurom notarialnym prowadzenia ksiąg wieczystych (Dz. U. nr 41, poz. 278). Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 grudnia 1964 r., wydanym na podstawie ww. ustawy, od 1 stycznia 1965 r. PBN w Legnicy przejęło prowadzenie ksiąg wieczystych dla obszaru miasta Legnicy oraz powiatów: bolesławieckiego, legnickiego, lubińskiego i złotoryjskiego. Z czasem na podstawie kolejnych przepisów regulowano również zasięg terytorialny działalności poszczególnych biur notarialnych. Były to: - rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 maja 1975 r. w sprawie ustalenia obszarów właściwości miejscowej państwowych biur notarialnych prowadzących księgi wieczyste (Dz. U. nr 19, poz. 103) – dla PBN w Legnicy określono: miasta: Chojnów, Legnica, Prochowice, Złotoryja oraz gminy: Chojnów, Gromadka, Krotoszyce, Kunice, Legnickie Pole, Miłkowice, Pielgrzymka, Prochowice, Ruja, Warta Bolesławiecka, Zagrodno, Złotoryja, - rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 czerwca 1978 r. w sprawie powierzenia prowadzenia ksiąg wieczystych niektórym biurom notarialnym oraz ustalenia obszarów właściwości miejscowej państwowych biur notarialnych prowadzących księgi wieczyste (Dz. U. nr 16, poz. 73), w którym zapisano, że obszarem właściwości miejscowej państwowego biura notarialnego prowadzącego księgi wieczyste jest obszar właściwości sądu rejonowego, w którego okręgu biuro to ma siedzibę – dla PBN w Legnicy były to: miasta: Chojnów, Legnica, Prochowice, Złotoryja oraz gminy: Chojnów, Gromadka, Krotoszyce, Kunice, Legnickie Pole, Miłkowice, Pielgrzymka, Prochowice, Ruja, Warta Bolesławiecka, Zagrodno i Złotoryja, - rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 grudnia 1984 r. w sprawie określenia państwowych biur notarialnych prowadzących księgi wieczyste oraz obszarów ich właściwości miejscowej (Dz. U. nr 60, poz. 311), na podstawie którego ustalono dla PBN w Legnicy: miasta Legnica i Prochowice oraz gminy: Krotoszyce, Kunice, Legnickie Pole, Miłkowice, Prochowice, Ruja, - rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 19 grudnia 1989 r. w sprawie określenia państwowych biur notarialnych i oddziałów tych biur prowadzących księgi wieczyste oraz ustalenia obszarów ich właściwości miejscowej (Dz. U. nr 71, poz. 421) – określono dla PBN w Legnicy miasta Legnica i Prochowice oraz gminy Krotoszyce, Kunice, Legnickie Pole, Miłkowice, Prochowice, Ruja. Z dniem 1 lipca 1989 r. weszła w życie ustawa z dnia 24 maja 1989 r. „Prawo o notariacie”. Nowe przepisy dawały możliwość prowadzenia indywidualnych kancelarii notarialnych. O tworzeniu i znoszeniu państwowych biur notarialnych i kancelarii indywidualnych oraz o mianowaniu notariuszy decydował minister sprawiedliwości. Sprawował on również zwierzchni nadzór nad ich działalnością. Nadzór bezpośredni należał do prezesa sądu wojewódzkiego na obszarze właściwości sądu. Nowe przepisy dawały możliwość działalności dla samorządowych organów notariuszy, którymi były: okręgowe zgromadzenie notariuszy, Rada ds. Notariuszy przy Ministrze Sprawiedliwości oraz kolegium notariuszy. Do czynności notariuszy działających w państwowych biurach notarialnych należało: sporządzanie aktów notarialnych i poświadczeń, spisywanie protokołów, sporządzanie protestów weksli i czeków, przyjmowanie na przechowanie dokumentów, sporządzanie odpisów i wyciągów, sporządzanie na żądanie stron projektów aktów, oświadczeń i innych dokumentów. Notariusze dokonywali również czynności określonych w przepisach o postępowaniu wieczysto – księgowym oraz o postępowaniu spadkowym. Notariusze działający w indywidualnych kancelariach dokonywali czynności wyżej wymienionych, z wyjątkiem przechowywania dokumentów oraz postępowań wieczysto – księgowych i spadkowych. W dniu 14 lutego 1991 r. wydano ustawę – Prawo o notariacie oraz o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego i ustawy o księgach wieczystych. Ustawa weszła w życie z dniem 21 kwietnia 1991 r. Na jej podstawie Minister Sprawiedliwości zniósł państwowe biura notarialne i przekazał prowadzenie ksiąg wieczystych właściwym sądom rejonowym po utworzeniu kancelarii notarialnych na obszarze właściwości znoszonego biura. Zmiany miały zostać wprowadzone w okresie nie dłuższym niż dwa lata. Wykazy zniesionych państwowych biur notarialnych ogłaszano co pół roku w Monitorze Polskim. W terminie miesiąca od dnia wejścia w życie ustawy minister sprawiedliwości miał zwołać zgromadzenie notariuszy izb notarialnych, którzy dokonają wyboru członków Krajowej Rady Notarialnej oraz rad izb notarialnych, ich prezesów i wiceprezesów. Na podstawie niniejszej ustawy sprawy niezakończone z zakresu prawa spadkowego podlegały – z dniem wejścia w życie ustawy – rozpoznaniu przez właściwy sąd rejonowy. Akta spraw z zakresu prawa spadkowego oraz dotyczące tych spraw urządzenia ewidencyjne państwowe biura notarialne miały przekazać właściwym sądom. Księgi wieczyste, zbiory dokumentów oraz związane z nimi akta sprawy, a także inne dokumenty i urządzenia ewidencyjne zniesionego państwowego biura notarialnego podlegały przekazaniu do właściwego sądu rejonowego. Na podstawie Zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 19 grudnia 1991 r. w sprawie zniesienia państwowych biur notarialnych i ich oddziałów z dniem 31 grudnia 1991 r. zniesiono PBN w Legnicy (Dz. U. MS 1992 nr 1, poz. 2).